Bugün sabah saat 6....
Küçük iki el uzandı bana doğru beni al diye...
Kucakladım onu mis gibi kokuyordu...
Sonra birlikte yatağa uzandık...
Benim koynuma doğru yattı tek kolu boynuma sarılı bir vaziyette..
Bende onu kucaklar gibi sımsıkı sardım...
O güzel uykusuna devam ederken ben gözlerim tavana bakar vaziyette yanaklarım alnına yapışık 31 senelik ömrümü izledim sanki bir saatte.
Herşey geldi geçti gözlerimin önünden çocukluğum,gençliğim, sevinçlerim, başarılarım,elde ettiklerim edemediklerim...
Her 5 dk da onu dönüp yanaklarından öptüm...
Daha sıkı sarıldım...
Sırtında elimi gezdirdim bitanecik yavrum diye...
İçim o kadar mutlu oldu ki...
Keşke daha uzun sürebilseydi...
Her güzel şeyin bir sonu olduğu gibi bununda sonu çabuk geldi...
Kalkıp hazırlanmam gerekiyordu...
Ama hayatımın en güzel sabahlarından birini yaşamanın huzuru içinde güne başladım...
Ne güzel bir duyguymuş annelik birkez daha anladım...
ne güzel:)
YanıtlaSilAkşam kaldığınız yerden devam edersiniz annesi
Ay bugün herkesler bi duygusal anacım:)))
YanıtlaSilSen anlattıkça neler hissettiğini çok iyi anladım, kendimi gördüm..
Sibelcim, iyi ki anne olduk gerçekten, benliğimizi, kendimizi bulduk!
YanıtlaSilHep böyle sarılın birbirinize, sevginiz daim olsun...
Öyle güzel anlatmışsınız ki...Sağolun...Allah sağlıklı uzun ömürler versin..
YanıtlaSilSevgili Deniz,Elif,adaşım ve bloğumun yeni misafiri katkat tat paylaşımlarınız için teşekkürler hemde çoook.
YanıtlaSilbende bu yazıyı okuyan her anne gibi duygulandım. Ne güzel bişeymiş bu annelik di mi ya??? Anne olmadan, olunca neler yaşayacağının milyarda birini kestiremiyor insan... Bir sabah ona sarılmak bile dünyaları veriyor bir anneye... Tarkan'da benim Ceren'im gibi çok şanslı, onu çok seven bir annesi var:)
YanıtlaSilOnlar bizim bu hayatta kandığımız en büyük ödül.
Ne güzel başlamışsın güne :) insan o an yanından ayrılmak istemez, nasıl başardın bunu :))
YanıtlaSilHer gününüzün böyle başlaması dileğiyle..yeni saçlar da pek bi yakışmış kuzuya..