VE SONRA HAYAT...

Beta Ne İllet Birşeymişsin Sen Düş Artık Yakamızdan

2012-01-26T09:32:00.009+02:00

Bugün gene çok ağladı :(

"Anne iğne bitti, asla iğne yooook" diye

Böyle olması beni çok üzüyor ama o iğneleri Nisan ayına kadar her ay vurdurmak zorundayız

Aslında geçen haftayı anlatmam lazım ilk önce.

Daha öncede yazmıştım bu Beta illeti yüzünden çektiklerimizi ve en son temmuz ayında havale geçirmesine neden olan gelişmeleri. O dönem götürmüş olduğumuz Kulak Burun Boğaz uzmanı Tarkan 3 yaşına girene kadar tedbir amaçlı iğne olması gerektiğini yoksa 2. havalenin bu kadar basit olmayabileceğini söylemiş yaşını doldurunca da illaki ameliyat önermişti.

Ama açıkcası doktorun iyi fakat biraz otoriter tarzı bizi tatmin etmeyince yaşını bekleyelim gerekirse başka birkaç doktora daha danışalım demiştik.

Geçen hafta uzun araştırmalarımız sonucunda iki doktor belirledik. Her ikisi de gerçekten çok profesyonel ve çok nazik insanlardı. Ne sorduysak cevaplarımızı aldık.

İlki Tarkan'ın bademciklerinin alınabilecek bir bademcik olmadığını ancak havale geçirmesinin soru işareti olabileceğini ikinciye tekrarlamamış olması nedeniyle biraz kontrol altında tutun dedi. Eğer gene sıkıntılar olursa görüşelim dedi ama kesinlikle ameliyat lafını ağzını bile almadı.

İkinci doktorumuz daha ilgili daha açıklamalı konuştu. Durumu onada izah ettik görüştüğümüz doktorların en iyilerden olduğunu söyledi evet enfeksiyon geçirmiş bir bademcik dedi. Ama oda ameliyat şimdilik önermedi. Sadece nisan ayına kadar gene iğneye devam etmemizi sonra bir müddet kontrol etmemizi sıkıntılar nüksederse belki o zaman tekrar olayı birlikte değerlendirmemizi söyledi. Eğer havale geçirmemiş olsaydı kesin hayır derdim dedi ama havale geçirmiş olması onunda temkinli konuşmasına sebep oldu.

Fazla dedilikodulu bir post oldu öff Sibel hiç böyle soğuk espri yapacak havamda değilim.

Bende istemiyorum iğne olmasını fakat onun iyiliği için bir müddet daha devam etmeliyiz. Umarım sonrasında bademcik ameliyat ve iğne lafları birdaha asla ağzımıza zihnimize yerleşmez.

Bilmece????

2012-01-17T16:38:00.004+02:00

İlkkez oldu.
İlkkez bişeyler oldu.
İlkkez bi afalladım.
İlkkez noluyoruz dedim.
Benim yapışık ikizim, anne anne deyip başka bişey demeyen oğlum varya.
Hani bazen biraz beni rahat bıraksa dediğim o eteklerimden ayrılmayan oğlum.
Dün bir arkadaşımızın doğum günüydü ona gittik. Oraya gelen bir arkadaşlarının eşinin kucağına oturdu ve bütün gece gözü ondan başkasını görmedi.
Anlattı da anlattı, kadının boynuna sarıldı, pastasını onun yedirmesini istedi, öldür Allah yanımıza getirtemedik. Kadını öptü. Gülüştüler.Hele onlar kalkarken ne ağlamak arkalarından bir görseniz.
Ben bakakaldım, babası bakakaldı.
İlk yazdıklarımın daha fazlasını daha fazlasını en fazlasını hissettim.
Sonra içimdeki bıdır bıdır konuşurken, döndüm çocukla çocuk oluyorsun dedim kendime, nolmuş hoşuna gitti demekki dedim.
Kötü oldum, yok canım dedim abartıyorsun artık dedim gene bir kötü oldum.
Noldum bende anlamadım.
Ama eve geldik oğlum gene kollarımda benim yüzümü okşayarak uyudu.
Bir oooooh dedim.
Bana ne oldu bileniniz var mı?

Tekrar Tekrar Yeniden Of Harika Bir Parça

2012-01-16T08:48:00.000+02:00

Kimse dinleyememiş öyleyse dinleyin benim gibi dinginleşin:)))))

Tık

Ağzımızın Tadı Bu Olsa Gerek

2012-01-12T10:30:00.000+02:00

Kızılcık şerbetinin o ağız buran ekşimtırak tadıyla, bisküvili muhallebinin tatlısı ve tarçının o buram buram kokan eşsiz kokusu birleşince nolur???

Tarkan'ın dediğine göre

"Immhhh çoç cücel çoç cücel" olur

Anne de ağzında kocaman bir gülümsemeyle mest olur.

Bir de geçen yaz topladığı midye kabuklarını atmadığına sevinerek onların aslında bir peçete halkası olabileceğini maaileye gösterip kocacıktan "ooo ilginç güzel olmuş" lafını duyar ya ne kerametli bişeymişsin sen be tatlı.

Bu tatlı seanslarını daha sık tekrarlamalıyım ahh bide o boş zaman denen şey
bana daha sık uğrasa nolurdu ki sanki.

Bir Piyano,Bir Keman,Bir Klarnet Aradığım Bunlarmış Aslında

2012-01-10T14:45:00.000+02:00

Dün akşam çoook uzun zamandır lafının içinde bolca geçeceği cümleleri kuruyordumki ani bir kararla bu konsere gitmeye karar verdik eşimle.

Başta insan bir vicdan azabı çekiyor. Doğruya doğru. Şimdi tatlı böcük napıyordur, camda bizi bekliyor mudur mızmızlanıyor mudur ......... Acabalar pişmanlıklar o insanın içini yiyip bitiren suçluluk duygusu içinde kendimizi attık bu konsere.

Uludağ Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Gençlik Senfoni Orkestrası'nın beni bu denli mutlu edeceğini, bir klasik müzik konserinin beni bu denli dinlendireceğini, izlerken hayran bırakacağını hiç ummamıştım.

Buda konsere gitmemize vesile olan yeğenimiz .O da bir klarnet solo yaptı ve mest olduk desem abartmam galiba. Herşey, insanlar, ortam çalınan eserler öyle güzeldi ki eşimle söz verdik artık daha sık klasik müzik konserlerine gideceğiz.

Bu arada günlerdir kaybettiğim moralimi bu konserde bulmam da ayrı bir şaşkınlıktı benim için. Demekki insanoğlu bir klarnet sesinde bile bulabiliyormuş mutluluğu.

İçimdeki Çocuk Der ki: Sibel Çok Takma Herşeyi Kafana, Hayatta sevdiklerinle berabersen mutlu olunacak herzaman bişeyler bulabilirsin.

Browni Moralimi Düzeltir mi???

2012-01-09T10:46:00.000+02:00

Aslında moralim tam yerlerde sürünüyor. Boş boş gezinip duruyorum bir tebessüm belki diye. Tamda bunu gördüm. Umut varmı dersen klasik ben cevabı.

Haayıııır hiç umudum yok.

Tatlı Browni tamda beni gülümsetceek bir hediye vermek istemiş. Çorbada tuzumuz olsun belki yemek nasip olur diye bende yazayım istedim somurtmaktansa.

Bir dünya iş bana bakıyor bense onlara. Keyfim yerine gelirse bi hışım başlarım artık debelenmeye.Bugün pek bi fenayım sormayın. Neyse olur böyle arada bana.

Ben biraz düşüne durayım header ve badgem nasıl olur diye.(bak bak az önce umutsuzdum şimdi havalara girmeye başladım bile keyfim yerine gelmeye başladı galiba ya seviyorum ben böyle şeyleri ya.)

Ben biraz geç bulanlardanım Browni'yi geç buldum bırakmam. Siz de hala onu bulamayanlardansanız eee artık bağlantılarımın üstünü bir tıklarsınız.

Ağzınız ne tatlanacak göreceksiniz. Denendi tavsiye edilir.

Moralim nerdesin????

Tıkır

Yılbaşı Geçip Giderken Biz O Gün

2012-01-03T10:47:00.000+02:00

Gündüz gezme turunda havuzbaşı fotosu çekmeye uğraşınken,

Maaile büyüklerle yılbaşı yemeğini yedikten sonra halasının bütün gün şişirmeye uğraştığı 60 tane küçücük balon başından aşağı dökülürken,

Baya bir muhabbetten sonra evimize gelip mumlarımızı yakmışken,

Birgün önceden Tarkan'la birlikte uğraşılmış,oğluşun daha çok pastadan arta kalan pudingleri yalayıp yutma işini üstlendiği, üst süslemelerden avucuna aldıklarının bir kısmını midesine büyük bir kısmını yere bir kısmınıda pastanın üzerine serpiştirmiş çam ağacı pastamızı kesmeye hazırlanırken,

Kuruyemiş,patlamış mısır,cipsler dipsoslar, çikolata gibi nerde kilo yapacak bol kalorili şey varsa ve kendimi bunları hazırlayıp alacağım kiloları hesaplar bulmuşken,

Artık küçüldükleri için son kez giyilebilen yılbaşı panduflarımızı ayağımıza geçirmişken,

Kırmızılarımızı giymiş hafta içi Tarkan'la birlikte kendimize yaptığımız kocaman yılbaşı kartımıza bakıp yazdığımız yazıyı yoğun istek üzerine defalarça okurken,

Karşımıza koyduğumuz piyango biletimize bakıp bakıp hayallere dalarken,

(bu arada tamı tamına çeyrek bilete 36 TL vurdu neyse bileti almak için verdiğimizi bilet bize geri verdi hayaller başka baharlara)

Biz çok mutluyduk. Hep güzellikleri diledik herkes için herşey için, biz için yavrumuz için.

Mutlu umutlu nice nice güzel yıllara. Herşeyin güzel geçtiği bir yıl olması dileğiyle.

3...

2011-12-21T10:07:00.000+02:00

O kucağıma ilk aldığımda minicik, çarpık bacaklı, gül yüzlü yarumun şimdi böyle bozlar verip karşımda durmasına ve artık yaşının 3 olmasına inanamıyorum. Ama öyle, zaman hiç durmadan geçiyor en minicikliğin hayal meyal aklımda. Uykusuz geçen günlerimi, çaresizliklerimi, bazen gelen ağlama krizleriniyse unuttum bile. Şimdi aklımda hep senin güzelliklerin var. O günkü sevinç kahkahaların var mutlu dans edişin var hediyelerini alınca herkese sarılışn var. Yanağıma kondurduğun kocaman öpücüğün var...

Rengarenk, alabildiğine mutlu gülen yüzlerle , bizim sevdiklerimiz seni sevenlerle dolu, sıcak samimi hatırlanası bir doğum günüydü. Güldük eğlendik dans ettik yedik içtik karelerle ölümsüzleştirdik her anı. O kadar çok fotoğraf biriktiki o günden bize kalan.

Evet bütün bunları yaparken çok zorlandım. Çünkü anısı olsun diye hediye edilecek herşeyi, bannerları, süslemeleri, şeker kavanozlarını, yenilenleri içilenleri, herşeyi ama herşeyi istedimki senin için ben yapayım. İstedimki tek tek uğraşayım onlarla ve zevkle vereyim sevdiğim insanlara. Deydi mi hemde nasıl? İyiki de onları yapmışım dedim herkes büyük bir mutlulukla hediyelerini alınca...

Canım oğlum bize hep böyle sarıl hiç bırakma..

Canımın içi yavrucum artık dolu dolu 3 yaşındasın ve 4 yaşının merdivenlerini yavaş yavaş çıkmaya başladın bile. Nice güzel mutlu gene bir sürü gülen yüzle dolu doğum günlerine. Sen bizim en kıymetlimizsin. Ve iyiki benim ve babanın biricik yavrususun. Sen bizin hayat ışığımızsın. Baban, annen ve tahmin edemiyeceğin bir sürü insan seni o kadar çok seviyorlar ki...

Şu Sendromlar Yokmu Şu Sendromlar

2011-12-14T11:22:00.000+02:00

İç güveysinden halliceyim. Aslında seviyorum böyle demeyi kötüyüm demekten daha yumuşak olduğu bir gerçek.
İnsanın zihni kötü olaylarımı daha çok akılda tutuyor yoksa kötülükler mi daha çok etrafı kolaçan ediyor henüz çözebilmiş değilim. Dün iyi ve çok güzel bir gündü demek için çok sebebim vardı.
Sabah kalktım, sevdiklerim yanımdaydı oğlumu öptüm onu giyindirirken, sağlıklıydık ona el salladık babannesine bırakırken, çalıştım, gülümsedim, kahvemi içtim, eşimle konuştum telefonda gülümsedim, işimi bitirip evime gittim, masamı kurdum oğlumu eşimi karşıladım, sarıldım onlara, düşünsenize herşey çok iyiydi ama işte akılda kalan şu kötü haber oldu.
Çok samimi iki arkadaşımız boşanıyorlar. Dannnk...
Yani 2 veya 3 hafta önce görüştüğünüz mutlu olduklarını düşündüğünüz bir çiftin her türlü detaylarının konuşulup anlaşıldığı avukata dahi verildiği bir süreci şakınlıkla dinlemek beni kötü etkiledi.
Yo yo beni etkileyen aslında boşanma lafı değildi belki, çünkü evlilikler kadar boşanmalara da 3. şahıs olarak çok da müdahale edemiyorsunuz. Beni kötü etkileyen 8 yıllık bir süreçten sonra çocuk yapmaya karar vermeleri ve bir çocuklarının olması hemde daha 4 aylık işte asıl üzen bu oldu.
Önceleri daha bir ketumdum. Böyle şeyler çok etkilemezdi beni. Hatta bana sinir olanlar bile olmuştur hayatta doğruya doğru. Ama işte anne olunca o köşeleriniz törpüleniyor ağlak birşey oluyorsunuz. İşte o an oturuverdi içime o tatlı bebek.
Bu erkeklere sinir oluyorum bazen belki arkadaşımın şu aralar yaşadığı çalkantıları en iyi anlayabilenlerden biriyim. Çünkü şu lohusa denen illet öyle birşeyki sizi istemeden içine çekip bambaşka bir siz yaratıyor. Bunu istemiyorsunuz ama kendiliğinden sinirli, asabi, bir bardak suda fırtınalar koparan, soğuk, devamlı şikayet eden bişey yapıyor. Allah biliyor ya bazen kafayı oynatacakmışım gibi hissederdim kendimi. İşte öyle birşey.
Vee kimileri bu süreci bir şekilde atlatıyor kimileri atlatamıyor. Tabi onlarla konuştuğumuzda yılların birikmişlikleri olarak anlatılan şeyler çok,belki de geç çocuk sahibi olmak oluşan sendromlar onları daha da yıprattı.
Annemin bir sözü vardır. Çocuk sahibi olmak taş kemirmek gibidir çok sabır çok kuvvet çok güç gerektirir. Düşünsenize taş hiç kemirilirmi işte öyle akıl almaz zor birşey bir çocuğu yetiştirmek.
Belki dediğim gibi yılların verdiği bazı yıpranmışlıklar çocuk olunca ortaya çıkan bütün ruh halleriyle birleşince böyle bir sonuç çıkmış olabilir. Bilmiyorum ama bildiğim onlara anlatmaya çalıştığım ama onların Nuh deyip Peygamber demekdikleri şey bunun bir süreç olduğu ve bu zamanın doğru karar vermede iyi bir zaman olmadığı. Yazıkki dediğim gibi 3. şahıs olarak çokda müdahale edemiyorsunuz böyle şeylere.Ah şu erkekler biraz daha anlasa bazı şeyleri kafalarının dikine gitmeseler şu anki bu mutsuzluk hem o kadını hem bebeğini ne çok etkiliyor bir bilseler.
Ah keşke her ikisi de biraz daha sabırlı olsalarda Uras'ın her hallerini birlikte izleyebilseler yaşayabilseler. Ah keşke.
Neyse bugün şu küçük detaylara bakıp biraz gülümsemek istiyorum. Sadece gülümsemek...

Doğum Günü Sorunsalı

2011-12-13T09:08:00.000+02:00

Şu aralar eşim yavaş yavaş hafif kafayı yediğimi düşünmeye başladı. Ve her iki lafından biri

"Tamam hayatım hallederiz rahat ol kasma kendini bu kadar, niye böyle evham yapıyorsun" olmaya başladı. Dün elektrikçinin önünden geçiyorum aradım kocişimi:

"Hayatım lamba alacaktın ya hani bir haftadır alamadığın (kinayeye bak kinayeye) ben alayım istersen elektrikçinin önündeyim " cevap aynen şöyleydi

"Tamam hayatım hallderiz rahat ol kasma kendini bu kadar, niye böyle evham yapıyorsun"

kelimesi kelimesine cümlenin tamamı gene aynıydı. Acaba hafta sonuna kadar kaç kez duyacağım bu lafları bi bilsem..

Bende bir faaliyet bir faaliyet sormayın gitsin. Alt tarafı iki parça bişey yapcam. Off ne zormuş bu işler. Görende çok bişey sanacak yok yok o kadar çok değil.

Kes yapıştır işleri bana göre değil bunu daha iyi anlıyorum gene ben hesap kitap işlerinde devam edeyim. Bu maarifet denilen saygıdeğer olgu bana hiiiiiç bulaşmamış. Bir de düşünsenize annem ve ablalarım kız meslek mezunu ve bir dönem dikiş hocalığı yapmışlar. Halim içler acısı anlayacağınız.

İki haftadır uğraşıyorum da 3 tanecik şeyi zar zor yetiştircem galiba bana öyle geliyor.

Annemde aslına kocam gibi düşünenlerden biri o farklımı sanki

Anneme anlatıyorum şöyle iştahlı iştahlı bak şunu yapcam bunu da yapcak şunu söyle düşünüyorum mamaları sıralıyorum annemden gelen söz:

"Yaa kızım ne gerek var işte bir pasta kesin yeter."

"Nee anne inanmıyorum sana 20 kişi gelecek bir pasta yeter mi onca millete"

"Eee biz öyle yapıyorduk ya "

Evet güzel tespit annemin meşhur sözü bizim zamanımızda, biz öyle yapıyorduk, vs. vs. vs.

Vallaha benim kocamda annemde bu blogları okusalar(millet neler yapıyor) onlara anormal gelen benim ne beceriksiz el yordam işlerinden anlamayan biri olduğumu kesin anlarlar. Ama gel gelelim iyiki de okumuyorlar yoksa millet neler yapıyor bizimki neler diyip diyip başımın etini yerlerdi.

Neyse ben gene harıl harıl şu faaliyet işlerime geri döneyim. Anca bitirecem galiba.Off büyük güne 5 gün kaldı napcam napcam.

Yaaa hakikaten kocişin dediği gibi bu sefer çok mu abarttım ben bu işi.

Hastalık Hastası

2011-12-03T10:31:00.000+02:00

Hastalandı diye yazmayı hiç sevmiyorum. Ama gene şu ateş illeti 37'den yavaş yavaş yukarılara tırmanmaya başladı dün akşam. Gerçi çok değil en yüksek gördüğüm 37,5 oldu ama olsun genede ben şu 37'yle başlayan rakamı görünce zıplamaya başlıyorum. Ya bu ateş ölçeri de anlamıyorum. Bir kulağında farklı diğerinde farklı çıkıyor gerçi kullanım klavuzunda da öyle yazıyordu ama ben şimdi neye inanacağım.

Yaa bide iğne oluyor, bu Beta virüsü denen alçak şey niye benim oğlumu rahat bırakıpda gitmiyor. Neyse diycek çok bişeyde yok galiba saat 3'de doktor randevumuzu bekleyip gene o aynı sahneleri yaşayacağım. Bide şuna sinir oluyorum doktorumuz sorcak ateşi kaçtı ben diycem en fazla 37,5 oo diycek bunda bişey yokki. Öyle demiyorlarmı şartellerim atıyor. EEEEEE napıyım 39'u mu bekliyeyim. Bu çocuk zaten başka bir çocuk doktorumuzun bu vurdum duymaz tavrı yüzünden geçer geçer deyip etkisiz ilaç vermesinden dolayı bir kez havale geçirdi. Şimdi de korkuyorum işte. Çok mu?? Her ateş beni panik atak kıvamına getiriyor napıyım.

Neyse inşallah kötü bişeyi yoktur değip randevu saatini beklemekten başka bişey gelmiyor elimden.

Yavrucum oda ateş yok bitti anne deyip deyip duruyor kendince.

Şaşkınlıklar,Kahkahalar,Telaşlar Bazende Sorular Sorular..

2011-11-30T11:59:00.000+02:00

Onda bazen kendimde yaşayamadım şeyleri görüyorum. Korkusuz hiç acabaları yok düz yalın. Korkusuzca biryerlerde koşturabiliyor hesap vermiyor kimseye, kafasında düşebilirimleri yok..

Beni hayrete düşürebilecek aklımın ucuna dahi gelmeyen şeyleri yapabiliyor. Bir ev yapıyor mesela legolarıyla kocaman katlı çıktıkça çıkıyor ama evin orta kısmını boş bırakarak araçlarına park yeri yada onun değimiyle "gajaj" yapıyor. Değişik bir stil onunkisi..

Geçen akşam çekirdek aile müzik yarışması yapıyoruz. Babası Tarkan'ı sunuyor:

Evet bayanlar baylar karşınızda büyük yıldız TARKAN ÖLÇEEEEEER.

Tabi alkışlar bizden elinde bir gitar davul koltuğun üzerinde selamlıyor herkesi başlıyor bir gitar bir davul uyduruktan şarkılar söylemeye ama harika hepsi. Sıra bize geliyor Tarkan'ın anonsunaysa gülüyoruz hepbirlikte:

"Efet çimdi BABA ELÇEEEEER" bendeyse durum "ANNE ELÇEEER"oluveriyor.

Kuralları var. Eşofmanla dışarı çıkmıyor. Oynarken arabalarını müthiş bir düzenle sıralıyor ve kimseye dokundurtmuyor. Kendi seçtiği kıyafeti giymek istiyor her ne kadar bazen bu soğukta şort giymeyi istese de kendi seçsin istiyor. Durumu pantolon altına giydirmekle çözümleyebiliyoruz ancak o denli kararlı oluyor yani..

Ona ufak görevler veriyorum bazen o kadar seviniyor ve o kadar severek yapıyorki. Mesela sofrayı kurarken kaşıkları veriyorum veya ekmek sepetini tutuşturuyorum eline yada biryeri düzeltirken yastıklarıda sen yerleştir diyorum hiç itiraz etmeden yüzüme tıpkı bu gülümsemeyle bakıp "Tamam" deviveriyor. İş bitti diyor sonra sonra onu o kadar çok öpüyorum ki çocuk bazen sıkılıyor bu öpmelerimden dayanamıyorum ama napıyım.

Son zamanlarda kaybolan neyi sorsam İKEADA.

Oğlum araban nerde "II bak yok ditti"

Nereye gitti. Ikeada..

Oğlum çorapların nerde " yok ditti" nereye İkeada

Ekmeği naptın Tarkan masanın üstündeydi

İkeada ditti...

Peki oğlum bu İkeada ne var.

"Oyundak"Çocuk anası yüzünden gide gele gide gele yollarını dahi ezberlediği hatta babasına giderken komutlar verdiği " Babaaa töprü dön düz dit gibi" bu İkeada herşeyin olduğunu zannediyor napsın. Bende öyleyimde o yüzden herşey orda zannediyorum. Ama yanılmıyorum..:)

Şu aralar harıl harıl yaklaşan 3. doğum gününü, menüsünü, süsünü püsünü düşünmekle ve cumartesi öğlene kadar çalışan ben denizin akşamına nasıl herşeyi yetiştirebilirin telaşını düşünmekle geçiyor günlerim. Bakalım bu sene evde yapmayı planladığımız doğum gününü nasıl kotaracağım.

Dün akşam zevkliydi eğlenceliydi, herbiri 1,2,3 yaşları arasında değişen bol çocuklu, ve bi okadar annenin çocukların peşinde gezindiği bir doğum günündeydik.

Çocuk bol olunca patırtı, çekememezlik, oda dolusu oyuncağın genede paylaşılamaması, bir sürü balon yerlerde olduğu halde herbir çocuğun diğerinin balonunda gözünün olduğu, süslerin çıkartılıp havalara fırlatıldığı harala gürele bişey oldu ama..

Her ne kadar biraz beni yorsan da hatta oyuncaklar arasındaki birkaç arabaya gece boyu ambargo koysan da ve aksine bütün çocuklar da o arabalara göz diksede ve onlara vermediğin için beni biraz üzüp endişelendirsen de..

Bazen küçük olduğunu unuttuğumu düşündüm dönüş yolunda. Evet daha o 3 bile olmadı. Ondan çok mu adam tavırları takınmasını bekliyorum hiç hakkı yokmuydu böyle çocukça şeylere belki yaramazlığa yada belki benmi kendimce çok abarttım birtek o değildiki oysa oyuncakları paylaşmayan bütün hepsi öyleydi aslında. Ben dahamı oturgan bir çocuk hayal ediyorum acaba oysa bir yandan da pısırık olmasın hareketli olsun diyorum içinden.

Yada tam tersini mi düşünmeliyim gerçekten büyüdükçe bu peydah olan paylaşamama olgusu dahamı kötüye gider yada dahamı iyiye gider inanın bilmiyorum.

Her Ay Bir Günü Sevmiyorum

2011-11-26T09:16:00.001+02:00

Ohh şükür bulundu torba bilin bakalım nerde.

Evde Tarkan'ın oyuncaklarının içinde. Hala onun oraya nasıl gittiğini düşün düşün hatırlayamıyorum. Bu unutkanlık başımı birgün yakacak ama ne zaman bilmiyorum.

Bugün Tarkan'ın aylık iğnesi var. Off ne ağlıycak şimdi.

O yüzden öğlen iş çıkışı yaptıralım dedik sonra biraz gezdiririz belki ağlaması diner. Hem iğne günü hafta içine denk geldiğinde onu böyle ağlarken bırakıp da tekrar işe dönmek bana çok acı veriyor. Bugün en azından hep bizimle olacak.

Söz sana o kocaman arabalardan alacağım aşkım bitanecik oğlum...

Düşündüğüm Başıma Geldi Ya Patlıycam...

2011-11-25T13:37:00.000+02:00

Off ya ne akla hizmet bilmemki dün elime aldığımda aklıma gelen başıma geldi. Şimdi işteyimde gidip bakamıyorum öyle içimi yiye yiye akşamı edicem. Akşam bulacakmıyım oda meçhul bilmiyorum.

Tarkanın nüfus cüzdanı şuan itibariyle kayboldu galiba durum onu gösteriyor. Off yaaa.. Bişeylerin kaybolmasından nefret ediyorum.

Dedesi yarın olacağı aylık iğnesini almak için benden aldı nüfus cüzdanını akşam Tarkan'ı aldığımızda iğnesini ve nufus cüzdanını elime verdi evet buraya kadar herşeyi hatırlıyorum ama gerisi yok işte arabaya bindik poşet elimde değildi hatta ya tüh dedim bak poşeti unuttuk neyse yarın alırız diye düşünürken sabahtan beri babannesi evi alt üst etmesine rağmen poşet onlarda değil eee bu poşet çantada da yok nerde peki.. Kafayı yememek elde değil.

Hayır yanarım yanarım da poşeti elime aldığımda inşallah kaybolmaz nufus cüzdanı da içinde dediğimi hatırlayıp şuan aynı şeyin nasıl başıma geldiğini anlayamadığıma yanarım.

Tek bir umut akşamı bekleyip evi iyice kolaçan etmek.

Hay benim aklıma...

Tuvalet Eğitimi 1-2-3-4-5-6-7...Daha Uzatacaktımda Kısaca Hepsi Birgünde Olup Bitince Şaşırdım

2011-11-24T09:53:00.000+02:00

Şu an yazacaklarımı bundan 4-5 yıl önce biri otursa bana anlatsa veya yazsa yav bu kadının başka işi yokmu yada yaşlanıyor kadıncağız derdim.

Şimdi oturmuş noktasına virgülüne sabrına sevincine varana kadar bu çiş kaka ve bez üçlemesini bu üçlemeden bezin nasıl ayrıldığını anlatırken buluyorum.

Kesin yaşlanıyorum halbuki daha geçenlerde yeni tanıştığımız bir müşterimizin olsa olsa en fazla 25 yaşındasın oooo birde çocuğunuz mu var inanmam sözleriyle ağzım kulaklarımda geziyordum şimdi bu yazdıklarımı okusa ilk yazdığım çümleyi kesin düşünür.

Amaaan...

Nerde kalmıştım ha. Bu işi nasıl başardım onu anlatacaktım.Şimdi heveslendim kimseyi takamıycam.

Aslında hem çooooooooook uzun hemde çok kısa oldu bu iş şaşdım kaldım. Niye mi?

Yaklaşık 6 aydır uğraşıyorum bu bez bıraktırmayla. Dökmediğim diller kalmadı belki de çocuk bu yüzden dillendi artık konuşayımda anneme diyeyim ki :

"Bak anne herşeyin bir vakti zamanı vardır zorlama, zorlama yaa tamam azıcık daha idare et bende bırakacağım her çocuk gibi bende birgün artık bez bağlamadan tuvaletimi yapacağım."
(Gerçi tabiki bu kadar uzun meşakkatli cümle kullanamıyor ama herhalde içinden geçirmiştir diye düşünüyorum.)

Ne diyordum 6 aydır her altına bez bağlamadan yaptığım denemelerim ya pantoluna yada ortalığa çiş yapmasıyla sonuçlanıp ve her seferinde benim galiba bu çocuk 4, 5 yaşından aşağı bu mevzuyu halledemeyecek diye düşünmem iyice kuvvetle muhtemel bir hale dönüşmüştü ki geçen pazar bilmem kaçıncı kez olan ve bitmek bilmeyen denemelerimden birini daha yapayım düşüncesiyle Tarkan'ı aldım karşıma:

"Oğlum canım oğlum balım oğlum bak artık sen büyüdün kocaman adam oldun herşeyini kendin yapıyorsun ve çokda güzel yapıyorsun ama tek bir şey kaldı artık altına bez bağlamayalım olurmu. Bak hem bez seni rahatsız ediyor sıkıyor çıkaralım olurmu artık sen çişin gelince haber ver sakın altına yapma klozete yapalım olurmu annecim."

Gelen yanıt kafasını sallayarak:

Tamam'dı.

Çocuk konuşmadan mı etkilendi nedir ogün ve sonraki gün tek kazayla atlattık ve ta ta tatam artık biz gece yatarken hariç beze veda ettik.

Ohh be..

Şimdi siz diyceksiniz ki ee gece yatarken bağlıyorsun evet ama şöyle bir iki hafta tam olarak bu duruma iyice bir adapte olsun istiyorum zorlamıycam sonra gece mevzusunada el atacağım zira bir iki hafta bunun için güç toplamam gerek..

Bir bloger yazmıştı ikinci çocuğu olunca

Hiç zorlamıycam ne kendimi ne bebişi biliyorumki oda bir gün kendi kendine gaz çıkarabilecek, oda birgün agular yapacak, oda bir gün diş çıkaracak oda birgün emekliyecek yürüyecek altına bez bağlamadan tuvaletini yapacak. Bunların hepsi olacak biliyorum çünkü ilkinden tecrübeliyim. Ondaki gereksiz üzüntülerimi bunda yaşamıyacağım çünkü bileceğim ki hepsi bir gün oluverecek.

Evet şimdide ben yukarıdaki yazıyı kendime uyarlıyarak birkaç detayı artık kafama takmıyacağım çünkü bu kadar şey bu güne kadar gerçekleşmişse biliyorum ki diyerleri de olacak.

Tarkan konuşmasını çok değil birkaç ay sonra daha da ilerletmiş olacak, şimdilik %80 tamamlanmış olan tuvalet sorunsalı %100 tamamlanacak, ve biliyorum ki Tarkan o emziği eninde sonunda bırakacak..
(Gerçi genetik denen mevzu emzik olayına yansırsa annesi 5 babası 6 yaşında emzik bırakmış çocuk kaç yaşında emziği bırakır onu da bilen varsa beri gelsin...)

Sen Bilmiyorsun Ama

2011-11-18T10:23:00.000+02:00

Yanmayı bekleyen 3 küçük mumun eşliğinde okunan hikaye kitapları

Seni gülümsettiği gibi benide çocuklaştırıyor...

Mutlu oluyorum onları okurken tıpkı çocukluğumdaki gibi...

Yaşanılasılaşmamışlıklarım...

2011-11-17T11:15:00.000+02:00

Bu günü tekrar yaşayasım var....

Bide bu günü...

Tadını çıkaramamışım bugün anladım...Biraz geç oldu naparsın bende jeton biraz köşeli galiba :)

Bayramdan Elde Kalanlar...

2011-11-15T11:22:00.000+02:00

Koca bir adam gibi kravat takıp bi yandan kendince pozlar verirken diğer yandan kalbimin taaa derinlerine kadar işleyen bu tatlı gülücükleri...

Gitarı, uydurduğu şarkı sözleri, yaptığı şebeklikleri, dağıttığı oyuncakları, odası...

Ziyaret ettiği arkadaşı...

Fotoğraf çekme merakı...

Beni bile hayrete düşürecek kadar güzel çektiği bu fotoğrafları...

Hiç tasvip etmesemde malesef araba yarışı oyunlarını keşfetmesi...

Gezmesi, tozması eğlenmesi...

Birde son resme baktığımda ne kadar büyüdüğünün kafama dank etmesi...

Tüm bunları yapacağına inanmazdım şimdi birçok şeyin beni o kadar çok şaşırtıyorki.

Umarım hep böyle sevimli kalırsın canım oğlum...

Bu Acı Nasıl Anlatılır Bileniniz Varmı?

2011-10-20T10:03:00.000+03:00

Evet malesef kahrolsun demekle kınamakla laf salatalığıyla hiçbirşey olmuyor her sabah gözlerimi Rabbim bugün kötü bir haber duymayalım diye açıyorum. Ve bu kadar basiretsiz siyasetçiler ve bu kadar hain insanlarla dolu şu güzel ülkem için ağlıyorum 2 gündür. Gözyaşlarım henüz kurumadı ve tüm yazılan çizilenleri okuyorum okudukça daha bir istem dışı akıyor gözyaşlarım. Gene biliniyordu bu saldırı lafları, gene hikayeler ve gene acı....

Anlam veremiyorum hiçbirşeye insanoğluna...

Binumum Hayvan Dostu

2011-09-24T11:58:00.000+03:00

Tarkanvari tavırlar börtü böcek kedi köpek hepsi arkadaşı. Oysa annesi ne tırsak bi bilseniz ....

Sabah Sabah Mohaç Meydan Muharebesi

2011-09-23T11:07:00.000+03:00

Dün yazdıklarımı bi düşündümde herşey yolunda sözü galiba biz çocuklu anneler için söyleyebileceğim bi söz. Evet normal insanlar için değil. Nasıl mı???

Gün saat 6'da başlar oysaki benim daha birkaç saat daha uyuyabileceğim zamanım vardır yoook olurmu anne okadar uyurmu çoook bile uyumuşumdur nerde öyle sere serpe yatakta uyumalar.
Şu ses duyulur:

...Anne Kaaaalk, Anne Kaaaalk Süt

...Oğlum azıcık daha nolur

...ııı hayır süt

El mahkum kalkacan tabi paşamızın sütü hazırlanır içmesi için başında beklenir çünkü o biberon anne dışında kimseye teslim edilmez.

Sonra paşam tekrar hülyalı uykusuna geri döner anne uyurmu o saatten sonra nereye uyuyacaksın. Uyusam birdaha öğlene kadar uyanamam zaten hepi topu 5 saat uyumuşum gecede. naparsın azıcık kestirme işte, oooh Tarkan bu arada rüya görmeye başlamıştır bile arasıra kıkırdaması buna alamet.

Yatakta bi oyana bi bu yana uykuda kaçtı şimdi naparsın kalkar akşam saatlerce topla düzelt sil yıka tekrar topla düzelt sil yıka kıvamında cebelleştiğin evin tekrar savaş alanına dönmüş haline şöyle bi bakarsın ve anlam veremediğin bu durumu düşünerek odalarını bir bir dolaşıp toparlamaya başlarsın.

Ama neler neler bazen kepçeyi kaşığı maşa ve takım taklavat ne varsa mutfağı Tarkan'ın odasından, oyuncakları banyodan kotuk altlarından mutfak çekmecelerinden toplaya toplaya saati 7,5 yaparsın. Ev toplanmışmıdır HAAAYIIIR. Dedim ya savaş alanı işte üstten toplayabildiğimiz kadar toparlan evin akşamda aynı pozisyona döneceğini bildiğim için çokta kafaya takmamayı artık nerdeyese son 1 yıldır bilmekte olan ben şipşak üzerimi giyip topğarlandıktan sonra babamızın kıyafetleri hazırlayıp sabahın en zor safhasına hazırlanmak için birkaç dakika oturup güç ve enerji depoladıktan sonra sıra gelir Tarkan'ı kaldırmaya. İçim cız ede ede (keşke sabahları gitme derdi olmasada daha fazla uyusa)

....Annecim hadi kalk.

Annecim hadi dedikçe Tarkan yatağa yastığa daha bir gömülür. Gözler hafif aralanır tekrar kapanır bu sürek yaklaşık 10 dakika sürer zor bela kaldırılan ufaklık yaklaşık 30 sn sonra tekrar kurulmuş gibi enerji patlamasına maruz kalır ve yatakta zıplamaya başlar o yetmez kaydırağından yürüyerek inmek ister sonra ne olur bilin bakalım ben elde bez Tarkan önde her oda koşarak katedilir yetmez koltuk üstlerine çıkılır zar zor yakalanan veledin altı bin zahmetle değiştirilir maraton bitmemiştir sırada üzerinin değiştirilmesi var babayla anlaşarak birkaç turdan sonra yakaladığımız Tarkan'ın üstü başı değiştirilir bazen bu durum feryat figan şeklinde olabiliyor ama neyse zor bela bu arada o azıcıkda olsa toparlanan ev eski kıvamına dönmüştür ama artık arkama bile bakmadan kapı kapanır ve nihayet 8,15'de evden çıkılır Tarkan babanneye bırakılır da 2,5 saatlik bu sabah curcunası atlatılır.

Düşününki sabah 2.5 saatlik süreç böyle koşturmacalı hafif ooooflamalı geçiyor akşamki süreci anlatmaya çoook zaman lazım onu da bir dahakine yazayım çünkü daha hala bu saat olmuş sabahki maratonun yorgunluğunu atlatamamış bulunmaktayım.

Ne diyelim sağlık olsun beee. Buna da şükür.

Hayatı Yazmaya Devam

2011-09-22T13:33:00.000+03:00

Personalize a free picture slideshow

BİR ÇİFT TIK YUKARDAYIZ İNANMAZSANIZ BAKIN

Geri döndümmü aslında pek de sayılmaz. Yazma işi zor zanaat bu bi gerçek. Ama buraya onca emek verdikten sonra bırakmakta olmaz dedi içimdeki Sibel. Ee çok sık değil belki bazen hergünde olabilir bilmiyorum ama ara arabu sayfayıda boş bırakmamak gerek. Bura benim hayat günlüğüm çünkü sayfalarını açtıkça yüzümü gülümseten biyer.

Uzun zaman oldu tarihe bakıyorumda en son geçen yıl bahar aylarında yazmışım bişeyler. Üzerinden koca bir yıl ve birkaç ay geşti. Herşey değişti evim ailem hariç.. Ben değiştim işim değişti Tarkan değişti. Çektiğim resimleri yükledim yüklerken daha da iyi anladım ne çabuk değişiyor herşey.

Tarkan koca adam oldu ama konuşmamız daha yeni yeni başladı biraz tembel çıktık anlıycağınız onun dışında herşey yolunda. Sık sık boğaz enfeksiyonu geçirmemiz dışında. Bir kere havale geçirdi sırf bu enfeksiyon belasından ama Allah'a şükür iyiyiz aylık bir iğne vuruluyor boğaz enfeksiyondan korunma amaçlı ama bu gidişle doktorun dediği 3 yaşından sonra bademcikleri aldırmamız gerçeğine bende yavaş yavaş evet demek zorundayım gibi. Çünkü Tarkan'ı çok zorluyor bu durum en son havale geçirince artık daha da ikna oldum galiba tabi şimdilik yaşını beklemek lazım iyice artı ve eksilerini masaya yatırmak lazım doktorumuzla sonuç oğlumun iyiliği yönündeyse galiba yaptırmak en doğrusu olacak diye düşünüyorum.

Neyse artık nede olsa buralardayız. Hem yazıp hem okuyup hem yaşayacağız. Zaman umarım hep güzellikleri paylaşmayı nasip eder.

Yeniden Birgün Yazacağım

2010-05-05T15:39:00.000+03:00

Ne zamandır yoktum belki bi o kadar zaman daha olmıyacağım aslında herşey yolunda minik Tarkan Koca bir oğlan olma yolunda büyümeye devam ediyor evde herşey iyi ama annenin biraz mesaileri yoğun belki birkaç zaman içinde çok güzel yeni bir başlangıç yapma fırsatını kovalıyor iş hayatında ama tabiki süreç alıyor bunlar. Belki kısa belki biraz daha uzun bir sürede bişeylerin sonuçlandığını yazma fırsatım olur inşallah gene de bişey belli değil. Şuan bütün enerjimi bu olaya harcıyorum olursa benim ve ailem için çok güzel olacak. Neyse bi görüneyim dedim yarınlarda güzel şeyler olması umuduyla...

Eski....Yeni.....

2010-04-02T16:02:00.000+03:00

Biraz uzunca ama kayınpederimin gözüyle son 50 Yılda değişen hayatlarımızı okurken benim kadar hüzünlenir misiniz bilmiyorum. Zaman ne hızla tüketiyor herşeyi bunu daha iyi anladım...

SON 50 YILDAN GÜNÜMÜZE NOSTALJİK GEZİNTİ

Çocukken duyardım Emekli şehri yaşanacak yer derlerdi Bursa için bu söylemin sebebi, nüfusun bugünkü
Kadar kalabalık olmaması, uzun süre birlikte yaşayan insanlar ilişkilerini akrabalık derecesinde tutmasaydı.
Kederde ve Tasada olduğu gibi Sevinçte ve Kıvançta da duygular paylaşılırdı.
Yaşadığımız şu günde insan ilişkilerinin yine eskisi gibi olduğu sizce de söylenebilir mi?

1960 lı yıllardaki Sanayileşmeyle başlayan Göç ve buna bağlı nüfus artışı, insanları giderek Apartman
Yaşamına teşvik etti. Geçmişten gelen mahalle adet ve gelenekleri biterek komşuluk ilişkileri zayıfladı.
Kültür değişimi geçiren toplum, yalnızlaşıp birbirinden uzaklaştı. Hayat pahalılığı, yaşam zorluğu derken
Televizyonlu günlerin başlaması, İnsan düşünce yapısı ve yaşam biçiminde önemli değişmelere yol açtı.

TRT ismi henüz doğmamıştı daha Anonslar Türkiye Radyoları diye yapılmıyor, burası Ankara, İstanbul,
İzmir, Çukurova, Erzurum, Türkiye nin Ortak sesi Radyoları deyip başlıyordu spikerler haberleri okumaya.

Buzdolabı lüks sayıldığından bizde ve yakın çevrede kimsede yoktu. O günün koşullarına göre önemli
İhtiyaçtan sayılmazdı. İş sahalarının azlığı, paranın kıt ve değerli oluşu, Elektrikli ev aletleri ile beyaz
Eşyanın yurt dışından İthal edilmesi nedeniyle bu gibi mallar, mali durumu iyi olanlara hitap edebilirdi.

Kahvaltılıklar Tel dolabında, Tabak, Çanak, Tencereler, Sergen Raflarda, Sular Testi ve Bakır kaplarda
Muhafaza edilir, Buzdolabı gibi Çamaşır makinesi de pahalı oluşuyla Çamaşırlar leğende elle yıkanırdı.
Radyo da reklam yapılan makine TOLON markaydı. Otomatik değil, İnsan eliyle çevrilerek çalışıyordu.
Evinde halısı, Misafiri için Koltuk, Kanepesi olanlar zengindi. Kalabalık insan oturacak yerler, Tel divan,
Sedir, seki, yahut peyke idi.

Babamın merakı nedeniyle aldığı her evde pek bulunmayan 52 Ekran büyüklüğündeki Lambalı Radyomuz
Kendine ait radyoluk rafında, Sarkaçlı çalar Saatle evin en kıymetli eşyası özelliğini taşıyordu.

Evlerin birçoğu Gece kondu, kaçaktı. Günün koşullarına göre öncelikli barınma amaçlı yapıldığından Banyo
Tuvalet gibi önemli ihtiyaç gereksinmeleri, basit ve ucuz yöntemlerle, imkanlar nispetinde yapılabilmişti.
Çoğu ev 2 oda, önünde Sofa, birde Mutfaktan ibaretti.
.
Örneğin, birçok evin Banyosu yoktu. Odanın duvar kısmına koyulan kapaklı tahta Hamamlık görevi yapıyor
Ve yahut, Çamaşır leğeni içinde Banyo yapılıyordu.

Aynı örnek Tuvalet için de geçerliydi. Tuvaletsiz ev yoktu, onlar da evden uzak bahçenin her hangi bir kenarındaydı.

Bursanın kenar mahallelerinde oturanların büyük çoğunluğunun evinde içme suyu da yoktu. İnsanlar ihtiyaç olan suyu
Belediyeye ait sokak çeşmelerinden taşıyarak sağlıyordu.

Elektrik de öyleydi. Çok aile yoksulluk nedeniyle evine elektrik bağlatamamış, Gaz yağı ile yanan İdare, Fener veya
Gece lambalarıyla aydınlanıyordu.

En büyük Kağıt para 500 Lira ydı. Onu da Bankada bozdurmam için gönderdiklerinde görmüştüm. Gittiğim 2 Banka
Düşürürüm diye elde fazla sıkıp buruşturduğum için bozmamış, Vakıflar bankasında Müdüre anlatınca bozmuşlardı.

En küçük Demir para, Delikli Sarı 1 Kuruş tu, sonradan deliksiz bakır renklileri de çıkmıştı, yaygın kullanılmamasına
Rağmen Okula giderken bakkaldan delikli 1 kuruş ve Delikli 2,5 kuruşlarla 15 kuruş verip Lokumla bisküvi almıştım.

Çocukların ailelerine yapabildikleri en büyük fedakarlık, okul tatillerinde gezmek yerine bir yerde çalışmak ve yahut
Bir şey satıp aile bütçelerine katkıda bulunmaktı. Tahanlı Simit, Kader kısmet, Su, Ceviz, Dondurma, türü kendine
Satış yapanlar çok para kazanırdı, bazı aileler de çocuklarını meslek öğrensin diye Eti senin, Kemiği benim deyip
Esnafa verirdi. Bunlar içinde geçerli meslekler Berberlik, Terzilik, Tamircilik, Oto Boyacılığı, kaportacılık sayılırdı.

Atatürk Caddesine bağlı büyük caddeler Asfalt, diğer semt caddeleri Paket Taş, sokaklar da Arnavut kaldırımıydı.

Toplu taşıma aracı o zamanda Belediye arabalarıydı fakat her semte çalışmıyordu. Teleferiğin yapılması ile önce
Karıncalı dereye, ardından Askeri liseye, sonradan PİREMİR ve nihayet Teleferiğe kademeli olarak çıkmıştı.

Mahallede okul olmadığı için semt çocukları Şehir merkezindeki okullara gidiyor Babam Ablamı Namazgaha, beni
Namık Kemal ilk Okuluna yazdırmıştı. Sınıf arkadaşlarım genelde Kariyerli ve Zengin Aile çocukları, benim gibi
Kenar mahallelerden gelenler azınlıktaydı. Uyum sağlamak için epey çaba sarf etmiştik.

Market adını ilk kez, okulumuzun hemen altındaki Yeşil Caddesinde, bizim semtlerde görmeye alışık olmadığımız
Çeşitteki Zengin Bakkal Görünümüyle ’’EDİL MARKET ismiyle ’’ 50 yıl önce okumuştum.

Almanya keşfedilmiş ikinci vatanımız olarak henüz ilan edilmemişti, yeni başlamıştı bizimkiler Yurt dışına gitmeye
Türkiye de var olmasına rağmen yaygın değildi elektronik eşyalar. Avrupa dan gelenlerin getirmesiyle yaygınlaştı
Girdi hayatımıza Seyyar Radyo, Teyp, Fotoğraf makinesi, Kol saati gibi daha niceleri.

Fötr şapkalı, Çanta Radyolu, omzunda Fotoğraf Makinesi görüp de tanımamak olur muydu o zamanlar Almancıyı.
Çalıştıkları onca ağır işe, Hor görülüp itilmeye karşın, İzine Lüks arabayla gelip ihtişamlı görülmek onların en doğal
Hakkıydı. Gurbette bastırılmış ve gem vurulu duyguların Açığa çıkmasıydı, davranış biçimleri de birbirine yakındı.
Memleketlerine getirdikleri Döviz bile takdir görmeleri için yeterli sebepken, yurt dışında çok para kazanıyorlar diye
Toplum tarafından Kazıklanacak adam, Hacıağa gözü ile görülmeleri onlar için ağır yaraydı.

Televizyonun henüz tanınmaması nedeniyle toplumun haber kaynağı ve tek eğlence aracı Radyo ydu. Kısa dalga
Polis, İstanbul, Ankara ve İzmir, Çukurova Radyoları toplumun her kesimince dinleniyordu.

Akşam Haber kuşağı sonrası Doğrumu yanlış mı bilgi yarışması, Orhan Boranlı YUKİ prim time yapan Programlardı
19 ana haber öncesi Yıldız KENTER, Müşfik KENTER, Tevfik GELENBE ve Çolpan İLHAN ın rol aldığı bizim aile
Evlerimize her gün konuktu ‘‘her genç kızın rüyası ZETİNA Dikiş makinesi Damat Beyin Arzusu ZETİNA Radyosu’’
Popüler Reklamdı.

DÜRNEV ve PERTEV Tuna Seli adlı Karı Kocanın eşsiz Türkçe sunumuyla maceralar geçidi Programı Cumartesi
Gündüz kuşağının en sevilen, adından da anlaşılacağı gibi heyecan veren programıydı. Cuma gecesi genelde 23 de
Başlayan Caz, Çigan, Klasik, Hafif batı, Şarkı, Türkü, Radyo Tiyatrosu gibi Programlar kendi dinleyicisini yaratmıştı.

Ben ve Ablam akşam eve geldiğinde kumandası Babamda olan Radyonun 19. ajansını hiç sevmezdik. Konuşmamıza
Gürültü yapmamıza izin verilmezdi. Yassı ada saati denen, Akşam haber kuşağı sonrası yayınlanan 1960 - 27 Mayıs
Tutuklularının Mahkeme edildiği program, kendine has sinyal Müziği, Baş Yargıç Salim BAŞOLUN un Bas-Bariton
Davudi sesiyle, Sanıklar getirildiler, Bağlı olmadan Yerlerine alındılar Müdafiler hazır, açık olarak ‘‘Kelepçesiz anlamı’’
Duruşmaya devam edildi Sözü, yıllarca hafızalardan silinmedi.

Likit gazlı Tüplü ocaklar çıkmamıştı, Yemekler mevsimine göre Soba üzerlerinde, Mutfaktaki ocaklıkta, Mangal kömürü
Veya İspirto ocağında yapılırdı. Pompalı Gaz ocağı yeni çıkmış, Hürriyet gazetesinde reklamını gören Babam bir akşam
Alıp ocağı eve getirmişti.

Popüler kültürün vazgeçilmez eğlencesi Sinemaya gitmek, yeni çevrilen filmleri seyretmekti. Bursa da iyi denecek türden
Birkaç sinema sayılabilirdi. Tayyare, Saray, Marmara, bunlara örnekti. Kısmet ve Yeni sinemalar gençlerin ve Romanların
Gittiği erotik ve avantür Filmler oynatan ailelerin pek itibar etmediği yerlerdi.

Mevsim yaz ise ailelerin daha çok tercih ettiği, yazlık sinemalara özellikle Cumartesi hafta sonları gitmekti. Sinema çıkışında
Tatlıcı İsmail e girilir, karnınız açsa sahanda sucuklu yumurta, değilse dondurma yenirdi. Yazlıklardan SETBAŞI Sineması
Mahfelin arkasında, Yolgeçen Meydancıkta, RÜYA Irgandı Köprüsünün altındaydı. Rağbet gören bu sinemalar artık yoklar.

Dilek adında Modern bir sinema açılmış, konforu dillerde geziyordu Sabah 09 da matinesiyle kalkan Perde, Akşam Suare
Sonrası otomatik olarak iniyordu. Perdenin açılma veya kapanmasını görmek için Gidenler olduğu söylenirdi. Sonradan
Yazıcı oğlu, Kısmet, Burç açılsa da hiç biri Dilek Sineması lezzetinde olmadı.

Saray ve Tayyare sinemaları yerli, Dilek sineması Yerli ve Yabancı ilk çıkan filmleri getirmekte mahirdi. Bilet kesen kızın
Naciye, yer gösteren kızın adı Muzafferdi. Dilek sinemasında hafta içi 21. den, Hafta sonları 18. den sonra Bilet bulunmaz
Kara Borsadan temin edilirdi.

Anarşinin Artması tv. Yayınlarının başlaması, kanalların çoğalmasıyla sinemalar müşteri kaybederek sırayla kapandılar
Dilek sinemasını Yapı kredi alıp banka yaptı. Yeni sinema, SÖNMEZ İş merkezi oldu Marmara, Eğitim Araçları yapıldı
Tayyare, Kültür merkezine dönüştürülerek koruma altına alındı. Kısmet Sineması da açık film oynattığı için yandı dendi.
Saray sineması uzun yıllar boş kaldıktan sonra Prestij adı Altında çok salonlu olarak tekrar hizmete açıldı.

Sinema dışında Heykelde Belediye binasına bitişik Romans Çay bahçesi ile Yeşil Çay bahçeleri, gidilecek Nezih yerlerdi
Çay yudumlanırken Nargile Fokurdatılırdı. Önemli eğlence Mekanlarından biri Bursalılar için özel yeri olan Kültür parktı.

Romans ve Fuar aile Gazinoları Türkiye nin Popüler ses ve Sinema sanatçılarını yazın program yaparak getiren gazinolardı.
Kültür Parkta eğlenmek ayrı keyifti, isteyen Gölde Sandalla gezinir Mehtabı Uyandırır, lokmacıdan lokmasını yer, İsteyen Lunaparkta Dönme Dolapla döner, Çarpışan arabalara binerdi.

Parkın Yağcılar giriş kapısında Arap ali, Uçan Balon satardı, Balonu kaçıran çocuğun ağlamasına dayanamayan Anne, Babası
Çocuğuna tekrar balon alır, uçmasın diye de koluna bağlardı.

Göl birahanelerinde Orhan GENCEBAY ın batsın bu Dünya, bir Teselli ver, Mine Koşanın Yağmurun sesine bak, Şükran Ay ın
Sevemedim Kara gözlüm seni doyunca sı sıkça çalardı. Park dönüşü Faytonla Heykele gelip Yeşil turu atmak doyumsuz keyifti.

Pahalı oyuncakları olan Lüks Motosikletlilerin Avcı Palavrası kıvamında, Pehlivan Tefrikası benzeri Hikayeleri Anlatmak üzere
Toplandıkları Seyirlik Yeri, Yeşil Camiinin önü Musalla taşının yanındaki oturmalık set Duvardı.

Gençler arasında yaygın giyim tarzı, ‘İspanyol’ geniş paça pantolon, dar kısa kollu gömlek ve saç uzatmak Erkeklerde Moda,
Mini etek, Maksi etek, Mini şort giymek bayanlarda Modaydı.

Gençler arasında MAHFEL önünden başlayan Heykel turuna, Postane önünden geriye dönülerek devam edilirdi. Bursalı olup da
SETBAŞI, Postane arası Tur atmayan yaşıtımız var mı? acaba, birçoğumuz tanıdıklarla burada karşılaşıp konuşurduk.

Ulu camii karşısında, İş bankası bitişiğinde Lokantacı ADEM in acı Yeşil boyalı salaş dükkanı, Kuru Fasulye Turşuyla talebe ve
Gençlerin karın doyurduğu favori mekandı.

23 Nisan, 30 Ağustos, 11 Eylül, 29 Ekim, Bursa Festivali, geçit törenlerin yapıldığı yer Heykel önüydü. 10 Kasımda ATANIN
Heykeline okulla gidilir, Kasım patı bırakılırdı. Atatürk ün Heykeli önünde Resim çektirmeyen BURSALI da yoktur herhalde.

Dini ve resmi bayramlarda Postane önünde satılan Tebrik kartları, Gurbetteki yakınlarımıza, Vatani görevini yapan Askerlere,
Özlem duyulan sevdiklere hep buradan alınarak atılırdı.

Pınar başındaki İlk Öğretim okulunun bugün bulunduğu yerde Motosiklet, Bisiklet kiraya verilirdi. Zenginlerin alabildiği bizim de
Vitrinde görerek seyir ettiğimiz pahalı oyuncaklara harçlıklar Biriktirilerek binilirdi.

Aynı yerde Dini Bayramlarda kurulan Panayırlarda BAYRAM şenlikler düzenlenirdi. Bursa ve civarından gelen insanlar bayramda
Topladıkları paraları çadırlardaki Oyuncaklara, Turşu suyu gibi yiyeceklere verip Alçıdan Güvercin Kumbara alıp evine dönerdi.

Sabit Telefonlar şimdiki gibi her evde yoktu. Telefonu Olanlar Doktor, Hakim, Savcı, Muhtar gibi Özel, Tüzel kişilere tahsisliydi.
Şehir dışından birisi ile mi görüşülecek Postaneden sıra yazdırılıp davet çıkarılır kişinin Postaneye gelmesiyle görüşme yapılırdı.

Şükran ablaya ait olan 5593 nolu telefon mahallelinin gurbetteki yakınlarına kendi telefonuymuş gibi verdiği tek numaraydı.
Telefonla Görüşme yapılacak adres, Postanenin şehir merkezinden ulaşım nedeniyle uzak olmasından Şükran ablanın evi idi.
1978 de yazıldığım Telefon, 1987 de bağlanmış, bende 28 Daireli apartmanda telefonu olan 3. kişi olma şerefine erişmiştim.

Polis acilin Telefon Numarası 1313 dü. Zamanın meşhur karakollarından biri Çınarın Yanında İhsan Dikmen Apartmanın olduğu
Yerde bulunan SETBAŞI KARAKAL uydu. Önünde de Atatürk ün makam arabası olduğu söylenen çok eski model Lastik tekerleri
Bisiklet Cantına benzeyen tel tekerlekli Yeşil renk Mercedes duruyordu.

SETBAŞI Karakoluna düşüp dayak yemeden çıkan olmazmış denirdi. Polislerin giydiği elbise rengi Koyu Griydi, sonra ormancı Yeşili, en sonra da Lacivert oldu. Şimdiki Çevik kuvvetin benzeri görev yapanlara Toplum Polisi (Lakap Olarak FRUKO) denirdi.

Bursa spor kurulmuş baraj maçlarına kalınmıştı. Yıl 1966 maç Bursa da Eskişehir sporlaydı Maraton tribünün eski adı açık 5000
Taraftarla Eskişehir spora verilmişti. Alt kale arkasında tribün yok taraftarın çok olması nedeniyle oraya da seyirci alınmıştı. Maç Başlamadan Rakip takım taraftarı elinde iki tarafı delik yeşil kova dolaştırmış bu hareket, seyircinin sonradan çıkaracağı olayların Önceden sinyalini vermişti. Arka arkaya yenilen Goller sonunda Bursa spor dağılmış toparlanamadığı maçı 3-1 kaybetmişti. Maç Sonunda çıkan olaylarda insanlar yaralanmış, iki şehrin Yıllarca husumetli kalmasının sebebi olmuştu.

1970 ve 80 li yıllardaki değişim zorlu ve de acı oldu. Kıtlık ve Karne dönemi, Türk Silahlı Kuvvetlerinin 1974 Yılında yaptığı
Kıbrıs Barış harekatı sonrası Amerikanın bize uyguladığı Ambargonun diyetiydi yaşam için lazım olan Temel gıda ve ihtiyaç
Maddeleri ortadan kaybolmuş, kaldırılmış veya saklanmıştı insanlar çaresiz kalıp Rüşvet vermeye zorlanıyordu. Aranan hiç bir
Mal bulunmaz veya fahiş fiyat ödenip alınırdı. Zamanın büyük bölümü Kuyruklarda geçerdi Rahmetli Kemal Sunalın o dönemi
Anlatan Filmleri gerçeği aynen yansıtıyordu.

Sonradan adına Serbest Ekonomi denen Soygun, Vurgun Talan dönemi başlamış, kimin Neyin kaça alıp sattığına bakmaksızın
Para kazanmanın her şeyden, hatta Kutsal değerlerlerden bile daha önemli olduğu insanların içine işledi. Kısa yoldan köşe dönme
Zengin olmak hayali hayatımıza girdi. Büyük Küçüğü sevmez, Küçük Büyüğü tanımaz oldu.

Oynarken kolunu Bacağını kırmasından korkan anne ve Babalar, Paranın onda olduğunu fark ettikten sonra topçu olmaları çok
Para kazanmalarını hayal ettikleri çocuklarını futbol okullarına kendi elleriyle götürüp teslim etmeye başladı.

İlim, irfan Yuvası Okullar, talebelere çete yuvası oldu. Uyuşturucunun ilk Öğretime kadar girdiği maalesef yetkililerce söylenmekte.

Yediğimiz gıdalara hile katarak insan sağlığına zarar vermenin yasalarca suç, Dinen Günah olduğu bilinmesine rağmen para kazanma
Uğruna AT, EŞEK eti derken son olarak da DOMUZ etini yedirmek utanmaz, arsızlar için normal oldu.

Ata Sözümüze göre Eskiye rağbet olsa Bit Pazarına Nur Yağar lafı doğruysa bugün içinde bulunduğumuz ortamı görüp Özlediğimiz
Eski ortama nur yağacaksa ben o zamanki ortamdan yanayım.

Bir dönem atılmış Tohumlar bugün Meyvelerini veriyor Gelecek günlerin Ülkemiz ve insanlığımız için hayırlı olması temennisiyle.

Gene Keklendim ama İnsanın Doğum Gününde Buda Yapılmaz ki

2010-04-01T11:08:00.000+03:00

Bugün benim doğum günüm. Evet evet her sene aynı şey oluyor ben biraz insanların dediklerine çabuk mu kanıyorum ne. Sabahın bu saati itibariyle 2 şakaya inandım hemde ne inanma. Biliyorumda bugun 1 nisan. eee niye inanıyorum milletin dediklerine. Ama öyle gerçekciki ikisi de.

İlk şaka biraz acımasız. Büroda yılan gördük denince naparsınız. Sizi bilmiyorumda ben baya baya inandım. Hemde öyle güzel oynadılar ki.
İkinci şakam daha acımasız sevgili eşimden yaptırtıldı. Evet başkasına yaptırtıyor. Telefonu açıp çok ciddi ve tok bir ses Finansbank'tan arıyoruz bir kredi ödemesiyle ilgili derse naparsanız. Başta ben gibi ciideye almazsınız herhalde ama adam yaklaşık 3 dk eşiniz şu şu tarihte kredi çekmiş geriye ödemesi varken yapılmamış ve üstelik sizi kefil yazmış derse naparsınız bilmem ama ben hafif ciddiye aldım. Ama konuşma ilerledikçe ve ses daha da toklaşınca naparsınız peki. Ben artık yavaş yavaş benden habersiz kredimi çekti diye düşünmeye başlamıştım ki endişelenmeyin bu bir Nisan 1 şakasıdır dendi. Zınk zınk zınk.
Evet evet evet her sene başıma gelen gene oldu çok saf da değilimdir ama napayım inanıyorum insanlara.
Neyse iyiki doğmuşum dimi Yaş 31 oldu inanamıyorum.
Oğluşum seni çoook seviyorum ve canım aşkım senide çok seviyorum her ne kadar beni keklesende...

Yağmurlu Bir Gündü Tıpkı Geçen Yıl Gibi

2010-03-30T12:17:00.000+03:00

Dedi annem kapıdan çıkarken. Off diyesim vardı off ne güzel evde oturacaktık bugün. Bütün çekmeceleri açıp kapayacak mutfaktaki bütün takım taklavatı odanın ortasına yığacak tangıdı tungutu şangıdı şungudu ilk müzik denemelerime devam edecektim. Yetmedi bütün oyuncaklarımla da 5 dk arayla oynayacak sonra hepsinden sıkılıp anneme yanaşacak ve şöyle diyecektim:
Anne meeeemeee
Anne memeeeeee
Oysaki takriben dışarı çıkmadan 1 saat öncesinde başlayan şu giyinme eziyetine katlanmak zorunda kaldım. Oysa ne güzel dimi şöyle çıbıl çıbıl ben kaçayım annem peşimden koştursun. Zor bela oyunlarla üzerimi giydim neyseki. Annemde pek bi süsülüydü sürekli bana oğlum bak doğum gününe gideceğiz orda balonlar var pastalar var varda var diyordu.

He heee zil çaldı ve babam geldi aldı kucağına beni annem topuklu ayakkabılarıyla tıkıdı tıkıdı artımızdan indi elinde kocaman bir hediye paketiyle.

Kapıdan çıkınca ne yağmur yağıyor dimi tıpkı geçen yıl olduğu gibi dedi annem babama. Babamda başını salladı evet der gibi. Geçen yılda Egemenin doğum gününe giderken yağmurlu soğuk bir hava varmış diye konuştular ben bilmiyorum çünkü ben çok küçükmüşüm korkmuşlar götürememişler. Aramızda kalsın Annem o aralar sinek kanadındaki yelden korkuyormuş da hasta olurum diye.

Haa Egemen abi Kimmi??? Babamın kankasının oğluymuş. Muş diyorum çünkü hayatımda bir kere gördüm kendisini oda burda pek sık görüşemiyoruz galiba eee evlerimiz uzakmış bi de annelerimiz çalışınca şimdi hak vermek gerek yani dimi.. (Azıcık kendimi de kayırayımda yaa neden özel günler haricinde görüşemiyorsunuz denmesin.

Yav ben bu arabayı çok seviyorum. Bissürü lamba düğme var. Her düğmesine basayım bi dur. Yav harika bi ayağada kalkayım şöyle camdan dışarı bakmaya yaaa anne yaaa bırak ben kocaman adam oldum. Vıyaaaaak Vıyaaaaak vıyaaaakkkk.

Aaa durduk geldik mi ne çabuk daha şoför koltuğuna sarkacaktım yaaa hatta direksiyona geçmeye çabalayacaktım. Neyse dönüşte yaparım artık.

Babamın kucağındayım oooh ne güzel şu baba kucağında etrafa gülümsemek. Bir yere girdik neresi acaba merdivenlerden çıkıyoruz.

Ollleeeey ne güzel bi yer her yerde balonlar var süsler var. Yaşasın yaşasın iyiki evde oturmamışım sıkılmıştım zaten tencerelerden.

Egemen abi gerçekten benden iyi olmasın baya şıktı. 2 yaşına girmiş nerdenmi anladım yaşının yazılı olduğu köpüğü kaşla göz arası ısırırken annemin elimden almasıyla söylenerek yapma o yenmez annecim demesiyle. Meğer ben pasta diye Egemen abinin yaşını yiyormuşum ilahi ben. hııı hIII hIII..

Pastalar börekler gelsin çaylar gazozlar. Tabi ben evde sıkılmış portakal suyuyla kutladım hemde hepsini içerek.Bir köfte 3 dilim patates birkaç çatal pasta ve portakal suyu oooh be azmaya devam.

Ne güzel yaa. Hayatımda hiç böyle eğlenmemiştim. Balonlar harika. Rengarenk.

Bu merdivenlerde çok güzel annem arkamdan dört dönüyor bugün. O indiriyor ben çıkıyorum o indiriyor ben çıkıyor. Annemi de babamıda çok yordum bugün ama çok eğleniyorum .

Artık çok yoruldum oturma vakti geldi esnemeyede başladımmm AAAA HAAA

Anne ne zaman gideceğiz anneeeee anneeee.

Anne baba yaklaşık 2 saat hem yorgun ama hemde oğullarının neşesiyle neşelenen onun ne kadar mutlu olduğunu görerek müthiş gülen bir yüzle artık biz müsaade istesek diye kalkarlar.

Çok güzel bir pazardı. Çok güzel bir doğum günü oldu. İyiki doğmuşun Egemen...

Takasım,Yapasım,Ölçesim, Biçesim Var Ama....

2010-03-25T18:14:00.000+02:00

Bu aralar çok şeyler yapmak istiyorum. Örneğin çılgınlar gibi alışveriş yapasım var. Gideyim, gezeyim, onu deneyip bunu çıkartayım, çarşının altını üstüne getireyim, yorulmayayım zamanım olsun LÜTFEN BOLCA AMA.Hiç para düşünmeden yalnız.

Ayrıca bu ara çok güzel sofralar hazırlayayım istiyorum. Şöyle pırıltılı taşlı sofralar. Yemekler alakart olsun uğraştırmalı enginar yatağında somon fümeyada çiğ portakallı damla sakızlı ördek, hindi yahnisi, fransız usulü sebze çorbası vs. vs vs gider bunlar böyle. (hepsi uydurmasyon özentilerim ha hayt).Oturup asimetrik bir şekilde oluşturduğun ördek veya yelpaze gibi binumumun şekilli peçeteler ve evde olan hani onca paralar verilerek alınan misafirden misafire kullanılan çatal kaşık bardak ve çanaklar eşliğinde sofralar kurmak. Herkesin ağzını bir karış açıkta bırakmak.

Aynı zamanda şöyle envayi türlü pastalar börekler çörekler yapmak istiyorum. Şeker hamurlarıyla çiçekli böcekli bir pasta mesela beyaz gülleri olsun üzerinde yada kırmızı gülleri. Kurabiyeler yapayım istiyorum benim kocişin tarkanın adları olsun üzerlerinde.

Bi o kadar çok istiyorum kumaşlar alıp elbiseler etekler gömlekler dikeyim kendime. Model model rengarenk. Hiç beğenipte bedeni kalmadı rengi kalmadı laflarını duymadan istediğim tarzda. Hani uzunundan kısasına fırfırlısından düzüne bir sürü etek elbise ne hoş ya Rabbim.

Bide şöyle dekorasyona el atayım diyorum. Evi baştan aşağı beyaz krem ve kırmızı ve lila renkle donatmak. Duvarlar bembeyaz bir oda kırmızı bir oda lila bir oda turkuaz. evin her yerini ciflemek cilamak bal dök yala kıvamına getirmek. Kendi ellerimle perdeler dikmek yastıklar dikmek felan filan..

Şeyde istiyorum bu arada bir sürü ıncık cıncıkla süsler kelebekler uçuşan şeyler yapmak. Bütün artıklarımdan patchwork örtüler aksesuarlar, yada hayatlar yapmak, ahşap tepsiler, eski dolaplardan sandalyelerden masalardan abajurlardan devasa güzellikte şeyler çıkarmak.

Küpeler bilezikler kolyeler.Boş görünümlü ceketlerime işlemeler , kazaklardan mini bluzlar, yeleklerden, bolerolar, pantolonlardan etekler eteklerden pantolonlar yapasımda var.

Ha aklıma gelmişken birkaç yıl önce düzenli yaptığım sonra biranda bıraktığım atlama zıplama aerobik mekik koşu tarzındaki sporlar herbirini de tekrar yapasım var. Biraz popomu eritesim biraz belimi inceltesim hatta birazda boyumu uzatasım var.

Bide roman yazasım var hayatım sevdiklerim yaşanmışlıklarım üstüne.

Şöyle en afillisinden gösterişli makyajlar yapasım 7 gün 24 saat biblo bebek gibi dolaşım var etrafta. Işıltılı farlar hafif doğal bir ruj rimel allık fondoten. Bi yaptığım makyaj elmacık kemiklerimi çıkarsın ortaya diğeri gözlerimin güzelliğini.

Yazasım, bakasım, okuyasım, sunasım,sevesim,kaçasım, koklayasım, bıkasım,tıkasım,kesesim,toplayasım,boyayasım,birleştiresim,kaçırsım,tırlatasım,tüm bu hayallerimi yapasım var. Hemde hemen hemde hepsini Koç burcuyum ya aceleci atak anında olsun isteyen.

Evet hepsini istemeye istiyorumda bunları yapacak o zaman ve o beceri nerdeee. İş yoğunluğundan eve erken gidebildiysem az zahmetli iki yemek yapabildiysem şükrediyorum. Hafta sonu Tarkan uyumuşsa vede işim yoksa oda 2 - 3 haftada anca, boş zamanım varsa en iyi ihtimalle tabi bunlar elime mikserimi yumurtamı unumu alıp bir pasta yapıyorken çok mu bu isteklerim. Yada aile efradında ablaları dikiş nakış öğretmenliği yapmış annesi teyzesi binumum kadınları dikiş bilirken benim gibi maharet yoksunu birinin hayal ettiği gözünün önünde uçuşan kıyafetlerin hepsini yapma hevesi çokmu.Bilemiyorumki.. O bloglarda gördüğüm düzenli dizayn edilmiş masalar yada incik boncuk süs eşyası yapma isteğim fazla mı. Aslında bilmiyorum kötümserde değilim bakarsanız neden olmasın. Belki Tarkan az daha büyürse bu saydıklarımın birkaçını yapmaya fırsat yaratabilirim kendime. Sonra mesela çalışma saatleri daha uygun bir iş ortamı bulursam yada işimi ona göre tekrar düzenlersem birkaçını daha yapma vakti yaratabilirim kendime. Bir on yıl sonra emekli olabilirsem prim günlerimi doldurup o zaman belki hepsine ayıracak vaktim zamanım yeteneğim olur kimbilir. Tabi bu arada yeni bir ufaklık katılmazsa aramıza şimdilik planlarımızın dışında ama hayat bu kimbilebilir ki...

Neyse gene de ümitvarım. Belki birgün diyerek şimdi ben hesaplarıma kitaplarıma, mutabakatlarıma, makbuzlarıma geri döneyim en iyisimi. Bide bloglara o iç çekerek imrenerek baktığım maharetli bloglara.Dimi.

Can ki Ne Can Bazen Koparcasına Acır Ya

2010-03-24T16:33:00.000+02:00

Hayatın teee ortasında bazen yalnız bazen çok olduğumu düşünüyorum
Işıdığımda kaybolacakmışım sanıyorum karanlığım ondanmı??
Yok aslınbda işin aslı öyle değil galiba
İş ışıklarımı yakmayı unutmamda, bazen sıklıkla yapıyorum bunu
Hiç gittiğiniz yola baktınız mı diyorlar ya bazen
Gittiğim yolu zaten çoktan aştım diyorum kendime
Gideceğim yolu bilmiyorum asıl
Neyse bahar geldi yavaş yavaş
Cıvıldamak lazım
Cilalanıp allanıp pullanmak
Alnına eline koyup ohh çekme zamanı
Ohh ki ne oh
Bir kasvet anını daha atlattım
İyiyim,babamda iyi
Şimdi yeşillenme zamanı

15 Aylık Serüven

2010-03-18T14:46:00.000+02:00

Bugün oğlum tam 15 aylık.
Okadar şaşırıyorum ki şu su gibi akıp geçen zamana..
Ve ne ara 15 aylık oldun bilemiyorum..
Gerçi fazla söze de hacet yok aslında..
Tek söyleyeceğim:
Benim tatlı kuzucum SENİ ÇOOOOOOK SEVİYORUM yavrum benim.

Dostlar Alışverişte Görsün Minişimi

2010-03-15T13:12:00.000+02:00

Bir Tarkan, Bir Kitap, Bir Tarkan, Bir Kitap.......

2010-03-12T13:29:00.000+02:00

Tarkan iyi, keyfi pek yerinde. Hafif bir burun akıntısı dışında bi sorunumuz yok şükür.

Bense dün aslında bloğa bişeyler yazayım okuduğum kitaptan bahsedeyim derken bugün bitirmiş olarak bişeyler bahsedeyim bari.

2 gün gibi kısa bir sürede bitirdim aslında.Sürükleyici ve akıcı. Eşim kitap fuarından almış ondan önce bana nasip oldu okuması.

Yazarın 12 eylül Askeri darbesinden sonra başlayan ve 28 Şubat YAŞ kararları neticesinde emekliliğine 5 ay kala ordudan ihracıyla sona eren Deniz Kuvvetleri'deki serüvenini anlatan belki bir iç dökmesi olarak nitelendirilebilecek bana göre bir dönem ve o dönemle ilgili yaşanılanlarla ilgili güzel akıcı bir roman.

Yazarı İskender Pala... Bir Edebiyaçı Prof Dr. Aslında romanla birlikte tanıdım yazarı ne yalan söyleyeyim. Ama Türk Edebiyatında önemli ödülleri ve eserleri olduğunu aslında ufku geniş oldukça da popüler biri olduğunu gördüm. Hatta bugün internette haberlere bakarken Habertürk'te bir ropartajının yayınlandığını gördüm kitabı hakkında görüşülüyordu.Yorumları okurken aslında biz kendi öz yetişmiş değerlerimizi bazen çok çabuk harcıyoruz diye de düşündüm. Genede ince uçlu meseleler bunlar. Tavsiye ederim...

Gene mi Bamyaaaa????

2010-03-08T15:03:00.000+02:00

Dün itibariyle Tarkan'ın burun akma merasimi gene başladı. Ya anlamıyorum evin içinde nasıl olurda nerdeyse her ay bu çocuğun burnu akmaya başlar sıcacık evde bi de. Ama galiba bu sefer cumartesi günkü yaptığı banyo tetikledi olayı. İyi de gene bütün gün evin içinde ben akıl sır erdiremiyorum erdiren varsa da beri gelsin.

Cumartesi akşam birkaç kere hapşırınca acaba mı dedim??? Tabi pazar günü acabam geçeğe döndü gene başlıyoruz burun akıntılı hafif hırlamalı mızmız iştahsız melül bakışlı anneden ayrılmak istemeyen, her hapşırıp öksürdüğünde etlerimin nerdeyse liğme liğme koparıldığı öksürük şuruplu, her sabah borazan gibi bir sesle öksürürken canımın yandığı zorlu birkaç hafta. Tek tesellimse şimdilik ateşle ilgili bir sıkıntı yaşamıyor olmamız. Vallaha ateş olduğunda mahvoluyor çocuk nerdeyse eriyip bitiyor o yüzden Ya Rabbim diyorum en azından ateşi yok umarım da olmaz.

Aslında Tarkan'ın son zamanlarda yaptıklarından bahsedecektim. Ama hastalıkla başlamak zorunda kaldım. Gene birkaç yaptığı şeyi bahsetmeden geçemiyeceğim

Tarkan artık yürüme işini baya seri hale getirdi. Tabi gene arasıra denge problemi yaşamıyoruz dersem yalan olur. Nerde çekmece varsa hepsini bir güzel açıp içindekileri aşağıya indiriyor sonrada çekip gidiyor tabi olan bana oluyor evde hiç işi bitmeyen biri olarak onları tek tek yerlerine tekrar dizmek zorunda kalıyorum.

Artık istediği herhangi birşey varsa eliyle yada kafasıyla işaret ediyor. Bazen tabi karışık oluyor neyi istediğini anlayamıyorum ve nesneleri tek tek soruyorum:

'Annecim bunu mu istiyorsun?'

Eğer istemediği bişeyse kafasını hayır der gibi sallıyor eğer istedği oysa başını evet der gibi sallıyor bayılıyorum o hallerine.

Geometrik şekillerin yer aldığı bir oyuncağı var hani şekli bulup içine atıyosun işte onlardan. Birkaç tane şekli resmen biliyor ve şeklilleri atıyor içine. Şaşırıp kalıyorum.

Çocuklara bayılıyor nerde görse sarılmak istiyor.

Artık aldığım kitaplara ilgi duymaya başladı bazen okuyoruz birlikte ama bizimki çabuk sıkılıyor kitaptaki resimler daha çok ilgisini çekiyor.

Anne lafını artık daha çok duymaya başladım. Genellikle birşey isteyecekse söylüyor ama tabiki daha henüz tam olarak manasını kavrayarak söylediğini düşünmüyorum belki bir alışkanlık olarak söylüyor.

Herkesin çantasını tanıyor bize getiriyor asla hiçbirini birbirine karıştırmıyor.

Tabi bu arada yaramazlıkları yıkıp dökmeleri de var bizimki biraz afacanlardan. Şimdilik en büyük vakası 10 kiloluk bir zeytin yağını bir güzel döküp içinde banyo yapmak bakalım daha neler göreceğiz.

Anne sütünü hala emiyoruz ama bazen çok abartıyor bıraksam saatlerce emecek o derece. Son zamanlarda sevindiğim bir nokta var oda normal sütü bizimki içmiyordu malesef.Şimdi kakaolu sütü keşfettim. Sütünün içine biraz kakao ekliyorum maşallah 200 cc sütü içiyor. Aman dilimi ısırayımda nazar değmesin. Malum ben neye sevinsem kursağımda kalıyor.

Dışarı da olmaya bayılıyor bizde yaz gelse diye sabırsızlıkla bekleyerek günleri geçiriyoruz bu arada ben tembellikten foto dahi çekmiyorum bazen makinayı elime dahi almak zulüm geliyor napıyım yaaa...Ama en kısa zamanda resimlerle döneceğim...

Bu arada her ne kadar hak konusunda özellikle konu kadın olunca bir türlü bilinçlenememiş bir toplumda yaşıyor olmamıza çağımızda kadına genellikle bir meta gözüyle bakılıyor olmasına rağmen gene de bütün kadınların özellikle blog annelerinin dünya kadınlar gününü kutluyorum ve ümit ediyorum birgün inşallah bu sözlerin içi doldurulur ve bizde mutluluk içinde bu günleri kutlarız.

Şans mı Şanssızlık mı???

2010-03-06T14:41:00.000+02:00

Birkaç hafta önce internetten büyük bir holdingin Bursa Şubesi'nin bir iş ilanına cv mı göndermiştim. Dün aradılar. Bugün için randevu verdiler.

Sabah 10'da randevuya gittim önüme 8 sayfalık bir başvuru formu verdiler doldur doldur bitmiyor birde o anki dalgınlıkmı diyeyim olacağımı varmış diyeyim hiç yapmayacağım bişey yaptım bazı şeyleri doldurmadan geçmişim müdür okurken birkaç kere formu tekrar uzatıp boş yerleri doldurtturdu ne büyük bir aptallık hayatımda hiç yapmadığım şeyleri yaptım dedim ya.

Neyse biraz mülakat sorular cevaplar sonuç mu??????????

Bana kalırsa şansım sıfırın altında sıfır hele o basit hataları yapınca. Başvuru oldukça fazlaymış tekrar bir değerlendirme daha yapılacakmış belki birkaç tane bilemiyorum olumlu veya olumsuz sizlere tekrar döneceğiz dediler. Bu krizde helede böyle büyük yerlere girmek çok zor.Galiba eski çalıştığım işe devam.

Güne hem iyi hem kötü başladım anlıycağınız.

Bu mudur Yani?????

2010-03-03T16:31:00.000+02:00

Sırf O iyi bakılsın diye insanların bazı şeylerine sözlerine katlanmak zorunda olmak bazen çok sıkıyor beni tıpkı dün gibi..

Ama bunun tek nedeni çalışıyor olmam tabiki bununda bilincindeyim.

O yüzden bazen yapılanlara inanmakta güçlük çekiyorum ve oğlumun bir kardeşi daha olurmu bilemiyorum ama zannetmiyorum da aynı zamanda.

Ne Güzel Bir Sarılış Bu Ne Güzel Bir Gün...

2010-03-01T13:05:00.000+02:00

Bugün sabah saat 6....

Küçük iki el uzandı bana doğru beni al diye...

Kucakladım onu mis gibi kokuyordu...

Sonra birlikte yatağa uzandık...

Benim koynuma doğru yattı tek kolu boynuma sarılı bir vaziyette..

Bende onu kucaklar gibi sımsıkı sardım...

O güzel uykusuna devam ederken ben gözlerim tavana bakar vaziyette yanaklarım alnına yapışık 31 senelik ömrümü izledim sanki bir saatte.

Herşey geldi geçti gözlerimin önünden çocukluğum,gençliğim, sevinçlerim, başarılarım,elde ettiklerim edemediklerim...

Her 5 dk da onu dönüp yanaklarından öptüm...

Daha sıkı sarıldım...

Sırtında elimi gezdirdim bitanecik yavrum diye...

İçim o kadar mutlu oldu ki...

Keşke daha uzun sürebilseydi...

Her güzel şeyin bir sonu olduğu gibi bununda sonu çabuk geldi...

Kalkıp hazırlanmam gerekiyordu...

Ama hayatımın en güzel sabahlarından birini yaşamanın huzuru içinde güne başladım...

Ne güzel bir duyguymuş annelik birkez daha anladım...

Saçlarda Gitti Üstelik

2010-02-23T11:47:00.000+02:00

Dün aile dostlarımızından birinin evindeydik bebek ziyaretindende. Çok sık görüşemiyoruz açıkcası biraz bizimkisi çocuktaaan çocuğa oluyor.Minik Nil öyle tatlı uyuyordu ki kıyıp resmini dahi çekemedim korkumdan. Ona bakınca sonra dönüp evde bir yaşını geçmiş diğer iki küçük afacana bakınca ne kadar küçüklermiş doğduklarında dedim. Hatta inanamadım Tarkan'da böylemiymiş dedim nasıl tutmuşum ben onu nasıl emzirmişim inanamadım.Bide Allah sabır versin dedim 1,5 yaşında bir tatlı prenses ve 12 günlük güzel bir melek zor olsa gerek büyük cesaret. Her ikisine de yetişmek helede ikiside anne bakımına muhtaçken.

Bu arada Tarkan'ın saçlar gitti baya yele kıvamındaydı çünkü. Ama ne zorluklarla kesildi saçları önde Tarkan ardında berber elinde makas fır fır döne döne hafif kırpıkça bir halde saçları anca bu kadar kesilebildi. Şimdi sabırsızlıkla onların tekrar uzamasını bekleyip duvara her yeni gün için bir çeltik daha atıyoruz. Çabuk uzasın saçları diye.

Biraz şekil yapalım diyorsun ama Tarkan'ın saçında ne mümkün o şeklin durması beş dk sonra hepsini bozuyor. Şekil 1A -1B-1C.... ve diğerlerinde görüldüğü üzre.

Siz bunların böyle durduklarına bakmayın hele Tarkan'ın. Of Naz'ı görünce ne heyecanlandı ne sarıldı ne çekmeler kızı ne itişmeler ne kakışmalar. Bi ara birlikte yere kapaklandılar. Oyuncakları getirdik önlerine daha kötü oldu birinin aldığını diğeri istiyor diğerinin aldığını öbürü elinden kapıp kaçıyor. Baktık yook olacak gibi değil biz en iyisimi kalkalım biran önce evimizin yolunu tutalım. Velhasılı kısa, bol çocuklu Tarkan'ın peşinde dolaşan bir annenin yorgunluğuyla ziyaret son buldu.

Çocuk Kalbinde Sevgi Ne Güzel Oluyor

2010-02-09T15:06:00.001+02:00

Aslında onlar birbirlerini hiç tanımayan iki bıcırık. Tek ortak yanları ogün ikisininde oraya oyuncaklarla oynamaya gitmesi. Ama o ufacık dediğimiz kalplerinde öyle saf bir sevgi barındırıyorlarki sanki kırk yıllık arkadaş gibi birbirlerini sarıp sarmaladılar. Hiç bir yönlendirme olmadan birbirlerinin ellerini tutabildiler. Ve o çocukça sevgilerini öyle mutlu gösterebildiler ki sevginin en saf hali bu olsa gerek dedik.....

Kafa Tos Tos Tosssssssssss

2010-02-02T12:18:00.000+02:00

Tarkan bir iki gündür çok kötü bir huy edindi. Bişeyi istediğinde isteği olmazsa kendini yere atıyor debeleniyor bu biraz sevimli ama arada bir başını tosluyor yere. O kadar şaşkınım ki. Nerden öğrendiğini bir türlü anlayamıyorum. Yapma annecim etme annecim diyorum olmuyor babası yaptığının kötü olduğunu anlatmaya çalışıyor olmuyor hayır diyorsun olmuyor. Ha istekleri de öyle makul şeyler değil yani ya mutfakta çekmecelerden çatal bıçak gibi şeyleri almak(kaşık değil yalnız nerde kesici şey varsa onu istiyor) bardakları yerlere vurmak sularla oynamak sehpaları çekmek (bu arada geçen oynıyayım derken burnu sehpaya geldi) yani nerde tehlikeli şeyler varsa onlar. Bu arada son 1,5 haftadır iyice fazlalaşan bu meme emme isteğini saymıyorum bile. Nerdeyse 5 dk arayla karnı çok tok olsa dahi meme emmek istiyor. İlgisini dağıtmaya çalışmakta pek fayda vermiyor malesef. İşte bu isteklerinden biri yapılmasın başlıyor debelenmeye ve başını toslamaya. canı birkaç kez yanmış olmasına rağmen dün 3 kere yaptı aynı hareketi. Ne yapacağımı bilmiyorum açıkcası.

Bıcı Bıcı Bıcırık

2010-02-01T12:09:00.000+02:00

Bizimki tam bir su kuşu aşağı resimlerde banyo yaparken yüz ifadelerinden belli değil mi?

Çok terbiyeli benim oğlum fotoda ilk işi pipisini kapatmak olmuş

Mutluluğuna bakar mısınız??? Sudan ne zorluklarla çıkardık bir bilseniz.

Biraz insan yoruluyor banyo yaptırırken ama onun banyodan sonra misler gibi kokusunu içine çekince ohh dünya varmış diyorsunuz sonra da onun mışıl mışıl uyumasını seyre dalıyorsunuz.

Ps: Resimler su buharından biraz buğulu çıkmış ama o anları da kaçıramazdık.

Bugün Doktordaydık

2010-01-27T11:16:00.000+02:00

Bizim afacanı bugün doktora götürdük. Bir haftadır burun akıntısına birkaç gündür de hırlama ve nadiren öksürükte eklenince doktor amcamız bi görsün dedik. Tabi manzara şöyle odadan girer girmez bizimki doktorun kucağında ve ikisi memleket meselelerini çözmeye koyulmuşlar. Şaka yapmıyorum doktor ya Tarkan biz çözemedik şu memleket sorunlarını inşallah sen çözersin diyor bizimki de hem gülüyor hemde kendince sesler çıkararak ona karşılık veriyor. Neyse doktor güzelce dinledi şükür ciğerlerinde bi sorun yok endişelenecek bi durumda yokmuş. Biraz rahatladım. 3 tane şurup yazdı ve hemşireler ve doktorun kucağından zor bela bize geldi de evimize döndük. Bu arada son günlerde artık iyice artan bu meme emme isteğini ve nasıl bıraktırabileceğimizi sorduk. Artık öyleki abartmıyorum her 5 dk bir meme meme diye tutturuyor. Yani iyice abarttı. Doktor bu aylarda bıraktırmayın bahara doğru dedi. Şu an bi katkısı olmasada gıda olarak psikolojik anlamda çok etkisi var dedi. Bu havalarda bıraktırmaya çalışmanız onun psikolojisini çökertir ve daha çabuk hasta olur dedi. Bakalım bahara doğru bişeyler deniyceğiz. Biraz ayrı kalın diyor ama bunu zannedersem yapamıycam. Ondan ayrı birkaç gece geçirme fikri bile çok imkansız geliyor bana.
Bu kış gerçekten çok çetin geçiyor. Gerçi bi yandanda seviniyorum. Ne zamandır hakkıyla kışı yaşayamıyorduk. En azından bu sene biraz yaşıyoruz. Yaza güzel günler geçirebilmemiz için şart.
Günler şimdilik böyle geçip gidiyor umarım bir sonraki yazımda Tarkan düzelmiş olur da mutlu mesut şeyler yazarım.

Bugün

2010-01-21T14:40:00.000+02:00

Bugün canım gene acıdı halada biraz su serpişsede acıyor.

Dün akşam birkaç hapşırıkla başlayan gece burun hırlaması ve sabah burun akıntısıyla başlayan hastalık mıdır yoksa dişlerden kaynaklı mı( birkaç hafta öncede diş çıkarırken aynısı olmuştu) bir durum hala çözemediğim şey gene başımıza geldi. Benim böyle durumlarda bütün yelkenlerim suya iniyor acım başlıyor. Evet canım bu duruma çok sıkıldı ama canımı bi o denli de acıtan sabah onu bırakırken hafif burun akıntılı gözlerimin içine gitme anne der gibi bakışıydı.

Bütün yol boyunca bu saate kadar muhtemelen akşam ona kavuşuncaya kadar devam edecek olan ne gaddarsın Sibel onu bırakıp çıkıyorsun sesiyle resmen boğuşuyorum.

Ne gaddarım dimi. Oğlum benim gözlerimin içine baktı ve ben ona görünmeden çıkmak zorunda kaldım.

Nefret ediyorum işte bu durumdan. Bana ne elalemin bordrosunda çekinden carisinden aldısından verdisinden. Bana ne bankasından kasasından ben bugün oğlum bana öyle bakarken hastamı değilmi bilemediğim o durumda onu bırakıp çıktım ya şimdi gözyaşı döksem ne yazarki.

İşte sırf bu yüzden çalışma hayatından nefret ediyorum. Onun yanında her istediğim anda olamadığım için sadece telefonla nasıl olduğunu öğrenmek zorunda olmaktan da nefret ediyorum.

Gerçi gün içinde aradığımda iyi olduğunu söylediler ama içimdeki acı hala devam ediyor.

Dostluk Elimi Tutar mısınız???

2010-01-13T09:31:00.000+02:00

Tuğra paşanın annesinden dostluk ödülüm gelmiş. Sevgili Emine'ciğim dostluğun için içtenliğin ve sevgin için binlerce teşekkürler.Seni ve oğlunu tanıdığım için çok memnunun sanalda olsa tabi. Tabi kural 12 bloğa bana emanet edilen ödülü göndermek. Aslında belki benim yazacağım dostlara da başkaları tarafından gönderilmiş olabilir ama olsun önemli olan benimde sevdiğim dostlar olduğunu anlatabilmek.

Sevgili Yüya'nın(ben Yüya demeği daha çok seviyorum) annesi Elif

Uğur böcüğü İrim Ece'nin Annesi

Aras'ın Annesi (bu arada umarım Aras daha iyidir canım)

Ceylin'in annesi Mine

Paşa Erdem'in annesi Naile

İlyas'ın sarı ve şeker annesi Yeliz (birazda uçuk kaçık seviyorum ama ben bu hallerini acep öyle olmadığımdanmı)

Mert'in annesi Yeşim (seni unuturmuyum)

İncir recelim Fazi

Ece'nin annesi

İkra ve Yüsra'nın annesi

Sude'cim anneni de unutmadım

Selin ve Noah Deniz'in anneleri (uzak diyarlardaki sevgili dost elim)

ve Ceren'imin annesi

Dostluğumu sizlere uzatıyorum, alır mısınız????

Hepiniz belki çok uzaklardasınız ama dostluk aslında uzaklarda olmayla alakalı değilmiş ben 30 yaşında anladım bunu. Çünkü sevincimi paylaşan sıkıntımı paylaşan bazen boşver diğen bazen alkışlayan bazen öğüt veren bazen yol gösteren bazen fikir veren bazen fikir alan kısacası seni senle yaşayan güzel insanlarda varmış hayatta. Güzel diyorum çünkü bütün anneler güzeldir bence insan olarak anne olupda içi kara olan biri olacağını düşünmüyorum. O yüzden hepinize annelik yolunda bana kattıklarınız için çok teşekkürler.

Aslında liste uzun da hepsini yazarsam mimlenecek kimse kalmaz geridekileri düşüneyim dimi.

Yeni Yıl ve Süprizleri

2009-12-29T09:26:00.000+02:00

Yazmayalı uzun oldu ama bu internet belası yüzünden. Yaklaşık 2 hafta internet hatlarından dolayı yazamadım. Sürekli kopmalar oluyordu ttnet de ne netmiş ama belki 50. kere bıraktığım arıza kayıtlarından sonra anca ilgilendiler. Ha tam oldu dedim bu seferde bilgisayar arıza verdi. O yüzdende ne yazmayı düşündüklerimi ne yılbaşını yazamadım. Gerçı yılbaşı da ayrı bir maceraydı ya. 1 hafta geçti nerdeyse hala o gün yaşananları unutamadım.

O gün çok güzel başladı aslında. Planlar 3 aile bizde toplanacaktık. Herşey güzeldi. Akşama doğru bizimkiler fikir değiştirdiler Mudanya'ya balık yemeğe gidelim diye. Yılbaşında herkes hindi yer biz balık. Neyse tamam dedik biz evde hazırlandık diğer arkadaşları bekliyoruz. Arıyoruz nerde kaldılar diye telefonlarını açmıyorlar bi müddet sonra geri döndüler biz aşağıdayız sizde gelin diye. Hazırlandık çıktık. 2 aile bide arkadaşlardan birinin ablasıyla kızı.Bindik Mudanya'ya gittik neşe muhabbet sohbet balıklar yendi denize nazır herşey güzeldi. Bindik eve döndük arkadaşlar evlerine davet ettiler ablalarıda onlarla olduğu için. Gittik gülüş cümbüş ama bi terslik var herkes bunun farkında. Çünkü arkadaşın ablası sürekli telefonla biyerleri arıyor mutsuz üzgün tabi bizde ister istemez tedirgin olduk. Zaten bi müddet sonra film koptu. Oturuyorduk kadıncağız başladı ağlamaya sonra bayıldı tabi. Biz ayıltmaya çalışıyoruz bu arada ambulansa haber verdik geldiler ama kadın hiç tepkisiz sürekli ağlıyor baygın vaziyette nerdeyse. tabi sağlık görevlileride bişey yapamadı ve hastaneye götürdüler. İşin aslıysa meğer eşiyle birkaç aydır süren bir boşanma davaları varmış ve bir hafta önce adam yalvar yakar ailesini çok sevdiğini felan söyleyerek arkadaşın ablasından özür diliyor. Çünkü adamda suç kendi pişkinliğini örtecek ya.Neyse ortada bir çocuk var diye düşünerek kadın özrünü kabul ediyor. Tam yılbaşı akşamıda kızlarının doğum günü ve sonuçta özel bir gün yani yılbaşı. Adam kimseye haber vermeden Ankara'ya çekip gidiyor ve telefonları kapalı. Yani şimdi kim olsa o özel günde ailesiyle olmak ister. Sonuç sonuç ortada. Ogün eşim yeni yıla hastanede bizse komşumuzda olanların şokuyla girdik. Ama umarım kendimde dahil bu tarz şeyleri kimse yaşamaz çünkü olan bu haksızlıkları bi kadın olarak kaldırmak bence çok güç. Neyse olayı dağıtalım ve Tarkan'a gelelim.

Tarkan off ne afacan ne yaramaz ne tatlı ne ballı oldu sormayın. Üst ön dişelri de çıktı biraz burnu aktı bu yüzden bir hafta kadar ama şimdi iyi. Geçen hafta 1 yaş aşısını da oldu. Hemşirelere doktorlara resmen atlıyor çok sıcakkanlı benim oğlum. Hemşireyle doktor acayip şaşırdılar oyuncak felan verdiler. Bu arada ben aşılarımızı hep sağlık ocağında yaptırıyorum. Ek bir yeni binası açılmış biz oraya geçmişiz. Gittik ayy ne ilgi ne ihtimam ağzımız açık kaldı desem yalan olmaz. Kapıdan girdik zaten hemşireler karşıladı aşı için geldiğimizi söyleyince Tarkan der demez soyadımızı söylediler gel bakalım delikanlı dediler bize bi ilgi oğluma bi alaka dediğim gibi oyuncaklar verdiler balon verdiler eşim prens ben prensesmişim gibi hissettik ve inanın bu duruma çok memnun oldum.

Tarkan artık desteksiz yaklaşık 20 sn kadar durabiliyor ayakta hatta bazen birkaç adım dahi atabiliyor. Ama daha henüz tam değil belki birkaç hafta sonra adımları daha fazlalaşacak. Herkes o zaman daha zor olacak diyor ama bakalım neler bekliyor bizi. Bu arada bizimki ısırma ve sıkma huyunu kaptı. Kucağıma alınca direk hedef yanaklarım ve bir öpüp üç ısırarak kucak faslımızı sonlandırıyoruz. Sonra gelip yanımıza yanaklarımızı bir sıkıyor bide bunu oyun sanıp bir kahkahalar atıyor. Nasıl vazgeçecek bundan bilmiyorum. Umarım uzun sürmez bu durum yoksa hepimiz telef olacağız.

Komutlarımızı artık çok güzel algılıyor. Getir, götür, at, ver, göz kırp, öpücük ver,amin yap,ağla, alkış yap hepsini çok güzel yapıyor. Bana sarılması öpmesi benimle kendi ürettiği oyunları oynaması bazen bakıp yarabbim diyorum bu benim çocuğummu? Bu kadar şeyi nerden öğreniyor ne çabuk kapıyor herşeyi.

Günler şimdilik mutlu mesut Tarkan'la dopdolu geçiyor. Bugün babamız Mersin'e gidiyor iş için pazartesi dönecek hafta sonu çalışmak zorunda olacak ne saçma. Napalım umarım çok çabuk gidip gelir kazasız belasız. Bu hafta sonu yol gözleyeceğiz yani.

AŞKIM SENİ ÇOK ÖZLÜYCEĞİZ ÇABUK DÖN OLURMU SENSİZ HİÇBİŞEYİN TADI YOK ÇÜNKÜ.

Yaş 1 :):):) Yolun Daha Başındayız Partisi

2009-12-22T14:00:00.000+02:00

Müthiş güzel bir yılın ardından müthiş güzel, sevenlerimizle ve TARKAN'IN FANLARIYLA dolu tam bir düğün havasıyla geçen bir parti nasıl anlatılır bilemiyorum aslında. Neyse söze bi yerlerden girmek gerek çok güzeldi desem. Planlarımızında üzerinde müthiş eğlenceli oynak bi gece oldu aslında. Doğum günü partisinden ziyade düğün gibiydi. İnsanlar ve tabiki biz çok eğlendik. Akşam 7 civarı hazırlıklara başladık. Menü yardımlar eşliğinde gündüz tamamlanmıştı.

Makarna salatası ve poğçalarımız Tarkan'ın bir numaralı hayranı Dilek Ablamızdan

Sarmalarımız anneannemizden

Keklerimizi Özlem Ablamız yaptı

Rus salatası ve karışık mor lahana salatasıda benden

İlk misafirlerimiz saat 7,30 civarı gelmeye başladı. Tarkan tabiki babannesinde onu pastanın kesilmesine yakın getirttik. Neyse zaman ilerledikçe salon kalabalıklaşmaya başladı. Bu arada fasıl için gelen arkadaşlar prova yapıyorlar ben hazırlıkları tamamlamaya çalışıyorum birkaç kişiyle, salon kalabalıklaşmaya başladı derken saat 8 civarı nerdeyse herkes gelmişti.

Artık partinin asıl sahibinin teşrif etmesi gerekiyordu. Tarkan'la babannesini almaya gittiler ve 8,30 civarıydı zannedersem oğlum kapıdan içeri girdi annesinin kucağında ve tabiki alkışlar sevgi gösterileri görülmesi gerekti. İlkten şaşırdı bana daha bi yapıştı birkaç dk sonra alıştı ortama sonra pastamız geldi mumlarımızı üfledik çekirdek aile olarak.

fazla 32 diş çıkmışım ama:)

Ardından servisler başladı ve bütün millet nerdeyse Tarkan'ı birazcık kucağında tutabilmek için sıraya girdi desem yeri vardır herhalde. Tarkan'sa ortama alışmış oyunlar oynayan bir küçük kedicikti o anlarda, millete sarılmalar şirinlikler....

Sonra oğlumda armuduna oturdu mamalar yedi.

Sonrada oğlum saat 9,30 gibi salondakilere veda ederek babannesiyle eve gitti çünkü uyku saati yaklaşmıştı gerçi bensiz baya zor uyumuş ki benim içim içimi yiyordu bensiz zor uyuyacak yanında değilim diye ama artık beni bir günlük affetmiştir umarım oğluşum.

Tabi Tarkan gidince ve servisler afiyetle yenince fasıl grubu da coşunca millet dururmu hele de gençler kendilerini piste attılar. Hiç abartmıyorum saat 12'de bitmesini planladığımız gece saat ancak 1'de artık zorla bitti. Ama herkes yüzlerinde kocaman bir gülümseme ve müthiş bir gece oldu sözleriyle evlerine gittiler. Başta da dedim ya doğun gününden çok güzel eğlenceli bol coşkulu oyunlu şarkılı sözlü bir gece ve anı oldu bizler için. Arkadaşlarımız ve sevenlerimizde sağolsunlar bizi kırmadılar ve geldiler hepsine çooook teşekkürler. Aşağıdaki resimler coşkuyu gösteriyor mu bilmiyorum bi bakın bakalım.

İşte böylece ilk doğum gününü kutladık bakalım darısı bir dahaki yıllara inşallah. Tabi ilk olduğu için bu denli çalgılı cümbüşlü geçti sanırım daha sonrakiler hep aile arasında olur. Ha bu arada aile arasında yapmadıkmı cuma akşamı bide annene babanne dedeler biz evde ufak bir pasta kesip bir yemek yiyerek ilk perdeyi açtık aslında.

Aslında bir sürü video var elimde geceye ait ama biraz uzun oldukları için yüklemesi baya zor olacağından genede videosuz geçmeyelim diye bunu yükleyebildim anca. Tabi binbir zahmetle internet hatlarında da birkaç haftadır bir sorun var o yüzden anca bunu ekleyebildim.

Yarında hediyelerimizin fotolarını çekip yükleyeyim çok güzel şeyler geldi..

2009-12-18T14:23:00.000+02:00

Benim Tatlı Bebeğim, canımın canı, ömrüm, bal tanem, birtanem herşeyim bugün dünyaya gözlerini açalı tam 1 yıl geçti.Nasıl geçti dersen inanki bilmiyorum sanki daha dün seni kollarıma vermişler gibi. O hokka burunlu buruşuk suratlı minik elli yavrum şimdi tam bir yaşında. Ve yaşını 3. dişini çıkarak biraz mızmız karşılasada şuan ona baktığımızda yaptıklarını izlediğimde bir bebeğin nasıl bu kadar çok şeyi yapabildiğine hayret ediyoruz babasıyla. Benim akıl küpü yavrum. Bana sarılışın dünyanın en güzel şeyi. Duygularımı nasıl ifade etsem ki... Allah'a şükürler olsunki senin gibi bir yavru nasip etti babanla bana. Bizim hayattaki en nadide varlığımız sensin umarım ömrün boyunca bunu asla unutmazsın ve seni ne denli çok sevdiğimizi de.

SENİ ÇOOOOOOOOOOK SEVİYORUUUUUUUZ.

Ps: Akşam aile arası kutlama yarınsa şenlik var şenlik umarım herşey yolunda gider havalarda tabiki. Şu an dışarda bardaktan boşanırcasına yağmur yağıyor bereket derler umarım bütün ömrün bereketli olur benim tatlı oğlum. Yerim seni yerim.

Bugün Biraz Daha İyiyim.

2009-12-12T09:51:00.000+02:00

Bana yorum bırakan herkese çok teşekkürler. Biraz kas ağrıları ve burnumda kocaman bir morluk haricinde bi sorunum yok Allah'tan. Biraz daha dinlenmem gerekli sadece.

Bu arada Yeliz'de sormuş şikayette bulundunuzmu diye. Tabiki bulunduk benim canım ve o kadar insanın canı patlıcan değilki. Ama zihniyetleri değişmediği müddetce bişey olmuyor malesef. Genede biz üzerimize düşen vazifeyi yaptık umarım gerekli yerlerde yaparlarda komik para cezalarıyla bu işi kapatmazlar. Çünkü genelde hep böyle oluyor.

Dün Kaza Geçirdim

2009-12-11T10:28:00.000+02:00

Dün bir trafik kazası geçirdim. Allah beni yavruma bağışladı gerçekten. Dün iş dönüşü toplantı vardı o yüzden ben minübüsle eve gidecektim. Minübüse bindim 18 - 20 yaşlarında bir çocuk zaten süren hem gaza basıyor hem onu solluyor hem şunu solluyor kafamdan çok hızlı sürüyor uyarsam diye geçerken tam olan oldu zaten. Bir araca soldan çarptı hızını alamadı ve sonra direğe çarptı. Tabi o çarpmanın etkisiyle ben burnumu öndeki koltuğa çok sert çarptım. Tabi o anlık şokla birden çıkmaya çalışıyorsunuz araçtan.çıktım dışarıki minübüsün önü paraö parça. Arka koltuğumda oturan bi bayan vardı burnu çok fena kanıyordu ve titriyordu. Hemen aynaya baktım burnumun yan tarafı hafif soyulmuştu ve kızarmıştı. İyiydim.O arada eşim ve evdekilere haber vermiştim geldiler. Ambulans geldi ilk müdahalelerimizi yaptılar ben gerçekten ucuz kurtuldum diyorum çünkü o bayanın durumu gerçekten kötüydü hastaneye gittik gerekli tetkikler röntgenler çekildi neyseki bende bişey çıkmadı. Hala düşünüyorum herşey gelebilirdi başıma buna şükür. Şuan burnumda hafif morluk ve az bir ağrı var. Dinlenicem bugün bakalım.

Şu Lafa Sinir Oluyorum Artık

2009-12-07T10:52:00.000+02:00

Birtek çocuğu olan senmisin hayatta. Tabiki ben değilim biliyorum. Ama bu kadar ya yapabildiklerim bu kadar beğenmeyen beri gelsin. Hem çalışarak ki cumartesi de dahil olmak üzere bir evi ve yaramaz ele avuca sığmayan bir küçük afacanı idare ancak bu kadar oluyor.

Off bu laf söylendiğinde bütün hıncımı karşımdakinden çıkarasım geliyor çok biliyonuz siz o yeter zaten.

Kaç Gün Geçti Aradan Dimiii

2009-12-05T10:27:00.000+02:00

Bu aralar çok tembelleştim hiçbişey yazasım yapasım yok. Hep blogları okuyarak geçiriyorum günleri genelde. Neyse kendimi az buçuk zorlayarak yazayım bişeyler dedim artık yoksa ayıp olcak yani.

Aslında bir milyon tane şey birikti hangi birini anlatsam bilemiyorum. Tarkan iyice bana düşkün oldu beni az görmesi de belki etkiliyor bu durumu ama kucağımdan hiç inmek istemiyor.Bana bi sarılıyor görmeniz lazım yanaklarımdan öpüyor saçlarımdan çekiyor sırtıma binip oyunlar oynuyor bazen babasıyla resmen güreş yapıyor aman Allah'ım bir keyifli oluyor o zamanlarda sormayın gitsin. Bazende resmen oyuna dalıyor arabalarını sürüyor diğer oyuncaklarıyla oynuyor ama yüzüne bi bak tamam bitti anında herşeyi bırakıp sana yöneliyor bazende nerde ıvır zıvır şey varsa onlara takıyorda takıyor. Havlu peçeteler televizyon kumandası yada çiçekler süsler.Artık bir çok şeyi kaldırıyoruz ortalıktan. Bazende saklıyoruz bu seferde nereye sakladığımızı unutup tırım tırım arıyoruz. Küçük beyimizin anlıycağınız girip çıkmadığı delik açıp içindekileri dışarı çıkarmadığı çekmece kalmıyor.Günler şu aralar hep böyle geçiyor.

Artık birçok komutumuzu algılıyor. Örneğin herhangi bişeyi gösterek getirmesini istediğimizde hemen yönelip onu alıp getirip veriyor. Sonrada kendini alkışlıyor tabi keyfi gıcır oluyor. Yada elinde bişeyler yiyorsa bize uzatıp bizimde yememizi istiyor. Şarkı eğlence hastası müzik çalsın o oynasın ooooh gel keyfim gel. Topunu alıyor ve at bakalım diyince bize atıyor bizde ona.Şu aralar favorisi biz otururken sırtımıza tutunup arkamızda ceee oyunu oynamak. bi oyana eğiliyor bi bu yana aman ne kahkaha ne kahkaha. Tabi bu anlattıklarım hep keyifli yanları Tarkan'ın. Bu arada mızmızlığını huysuzluğunuda yapıyor. Resmen koca adam gibi inatlaşıyor senle. Kafasına bişey takmaya görsün(ki genelde çok cins şeyler oluyor ufak poşet parçaları peçete çatal gibi) imkanı yok onu vazgeçiremiyorsun o huyundan.

Bu arada artık birkaç saniyelik ayakta desteksiz durmaya başladı bile ara ara tabi, hatta dün birkaç adım dahi atmış gündüz acayip zevkli tabi bunları duymak.Çünkü küçücük bir bebekken neler yapabileceğini hep düşünüyorsunuz. Acaba şunuda yapabilecekmi bunuda yapabilecekmi gibi ama zamanı gelipte bunları yaptığını gördükçe işte o zevk bambaşka bişey oluyor.

Bu arada yazmayalı tabi bir koca bayram daha geçip gitti hatta geçeli nerdeyse bir hafta oldu. Tabi tembel ben daha yeni yeni gelişmelerini yazıyoruz. Aslında çok bi gelişmede olduğunu söyleyemem. Bayram ziyaretleri (tabi grip ve hastalık korkusu eşliğinde ki istisnasız her gittiğimiz yerde bir mevsimsel gripli kişi vardı ve mümkün olduğunca uzak durduk herkesten) biraz gezme tozma, kurban kesme ve dağıtma derken bide baktık zaten bayramın son günü. Zaman bazen gerçekten çok hızlı akıp geçiyor bir göz açıp kapamak kadar nerdeyse.

Pek bi foto çekemedim ama birkaç bişey var bayramla ilgili de onlarıda ekleyerek bir dahaki yazıya kadar gene bişeyler biriktirmeye devam edeyim en iyisi.

Haaaa unutmadan 1. yaşımıza çok az kaldı babamız harıl harıl 1. yaş kutlamaları için organizasyon yapıyor. Eğer kısmet olursa dışarıda güzel bi mekanda bişeyler yapacağız bakalım. Bakalım hazırlıklar son sürat devam ediyor. Eşim ve arkadaşı organize ediyorlar herşeyi bi yer tuttuk bi fasıl grubuyla anlaştık yyaaa aslında söylemiyim dimi süpriz bozulmasın bakalım inşallah o gün herşey yolunda giderde bende bol fotolu harika bi yazı yazarım. Neyse şimdilik bu kadar arkası bir daha yazılarda.

Saçlarını bayramda biraz uzamıştı diye az kestirdik ama bana sorarsanız hiç iyi etmedik azcık uzun hali daha yakışıyordu bakalım uzamasını bekliyoruz şimdide.

Babannesi ve dedesini ziyarete gittiğimizde dedesi et keserken sırtından inmemek için kıyametleri kopardı adamcağızda o halde etleri doğradı napsın.

Eşimin teyzesinin torunu konservatuvarda okuyor zaten maaile eşimde dahil müzik aletlerine çok meraklılar ve amatörde olsa çalıyorlar küçük beyimizde galiba pek bi meraklı olacak

Gene...

2009-11-23T14:39:00.000+02:00

Bugün gene karabulutluyum canım sıkkın vesselam. Hemde çok. Tıpkı bu bank gibi başımdan aşağı sağnak yağmurlar boşanıyor ben kalakalmışım öyle ıslanıyorum.

Çüçük Pirinç Taneleri

2009-11-16T11:07:00.000+02:00

Bizim ikinci dişimizde çıktı. Alt önde sağ dişimizden sonra sol dişimizde patladı resimlemek istedim ama ne mümkün resimde biraz belli oluyor gibi. Emerken beni bi ısırıyor of napacağız bilmiyorum işin kötüsü oyun zannedip bide sırıtıyor neler söylüyorumda banamısın demiyor. Napalım sağlık olsun diyoruz artık.Neyseki ilk dişimiz gibi bize kabuslar yaşatmadı bu seferki. Çünkü ilkinde hastalığı tam düzelmeden bide dişin çıkmasıyla tekrar yinelemesi bizi çok zorlamıştı inanın daha yeni çocuk kendine geldi. Aslında diş buğdayı felan yapmayı düşündüm ama sonra rafa kaldırdım bu düşüncemi. Havalar soğuk millet hastalıktan kırılıyor etrafta bir sürü virüs benimde yoğunluğum hepsi birleşince rafa kaldırdım bu düşüncemi şöyle yaz olsaydı ya sere serpe ne güzel olurdu ama neyse sağlığımız yerinde olsunda gerisi boş dimi.İşte çüçük pirinç tanelerimiz çok net olmasada...

Resimler

2009-11-10T10:10:00.000+02:00

Canımın içi benim bende seni çooooook seviyorum yerim seni yerim

Bu da bizim kartopumuz.

Bir Tıkta Siz....Belki Birşeyler Değişir

2009-11-06T14:16:00.000+02:00

Bir tıkla belki tek tek olmasakta birlikte bişeyleri değiştirebiliriz. Koltuk sevdası rant kavgası kurbanı olmayalım bu sefer. En azından GDO'lu besinlerin Türkiye'ye girişinin serbest bırakılmasına hayır diyerek belki bir adım atarız. Lütfen aşağıdaki linki birde siz tıklayın...
Geleceğimiz için......

http://www.gdoyahayir.com/

Dedenden Bir Şiir

2009-11-05T12:51:00.000+02:00

TARKANIM

SENİ ÖZLEMLE BEKLEDİK
HAYALİNİ ÇİZDİK GİZLEDİK
GELİP SEVİNDİR BİZİ DİYE
HEP YOLLARINI GÖZLEDİK

SEN BİZİM İLK GÖZ AĞRIMIZDIN
KIZ, ERKEK OLMAZ DEDİK FARKIN
TANRININ LÜTFU ÇOK YÜCE OLDU
FARKLI GELDİ SEVGİN VE TADIN

BİZE RÜYALARIMIZDA GÖRÜNDÜN
BABA ANNENDE BEBEĞE BÜRÜNDÜN
KİMİ ÇOCUK GÖRDÜK KİMİ GENÇ
BİZİ UMUTLARA BÜRÜDÜN

BEN BABAMI BABANDA GÖRDÜM
KENDİMİ SENDE,
AİLECE SEVGİMİZ YALNIZ SENDE,
HAYIRLI EVLAT OL Kİ HEP YÜCELESİN,
SENİ ÇOK SEVİYORUZ BUNU BÖYLE BİLESİN.

DEDEN

Bunlar dedesinin gönlünden kopanlar ileride açıp okursun ve ne şanslıyım dersinumarım oğlum çünkü seni çok seven bir deden var.

Hem Geç Hem Güç Bir Mim

2009-10-31T09:45:00.000+02:00

Cadılar Bayramı iskeletoru varya (vallaha annesi yapmış ben elçisi söyleyene zeval olmazmış) İLYAS canım hani şu bıcırık yanağı çukur kaymaklı ekmek kadayıfı işte güzel annesi Yeliz'de beni mimlemiş. Hem tee ne zamanda benim iş yoğunluğumda kaçırdığım bir postu geriden takiple bugün okuyunca ve adımızı görünce eyvahlar olsun dedim. Dedim de iş işten geçti napalım geç olsun güç olmasın derler ya kısmet bugüneymiş ....

Bloğuna Neden Bu İsmi Verdin:????

Ya aslında tabi çok ilginç isimlerde verebilirdim şöyle anlaşılması çetrefillli felan olanlarından ama ben kocama kociş demeyi çok seviyorum. Bloğu kurmaya karar verdiğimde de Sade bi isim olsun istedim Tarkanın annesi yada Tarkanla annesi felan gibi sonra baktım herkes annesi lafını kullanmış bende annişi olsun bari dedim öylece koydum öylede devam bakalım.

Bloğuna Yazarken Star Tribiyle Olmazsa Olmazın Varmı?

Hiç hiç hatta hiç yok. Çünkü bişey var aslında ben bloğu günlük zihniyetiyle yazıyorum. İnsan günlüğünü yazarken nebileyim köşe yazarı edasıyla veya tez hazırlıyormuş yada kompozisyon tarzı yazıyomuş gibi yazmaz sade bir dil kullanır yada başından geçenleri içinde biriktirdiklerini derdini tasasını kederini sevincini o an olduğu gibi yansıtır. Bende o zihniyetle yazıyorum herşeyi. O gün üzgünsem içimde kasvetli bulutlutların sağnak haline gelmiş yağmur damlalarını semadan nazlı nazlı boşaltma isteği var gibi bi cümle kullanmıyorum aksine daha yalın bugün ağlamak istiyorum diyorum o kadar. O yüzdendirki bu tarz çetrefilli sanki aruz vezninin bilmem kaçıncı babının dersini verirmişcesine yada modern yazım tarzının anlaşılmaz yollarından sonuca vardıran tarzda yazanlarıda çok fazla takip etmiyorum açıkcası çünkü bu eninde sonunda bir bilgisayar klavyesine dokunarak ekrana yazdığın içtenlik sözlerinin yer aldığı bir günlük o kadar

En Son Satın Aldığın Garip Şey Nedir:?

Vallaha o anlamda malesef çok maceraperest biri değilim galiba. Koç burcunun özelliği galiba hep mantık ön plandadır. Ama şunu söyleyebilirim bir zamanlar bana garip gelmeyen şimdi Allah'ım ben nasıl giymişim onları dediğim garip bişey varsa o da platform topuk. Aslında boyum 1,63 felan çok kısa sayılmam topuklu giymeyi seviyorum ne yalan söyleyeyim. Yaklaşık 8 yıl önce kadar platform topuklu ayakkabılar bi ara çıktı ya Allah'ım bende de o aralar boyum kısa kompleksi var boyum 1,70 üstünde olsa ne güzel olur diyorum işte tam o zihniyetle 2 3 çift sırf platform topuklu ayakkabılardan almışım ıııııııhhhhh. Ama ben bunları giydim hadi pantolon altına olsa neyse paçaları kapatıyor dersin çok belli olmuyor ben etek altına bile giymişim nasıl yapmışım bilmiyorum ama o ara çoğu kişide vardı çok yadırganmıyordu galiba şimdi düşündükçe ya tam bir felaket nasıl yapmışım diyorum neyseki kısa süreliğine giydiğim en acayip şeydi onlar.

Şeker Gibi Olduğum Anlar:

Evimde işimin bitmiş olduğu Tarkan'ın kendince oyuncaklarla oynadığı bir anda Kocişimle birlikte aile saadeti yapıp kahvemizi yudumladığımız dakikalar,
Cebimdeki paramı alışveriş çılgınlığı içinde harcarken aldıklarıma bakıp Sibel harika şeyler aldın dediğim anlar ve bunlara Tarkan'dan sonra ayyy bunlar oğluşuma çok yakışacak dediğim dakikalar,
Süslenip püslenip incik boncuk taktığım anlar,
Zayıfladığım özellikle doğumdan sonra doğum öncesi kıyafetlerime tekrar girmeye başladığım şu aralar
Güzel bir ayakkabı giyip şık bir kıyafetle tamamlayıp aynanın karşısına geçip kendime baktığım anlar
Dışarıda yemek yediğimiz veya gezip tozduğumuz anlar
VEEEEEE en önemlisi oğluşumun sağlıklı mutlu olduğu sevinç kahkahaları attığı öğrendiği yeni şeyleri bizlere göstermeye çalıştığı söylediğimiz birçok şeyi anlayıp yapmaya çalıştığı uykusundan mutlu uyandığı meme emerkenki iç huzurunu ve mutluluğunu gördüğüm müzik çalarken oynayıp el çırpınca ne çok sevindiğini gördüğüm kısacası Tarkanla geçen her anım her saniyem ve onun sağlıklı olduğuna şükrettiğim her anımda şekerim ben.... Bazen cadılıklarım tutuyor genede oda olsun yaaa o kadar.

Arkadaşım Artık Sormayın Dediğin Şeyler:

Bir zamanlar aaa Sibel kirpiklerin takmamı seninmi sorusu cevabı evet benim Allah vergisi

Tarkan'ın özellikle ilk doğduğu zamanlarda çok tu adını öğrenenlerin ilk sorusu Tarkan'ı çok sevdiğiniz içinmi koydunuz bu adı?? Cevap hayır geniş ayrıntısını bu yazımda yazmıştım.

Aynaya Baktığında Gördüğün Şey:

Nufus Kağıdına bakılırsa 30 yaşını geçtim 31 'e merdiven dayıyorum ama aynaya baktığımda hala 18 yaşında bir kız görüyorum daha büyümem gerek diyorum belki Tarkan'la birlikte bende yavaş yavaş büyüyeceğim.

Kendini Okutan Bloglar:

Işıkverenlere bakarsanız işte benim tarzım bloglar diyebilirim hepsi için.

Bu Blog Sahibesiyle Karşılaşabileceğin Yerler:

Galiba bu aralar metro durağı veya metro, her ayın 24 ü çarşı o gün muhasebeye gittiğim için erken çıkabiliyorum işten, yada akşam dışarı çıkmışsak yemekte çünkü nerdeyse son 4 ay her ay Tarkan'ın bi hastalığı çıktı ve biz pek gezip tozamaz olduk şimdide kış iyice yaklaştı mesela bugün tam kar soğuğu var bide üstüne bu H1N1 al işte malesef çokta dışarılarda gezemez olduk anca bu kadar her yere girmeye korkar oldum vallaha...

Yazıp yazacağım sizinde görüp görebileceğiniz şimdilik bunlar şimdi aslında işin en zor anı kimi mimlesem. Daha dün birilerini mimledim şimdide değişik isimler olsun kimler miii?

Mesela

Sudenaz'ın tatlı annesini

Seda'yı

Sevil'i

Yaz'ın Annesini

ve adaşım Sibel'i
mimliyorum ve Yeliz ta oralardan bana sobe dediğin için teşekkürler şimdi elim sizlerde kızlar.

Burnuma Hoş Kokular Geliyor

2009-10-30T10:02:00.000+02:00

Kraliçe Ecenur varya hani işte onun annesi Mine birkaç gün önce beni mimlemiş. Hiç üzerinde düşünmediğim bir konu aslında ANILARINIZI CANLANDIRAN 5 KOKU?????????????

Biraz kem ettim biraz küm ettim sonunda ANILARINIZI CANLANDIRAN VEYA SEVDİĞİNİZ 5 KOKU diye mimi kendimce düzenleyip buraya yazayım dedim.

1) Oğluşumun Kokusu:
Hayatımda kokladığım en güzel koku. İlk kucağıma aldığımda başladı hala devam ediyor. Özellikle onu uyurken koklamak çok hoşuma gidiyor. Acayip birşey bu içinde çikolata çiçek miski amber herşey var. Çoğu zaman üzerinden çıkardıklarını kokluyorum bu ne hoş bişeydir yarabbim. Ve her koklayışımda gözlerimi kapatıp derinden defalarca bu kokuyu içime çekiyorum ki doyayım doyayım doyayım. Ama ne mümkün doyumu olmayan bişey bu.

2)Salça Kavurması:
Üniversite yıllarında bazen paramız ay sonuna doğru biterdi. Sabah kahvaltısı öğlen yemeği yada aralarda atıştırmalık ne yapsak diye düşünürdük. Gidip bişeyler alsak cepteki para bitecek.Bizde ev salçasını bilirsiniz biraz tuzluda olur aslında. Yağın içinde ev salçasını hafif kavururduk içine evde bulduğumuz baharatlardan mesela nane veya kekik pul biber katardık yemede yanında yat. Ama gerçektende öyle olurdu. O basit şey ne tatlı olurdu ne güzel olurdu. Şimdi bazen canım çekiyor içine neler neler koyuyorumda o tat olmuyor. Damağımda ve burnumda kalan o parası biten öğrenci Sibel'in yaptığı salça kavurması hep bana azmimi hatırlatıyor. Ve o güzel, hiçbir yemekte bulamadığım zevki.

3)J-LO:
Şimdi yukarıda yazdığım şıktan sonra sadece şişesine 200 tl verdiğim parfümü yazınca ne alaka olacak biliyorum ama işte biz kadınlar böyleyiz galiba. Sevdiğimiz şey ne ise ona muhakkak para buluruz. J-LO müthiş sevdiğim bir koku ama bazen tuzlu geliyor bir parfüme o parayı vermek o yüzden ara ara alıyorum. Ama inanın sürünce herkes sizi durdurup parfümünüzün adı ney diye soruyor. Bazen kendinizi böyle de şımartabiliyorsunuz ay ne popülerim gibisinden. J-LO olmayınca peki, şu aralar Puma Women favorim oda güzel hoş bir koku.

4) Kokulu Silgi:
Galiba buraya birde ilkokul yıllarından aklımda kalan ve hala kokladığımda o yıllara beni götüren bir koku daha yazacağım. Kokulu silgi. Allah'ım ne severdim. Şöyle şekerli tatlı bir koku. Kalemliğimi açardım içinden buram buram silgi kokusu çıkardı sanki. Aslında şuan düşündükçe bu kokunun biraz bağımlılık yaptığını düşünüyorum iyi bişey olmadığını da düşünüyorum aslında ama klasik kız çocuğu işte böyle cicili bicili şeyleri seviyoruz naparsın.

5) Dalin:
Aslında bide Tarkan doğduğundan beri kullandığım dalin sıvı deterjan ve yumuşatıcı kokusu da çok hoşuma gidiyor. Çamaşırları mis gibi kokuyor bide Tarkoş'un kokusu da eklenince ooooh yemede yanında yat. Ki bazen hakikaten yatağa uzanıp yanıma alıp kokluyorum kıyafetlerini. Çok güzel bir kokusu var hemde haftalarca sürüyor etkisi.

Yazdıklarım anılardan daha çok sevdiğim kokular oldu gerçi ama napayım aslında gerçekten zor hani her şarkıyı bilirsin hadi bir tane oku derler bir türlü aklına bişey gelmez benimki de o hesap kendimi zorlaya zorlaya bu kadarını buldum. Şimdi sıra benim mimlediklerimde

Bitanemiz Bebeğimiz Mine

Yenianne

Canım Mert'imYeşim

Tuğra'nın Annesi Emine

İncir reçeli Fazi

Rastgele kızlar......

Ümit Ediyorum....

2009-10-29T14:17:00.000+02:00

Cumhuriyetimizin kuruluşunun 86. yılında malesefki çok parlak şeyler sarfedemeyeceğim. Bu çoşku içinde olmamız gereken günlerde son gelişmeler, demokratik açılım komedyası adı altında yapılan bu toprakların kalbine ciğerine beynine saplanan bıçaklar koca millet olarak bunlara seyirci bir vaziyette herşeye emme basma tulumba gibi olur peki boynumuz kıldan incedir tavrı, bir adımlık toprak için dökülen onca kanın, yapılan onca fedakarlıkların, şehitlerin, eli kolu gözü bacağı yok olanların, bu uğurda günlerce uyumayıp çarpışanların, bir üzüm hoşafı ve bir kuru ekmeği katık yapanların vatan aşkıyla yanıp tutuşanların yok sayıldığı, birkaç çapulcunun nerdeyse başımıza paşa yapılacak kadar saçma sapan lafların geçtiği, karşılamaların düzenlendiği bunlar yetmiyormuşcasına yüce bildiğimiz kurumların hergün tek tek açıklanan kumpas oyunlarını, belgelerini, görevleri bu vatanı korumak olanların nasıl bu vatanı yol geçen hanına çevirdiklerini, yeni yetişen fidanlarımızı nasıl gözlerini kırpmadan kendi emel çıkar ve koltuk savaşlarına yem ettiklerini, hergün bir yenisi eklenen sağlık skandallarını, eğitim yuvası diye bildiğimiz okullarda kurslarda yaşananları, artık çoluğumuzu çocuğumuzu dışarıya çıkarmaya korkar hale geldiğimiz şu günlerimizi gördükçe, sürekli Atatürk'ün tartışıldığı onca insanların yaptıklarının küçümsenerek anlatıldığı paneller ve tartışma programlarını gördükçe noluyoruz diyor insan. NOLUYORUZ.

Yüce komutan zeki insan ATAM. Hani senin bu topraklar uğrunda geceni gündüzüne kattığın ve yorgunluktan bir kalpak üzerine alıp karlar üzerinde dinlendiğin bir resmin vardır ya o beliriyor şuan gözlerimde. Uğuruna ya ileri ya ölüm dediğiniz şu vatanı 86 yılda getirdiğimiz duruma bakın. Hepimiz suçluyuz aslında kendimde dahil. Nekadar çabalasakda sizin o büyük yüreğiniz coşkun azminiz vatan millet sevginiz hiçbirimizde malesef yok. Olmuş olsa böyle olurmuyduk. 40.000 canımıza malolanları yağlar ballar içinde besleyip alkışlar arasında kahraman yaparmıydık.

Belki yazımda bayram, neşe, sevinç sözcüklerini yazabilirdim ne de çok isterdim aslında. Ama yazılacak bir durum malesefki yok. Ve biz nasılsak öyle yönetiliyoruz bu bir gerçek. Lafa geldimi malgalda kül bırakmayan bizler Cumhuriyetimiz'in kuruluşunun 86. yılında bunları yaşıyoruz. Bu ülkede yaşayıp bu ülkenin bütün nimetlerinden faydalanıp bu ülkenin ekmeğini iş gücünü kapıp Türkiye Cumhuriyeti lafzını hiçe sayanlarla ve onlara prim verenlerle çepeçevre bir vaziyette bir bayramı kutluyoruz. Ama ben tüm bu yazdıklarımı düşünerek nasıl kutlarım bilemiyorum. Ümitvar olmak herzaman iyidir sadece ümit ediyorum. Bu vatanın değerinin bilindiği başka nice CUMHURİYET BAYRAMLARI'nda mutluluk kelimelerinin sarfedildiği cümleleri yazdığım günleri ümit ederek Cumhuriyet bayramını kutluyorum.

Şimdilik Durumlar Fena Değil Gibi

2009-10-24T10:30:00.000+03:00

Dün akşam eve gittiğimde Tarkan biraz daha iyiydi sanki. Balgam olayı biraz azaldı gibi bi burnu tıkanıyor onuda spreyle açıyorum artık. Dün ishal mevzusunu biraz ben abartmışım galiba kayınvalidem telaş edecek bişey yok dedi ishal denecek tarzda değil genede patates püresi ve muz uygulanacak notlara yazıldı. Birtek şimdilik ateş kusma gibi şeylerin olmaması içime biraz su serpiyor hele şu birkaç gün daha geçsin bakalım.Geceleri artık ağlayarak uyanıyor ve hep göğsümde yatmak istiyor bende biraz pışpışlayıp oyalandırıyorum sonra yatağına koyuyorum. Gece uyanmaları çok sıklaştı iyi olsunda artık gerisi önemli değil. Aslında keyfi yerinde bi oyunlar bi şaklabanlıklar sabah uyanmış bi baktım bana göz kırpıyor sonra da gülüyor. Sırtını popoyu çevirip sırtını kaşıttırıyor ooooh ne hoşuna gidiyor aman sormayın.
Dün iş çıkışı biraz alışveriş yaptım hem anneye hem Tarkoş'a. Baba kendi alcakmış kendi zevkine göre o yüzden ona dokunmadım. Tarkan'ın malum hergün büyümesi hasebiyle biray önce aldıklarım bile küçük geliyor o yüzden az biraz büyük aldım 1 yaşa göre. Anne ve oğula ayakkabı anneye bir çizme o bu derken paracıklar bitti ama hakikaten bu alışveriş olayı müthiş bir deşarj aldıkça rahatlıyorsun. Listede aslında çok şeyler var ama birdahaki çıkışa onlarda yoksa elimde çarşıyla dönecektim.
Bakalım bugün yeni birgün neler yaşayacağız neler yazacağız aklımızın bir köşesine herşey umarım güzel geçer.

Diş Acısı 1

2009-10-23T11:26:00.000+03:00

Az önce evi aradım galiba bide ishalimiz eklenecek tüm bu olanlara.Gece sürekli uyandı durdu bu diş çıkarması ne zor bişeymiş. Neyse az önce aradım kakasını sıvık yapmış gerçi antibiyotikte onu ishal yapıyor ama kullanmazsakta bu hırıltı balgam bi türlü düzelmiycek. Hem antibiyotik hem burun akıntısı diş çıkarma hepsi birleşince ishal olması kaçınılmaz gibi bişey zaten. Bi düzelse yavrum. Ya hep okuyordum diş çıkarınca bunların çoğunu çocuklar yaşıyor bunu da biliyordum ama içim gidiyor işte bana yazsanıza acaba tekrar doktora götürsemmi ama daha yeni gitti.Kafam allak bullak gene.

YuppiYaaaa Bende Dişe Dokunur Bişey Yaptım

2009-10-22T16:31:00.000+03:00

Ve ilk dişimi çıkardım. Pazar gününden beri süren kırgınlığım burun akıntım ve geri dönen göğüs hırlaması eşliğinde hemde.
Pazar günü Tarkan'ın sol burnu akmaya başlayınca ve öğleden sonra hafif hırlaması olunca gene eyvah dedim. Oysa hava çok iyiydi üşütmüş olamazdım yada evde hasta kimse yoktu nerden geri geldi bu hastalık diye gene kara kara düşüncelere dalmaya başlamıştım o gün bi takip edeyim dedim çünkü keyfi yerindeydi bir tek sol burnu akıyordu sağ gayet iyi. O gün ve pazartesi gündüz bi problem yok gibi gözüküyordu. Yalnız pazartesi akşamı nerdeyse 5 kere uyandı sürekli mızmız burnuna sprey sıktırmıyor ağlıyor beni iyice bir telaş aldı doktordan randevu almam gerekli dedim. Salı günü evi aradığımda Tarkan çok mızmız sürekli uyuyor durgun dediler çok kötü oldum. Doktordan randevu dahi aldım ki akşam eve gittiğimde süpriz.
Tarkanın ön sağ alt dişi ucunu göstermişti. Ellerimi güzelce yıkadım ve evet evet hem hınzırca ısırıyor hemde elime öyle güzel bişey batıyorduki anlatamam. Tam iki gündür artık bir dişe sahip benim tatlı aşkım.
Tam bu olayın akabine dün aile hekimimiz aramış. Nihayet bu aile hekimliği faal duruma geçmiş onlar aramasa haberimiz olmayacak. Tarkan'ı görmek boy ve kilosunu gelişimini takip etmek için çağırmışlar. Malesef işte olduğum için halası sen rahat ol biz gidip gelelim dedi ve Tarkan'la güle oynaya doktor amcasına muayene ve kontrole gitmişler. Gelişimini oldukça iyi bulmuş ayının üzerinde kilo ve boyu. Dişinin çıktığını oda teyit etmiş ve burun akıntısının gribal gözükmediğini büyük bir nedenle diş kaynaklı olduğunu göğüs hırıltısının gene burnunun akmasından dolayı olduğunu söylemiş.Sırtını çiğerlerini ağzını gözünü her yerini kontrol etmiş. Çocuk kusmadığı ve ishal olmadığı sürece endişelenecek bişey olmadığını söylemiş. Burun akıntısı için sprey (sıkıyorum zaten) sıkın demiş,pedidus şurup ve dolven şurup yazmış. Birde zinnat şurup yazmış 5 gün kullanın kesin demiş. Diş jeli vermiş. Gerçi hiç istemiyorum ilaç kullansın ama yapcak bişey yok. Ama Tarkan vallaha şurupları resmen elimi kendine çekerek içmek istiyor o kadar çok seviyor.
Dün burnu hala tıkalı ama oldukça neşeli keyifli gülen oturan kalkan heryere girip çıkan oynayan sarılan öpen şımaran bağıran çağıran tam bir atom karınca vardı evde. Öyleki gece 11'de anca uyutabildim enerjisi açığa çıktı galiba. Ama bundan sonra yandım ben emerken öyle bir ısırıyorki birkaç gün sonra halim nice olur bilmiyorum yazarım artık uff oldum diye.

Amaaaaan herşey boş olsun varsın dişimiz varya siz ona bakın.

Nerdeyse Düz Duvara Tırmanacak

2009-10-13T09:43:00.000+03:00

Babannede bu koltuğun başından geri gelmiyor. Birde duvara doğru hamle yapıyor orayada çıkacakmış.

Burda da oley oley oley yapıyoruz böyle şeyleri de hiç kaçırmıyoruz.

İsim Muamması

2009-10-10T17:02:00.000+03:00

Niye bizim millet her duyduğu isimi biriyle veya bişeyle kıyaslar:

Örnek:

xxxx: Maşallah, çocuğun adı ney????

Anne: Tarkan :):)

xxxx: Aaaa şu bildiğimiz şarkıcı Tarkan'dan mı?

Anne: Yok canım hiç alakası yok bilmiyorsanız söyleyeyim. Tarkan çok eski bir Türk ismidir. Manası dağınık. Ve sadece o bildiğiniz Tarkan kullanmıyor bu adı. !!!!!!!!!!!

yyyyy: Adı ne bu şirinliğin;

Anne: Tarkan:):)

yyyy: Senmi daha çok hastasıydın babasımı?

Anne: Neyin????

yyyy: Ya şarkıcı Tarkanın.

Anne: Hiçbirimiz hasta derecesinde değildik koyarken aslında bir Türk ismi olmasından dolayı koyduk sadece bu yani.

(Eşime): zzzz: Adın ney?

Eşim: İskender:):)

zzzz: Yarım mı tammı. Hahahaha

yada

zzzz: Büyük İskender mi Küçük İskender mi?

Anne: Yok canım orta orta !!!!!!!!!!!!!!!!

Adın ney: Sibel;

Seni gidi Sibel Can seni

Ya ne alaka Sibel Can'a benzer zerre tarafım yok ve aslında sesi dışında hiç hazzetmem niye kıyaslarsınız beni her defasında Sibel Can'la yada oğlumu Tarkan'la yada eşimi kebep cinsiyle.

Benim Kurt İş Başında

2009-10-05T12:21:00.000+03:00

Benim kurt dün yedi bitirdi beni;

Arasammı? Yok aramıyayım....

Aha yaaa gene hırlamaya başladı yok yok arıycam belki de yanlış kontrol etti.

Beş dk sonra düzelince 'Tarkan dur bakayım' iyi galiba

Hemen hemen günüm acaba doktoru arasammı aramasammı hesabı yapmakla geçti tabi bugün yenik düştüm ve aradım

Doktor bana ne dedi peki:

Sibel hanım içiniz bu kadar rahat değilse röntgen çektirelim ama bana sorarsanız gerek yok çünkü öksürük öyle hemen geçmez en az 2, 3 hafta balgam öksürük devam eder Tarkan iyi merak etmeyin öksürük içinde biraz daha zaman tanıyın.

Evet biraz daha zaman tanıycam gerçekten dediği sürekte iyileşmezse bi röntgen çektircem yaaa ben çok mu evham yapıyorum????

Bu arada bugün Tarkan'ın saçlarını tarağıyla taradım hemen tarağa odaklandı tabiki elimden aldı

Hadi annecim sende saçlarını tara dememle küçücük elleriyle o küçük tarağını saçlarına sürmeye başladı tabi onunki taramaktan ziyade bozmak gibi oldu ama 2. kere de aynı şeyi söylediğimde gene tarar gibi tarağı saçlarına sürdü. Ya nerden bilirsin sen saç taramayı öptüm öptüm doyamadım o küçük ellerini....

Tarkan Neler Yapıyor????

2009-10-03T11:44:00.000+03:00

Tarkan yavaş yavaş daha iyiye gitmeye başladı. Biraz daha bi balgam olayımız var tamamen atamadık. Doktor olsun dedi geçer bişeyi yok ama genede ufaktan bi kurt içimi kemirip duruyor film felanmı çektirsem diye. Sonra da doktorun dedikleri aklıma geliyor evham yapıyorsunuz ciğerlerinde bişey yok boğazdan geliyor hırıltısı geçicek.Umarım önümüzdeki hafta geçer.

Neyse baktım herkes yazıyor ben pek yazmamışım kusur kalmıyım dedim. Bakalım Tarkan 9 ayını biraz geçe neler neler yapabiliyormuş:

Emekleme safhası son gaz ilerlemeye devam ediyor. Nere gitsem peşimde 1 sn duru durağı yok. Mutfağa su içmeye gidiyorum bi bakıyorum kapı arasından bana gülüyor. Yatak odasına salona v.s bişeye bakmaya gidiyorum peşim sıra hemen herşeyi bırakıp başlıyor pıtı pıtı gelmeye.

Artık koltuktan yavaş yavaş kontrollü inebiliyor. Ama bazen abartıyor oyun sanıyor habire beni koyun koltuğa ben ineyim diye bi kuduruyor sormayın gitsin koymayıncada ayaklarını yere vura vura elini koltuğa göstere göstere ağlıyor.

Artık yerdeyken biryerlere tutunarak doğrulabiliyor biraz biraz da sıralamalara başladı.

Yatırdığımda üzerindeki battaniye ve örtüsünü yüzüne doğru kapatıp sonra açıyor bende ceee ceee dedikçe ne gülüyor ne gülüyor sormayın.

Üzerini değiştirirken kollarını kaldırıyor.

Yalnız biraz inat dediğim dedik bi çocuk. İstediği yapılmasın ne debeleniyor, kucağına alıyosun ayaklar sallanarak ne yalandan ağlamalar işim zor.

Artık altını değiştirmelerimiz abartmıyım 15 dk buluyor. Benim elde bez, beyimiz sırtı yere gelmesin hemen fırrr diye dönüyor oğlum yapma etme nolur fayda yok ben çeviriyorum o dönüyor ben altına zor bela bezini koyuyorum o dönüyor bazen arkadan öne doğru bağlıyorum. Bu arada ne oyuncaklar veriyorum eline oyalansın hemen bağlıyayım diye ama nafile.

İki bacağımızı açıp top oynuyoruz. Babası topu ona yuvarlıyorum o babasına, çok seviniyor yaptıkça ne mutlu oluyor.

Taze fasulye,dolmalar, brokoli,bamya, etli yemekler,yoğurt, her türlü çorba,ıspanak, tavuk favorimiz. Balığı pek sevmiyor ama balık çorbasını içiyor. Meyveleride bazen yiyor bazen yemiyor el yapımı meyve sularını (şekersiz) meyve kompostolarını nerdeyse ağzını hiç biberondan çekmeksizin bitiriyor.Maşallah

Müzik duymasın yada hadi annecim alkış yap demeye görün hemen elleriyle alkış yapıp vücüdunu bir sağa bir sola döndürmeye başlıyor.Birde mutlu oluyor.

Herkese gülümsüyor ve yeni birilerini görünce kucaklarına gitmeye çalışıyor. Özellikle tezgahtar kızlar ve kontrollerini yaptırdığımız hastanedeki danışmada olan kızlara resmen hopluyor kucaklarına ama büyüdükçe bu huyundan vazgeçirmek gerekli yoksa her çağırana giderse halimiz yaman.

Gece uykuları bazen çok güzel düzenli ama özellikle hastalık dönemleri ve takip eden 1,2 hafta içinde bozuluyor, düzeni tekrar oturtmaya çalışınca bazen zorlanıyorum açıkcası. Son aylarda çok hasta olması sürekli düzeninin bozulmasına neden oldu. Umarım artık daha az hastalanır.

Bisiklete binebiliyor ama tabiki arkadan destek muhakkak biri tutuyor. Elleriyle direksiyonu tutuyor ve hareket ettikçe bırrrrrr bırrrrr araba sesi çıkarıyor resmen, nerden biliyor bunu onu inanın anlamış değilim.

Artık hayır denilince bazen yaptığı şey neyse onu bırakıyor ama bazende inadına yapıyor.

Artık güzelce emdikten sonra damaklarıyla ısırmaya başlıyor ve ben hayır dedikçe suratıma bakıp gülüyor.

Mutfakta çekmeceler açılıp kapatılmaya başlandı ama daha içine erişemiyor dün bulaşık makinasını boşaltırken sen kenardan bi çarptı makinanın köşesine nasıl oraya gitti anlayamadım neyseki bişey olmadı hafif çarptı ama çok dikkat etmem lazım bir kez daha anladım.

Banyo delisi su aksın üstünden o köpük köpük yıkansın çok seviyor.

Damaklar son sürat hala kaşınmaya devam ediyor ne geçerse eline ilk adres olarak ağza gitmeye çalışırken yolda durduruyoruz.

Elektrik kablolarıda farkedilmeye başlandı, saklandı artık hepsi yada üzerlerine bişeyler örtülüyor.

Beni resmen öpüyor ağzını açıp yanaklarıma bi yapışıyor bazende kulaklarımdan öyle güçlü çekiyor ki kendine bıraktırmak imkansız.

Arabaya binince illa ayakta durup etrafa bakmak istiyor.

En önemlisi de yavrum artık büyüyor ve her geçen gün bizi daha da çok şaşırtıyor.

Karamsargiller...

2009-10-02T13:31:00.000+03:00

Hani hep şu mimlerde veya kişilik testlerinde çıkar ya nasıl birisinizdir?

En ilginç yanınız nedir?

Ben galiba karamsargillerdenim. Hani şu olaylara hep olumsuz olacakmış gibi bakanlardan. Ha şimdi başta bunu okuyanlarda kasvetli sıkıcı cins donuk biri zannedebilir aslında tam tersi hiç öyle kasıntılarım cinsliklerim yoktur. Demek istediğim genelde belki otokontrol bu bilemiyorum çok amanda olacak da, kesin bu iş hallolacak, %100 iyi olacak gözüyle yaklaşamayışım olaylara. Belki bu bir duygu ve mantık çatışmasıdır. Çünkü ne zaman olaylara hep olacak, ve kesin gözüyle bakarsam çok büyük hayal kırıklıklarına uğradığıma şahit oluyorum. Olaylara bence olmama ihtimali yüksek, Sibel heveslenme canım çok beklersin, diye adapte olduğumdaysa genellikle olumlu sonuçlandığını, yada olumsuzsa da canımın çok yanmadığını keşfettim yıllar içinde. Eğitim hayatım, sosyal hayatım, iş hayatım, arkadaşlıklarım, dostluklarım, hepsinde bu olayı sınamışımdır. İlk etapta çok iyi insan bak kesin dediklerimden ziyade, hele dur bakalım hemen sıkı fıkı olma bir ölç biç dediğim arkadaş ve dostluklarımda daha başarılı olduğumu dahi şuan söyleyebilirim. Belki bu ters orantı yada hani eşitliğin önündeki eksinin karşı tarafa artı olarak geçmesi gibi bişey. Bide bu edinmiş olduğum huy beni çok uç olmayacak hayallerden ve gerçekleşmiyceğini bilipte boşa yapılan planlardan da koruyor çünkü şunu kimse yatsıyamaz gerçekler her zaman acıdır. Kurduğum hayallerin olmayışı gerçek yaşamda canını çok acıtabilir. Şimdi çocuk yetiştirirkende öyleyim galiba. Yani onunla ilgili çok mükemmel biri olacak, süper zekalı olacak, okulda başarılı olcak, sosyal hayatta bir numara olacak, gitar çalacak , yüzecek, tenis ,basket v.s binumum sporları yapacak, gözde olacak uzun olacak yakışıklı olacak, benim yapamadıklarımı yapacak gibi hırslar büyütmüyorum içimde. Çünkü bilemiyorsunuz belki bunları olacak belki de olmayacak ama şu bir gerçekki hep olacak gözüyle bakıp olmadığını görmektense herşeyi akışına bırakıp olumsuzluklar olsada Sibel zaten şartlandırmamıştın kendini hayırlısı ve oluru buymuş demek tüm bu yazdıklarımın ışığında bakarsak daha iyi bence. İyi midir, kötümüdür bilemem ben hayatımda deniyorum zararını görmedim ama kimileri de böyle olmaz diyebilir. Bundan birtek babamız biraz şikayetçi oluyor. Ama çok hayaller aleminde yaşamaktansa, bazen olumsuzluklar diyarında yol almak insanın hayal kırıklıklarını azaltıyor bence.

Kendime Çok Kızıyorum Bugün

2009-10-01T09:22:00.001+03:00

Dün doktorumuzun bütün evhamlarımızı yok eden maşallah küçük beyimizin ciğerleri çok temiz laflarına karşılık benim ama hala hırlıyor demem ve olsun o hırıltı boğazdan geliyor merak etme ciğerleri temiz demesiyle oooooh diye kocaman bir nefes aldım. Çocuk hala düzelmedi ne bu sevinç denilebilir aslında ama ben bronşit olur diye çok tedirgindim. Birkez dilim çok fena yandı şimdi yoğurdu üfleyerek yiyorum. Birkaç gün daha şurup kullanın sonra kesin dedi peki dedik dişlerimiz için biraz daha zaman var ama yakında dedi. Kötünün iyisi mantığıyla rahatlayıp odasından çıktık. Sonra güzel bir akşamın ardından uyuyan Tarkan ve artık pili bitmiş ve saat 10,30 da uykuya dalan bir anne buraya kadar herşey normal. Sonrası bugün içimi kemiren kızgınlığımın hazırlık safhaları. Tarkan her saat başı uyanmaya başlar. Saat 11, 12 ,1, 2 derken bende artık takat kalmamış durumda. Ve saat 2 den sonra anne tüm pışpışlamalarına, emzirmelerine bildiği binumum bütün ninni, ve şarkıları söylemelerine, rahatlar diye masajlar yapmalarına v.s aklına gelen bütün şeyleri yapmalarına karşın 4,30 a kadar Tarkan uyumaz. O kadar öfleyip püfledim o kadar gerildimki çocuğa ' yaa niye uyumuyusun ya uyusana be yavrucum, Tarkan bak anne çok yoruldu bitti finish anladınmı' gibi saçma sapan bir sürü şeyler söyledim o saatte hastalık ve gaz sancısıyla savaşan yavruma. Baba napıyodur bu arada yattığı yerden Sibel noldu niye uyumuyor gibi zaten bütün heyheyleri üstüne gelmiş anneye sorular soruyordur. Bu adamlar bazen çok acayip oluyor ya bi bakarsın dünyanın en ilgili adamları ooh dersin ne şanslıyım bi bakarsın tııın yok yani hiç tınlarında bile değil. Neyse benim biraz ses tonumun ciddi olmasından zannımca bi baktım kalktı. Biberonla su getirdi.Biraz pışpışladı tabi bu arada bizim Tarkan'ın gazları yavaş yavaş çıkmaya başladı çıktıkça da rahatladı. Sonra gene annenin kucağında uykuya daldı. Bense sabah kalktığım andan beri Sibel ne gaddar birisin çocuğa akşam ne sitemler ettin ya değermiydi altı üstü bi uyku için deyip deyip kızıyorum. Vallaha çok özür dilerim annecim eve gidince seni çok öpcem çok sarılcam çok mıncıklıycam söz. Çok yorgundum gece bir daha tekrarlamamak için elimden geleni yapıcam söz. Seni çooooook seviyorum annecim.

İnşallah İyidir Benim Tatlı Kuzucum

2009-09-30T10:10:00.000+03:00

Bugün akşam 7:30 da kontrolümüz var bakalım Allah'ım inşallah ciğerlerinde bişey yoktur. Sabahları öksürüyor ama neyseki çok yoğun bir öksürüğü yok burun akıntısı hafifledi gibi gece hırıltısı olmadan burnu daha açık uyudu. Bu arada salyalarıda akmaya başladı diş belirtisidir derler ama doğrumudur bilmiyorum. Malum daha hiç dişimiz yok.Bakalım umarım akşam güzel şeyler duyarız doktordan. Kendimi gene çok yorgun hissediyorum.

Not: Fotolar pazar gününden neşesi çok yok hastalık yüzünden en baştakinde özellikle sanki zorla gülmüş gibi.

Sonbahar'a Hastalıkla Başladık

2009-09-28T09:54:00.001+03:00

Cumartesi eve döndüğümde burun akıntısı baya bir başlamıştı ama keyfi yerinde yemesi iyiydi ateşi de yoktu gene atom karınca gibi ordan oraya geziyordu. Ama pazar sabahı biraz balgam kaynaklı öksürük olunca hemen randevu aldım doktordan ve saat 3 de muayene için gittik. Doktor güzelce bir tarama yapıp iyice ciğerlerini dinledi. Benim korkum acaba ciğerlerden gelen bir öksürükmü acaba bronşit tarzı bişey olabilirmiydi. Neyseki doktorumuz bu ara mevsim değişimi nedeniyle özellikle etrafta salgın olduğunu belirterek şükür ciğerlerde bişey yok dedi bir soğuk algınlığı olduğunu söyledi. Yalnızca boğazda bu durumun gıcık yaptığını balgam nedeniyle de öksürdüğüni söyledi. Biraz içime su serpildi neyseki. Sonra şu aşama da antibiyotik ben olsam kullanmam dedi ve bir balgam söktürücü ile soğuk algınlığı giderici şurup verdi zaten evde nefes açıcı burun damlamız ve spreyimiz vardı onları kullanabilirsin dedi. Çarşamba tekrar kontrolü var bakalım umarım kötü bir gelişme olmaz o zamana kadar umarım bronşit felan olmaz. Doktora sorup Elif'in dediği şu ilaç konulan buhar makinalarından almayı düşünüyorum kimiside önermiyor vallaha aklım karıştı bi sorcam kontrolde.

Birde şu varki doktora gene sordum. Tarkan'da biraz terleme olayı var. Özellikle uyurken sürekli başındayım terini siliyorum. Doktora tekrar sordum bu terleme olayını evet ter soğuk algınlığı için bir etkendir ama başlı başına bir neden değildir dedi. Sebebine gelecek olursak kan değerlerinin düşük olması bi etkendir dedi. Ama %70 sebep genetiktir. Bunu bize başka bir doktor daha demiştiki eşim eşimin annesi babası çok terleyen insanlar ben mesela öyle değilim onlar yaz kış sürekli terlerler ki doktor eşime bakıp yani terlemesi genetik gördüğüm kadar dedi. Ki kan değerlerine baktırdığımızda Tarkan'ın değerleri normaldi bir ay önce boğaz ilihabı olunca baktırmıştık. Doktora bunuda söyledim yani çokta bu anlamda bebişi yıpratmayalım dedi anlattıklarına ve gördüğüme göre biraz genetik sebeplerden dolayı terleme olayı oluyor dedi. Sonra kilosuna baktı 9 kilo boyuda 74 cm olmuş değerleri oldukça iyi maşallah dedi. Böylece konuştuk randevulaştık çarşamba için çıktık.

Sonra ne mi yaptık şöyleki. Cumartesi ben telefonumu yolda düşürmüşüm eve dönerken. Eve gittim bakıyorum yok işte bıraktım galiba dedim çok unutkanım ya bu aralar bide Tarkan'ın hastalık sıkıntısı ama hayal meyal dönerken saate çıkarıp baktığımı hatırlıyorum galiba çantaya koyarken o arada düşürmüşüm. Neyse sağolsun birileri bulmuş bakmışlar ekranda bir çocuk resmi sonra numaralara bakarken eşimin telefonunu aramışlar sonra tabi İskender'de geldi Sibel telefonunu düşürmüşün boşuna arama dedi. Carfour'da randevulaşmışlar saat 4 te kontrolden sonra oraya gittik bi müddet sonra aradılar bizde burdayız diye çok tatlı bir bayan elinde telefonum baktım bize doğru yürüyor. Gerçekten o kadar tatlı biriydiki sağolsun. Tanıştık onlarında misafirleri varmış İstanbul'dan onları gezdirirken yanlış bi yola girmişler arabayla sonra zannedersem arabadan yer sormak için iniyorlar bir de bakıyorlar kenarda telefon sonrası malum işte neyseki telefonum çok az bir hasarla elime geçti. Arkasında birkaç çizik olmuş o kadar. Sonra biraz gezdik dükkanları yemek yedik ve babanne ve dedenin Tarkan'ı özledik getirin demesiyle de geri döndük. İşte böyle bir hafta sonu geçirdik.
Bakalım şimdilik tedaviye devam havalarda bi tuhaf güneşli ama keskin soğuk bir rüzgar var insan şaşırıyor sonbahara hastalıkla başladık kışın halimiz nice olur artık düşünemiyorum.

Yok Yok......

2009-09-26T10:36:00.000+03:00

Ben şunu iyice anladımki Tarkan'ın gerçekten bünyesimi zayıf yoksa hastalıklarımı üstüne çekiyor ne her ay muhakkak hastalanmadan rahat olmuyor galiba. O denli dikkat etmemize evdekilerin de o denli üstüne titremelerine, hala büyük bir zevkle meme emmesine (hani anne sütü direnç sağlardı) rağmen bişekilde hastalanıyor. Dün akşamda hafif burnunda hırlama vardı serum fizyolojik sıktım aksilik oda çok azdı nerdeyse bitti sıkınca. Gece ara ara burnu hırladı zaten birkaç akşamdır da hep huzursuz ağlıyor sık sık uyanıyor dünde özellikle 3 ten sonra defalarca kalktı burnu onu zannedersem rahatsız etti. Gözleri kapalı sürekli ağladı kucağıma aldım sustu yerine koydum ağladı. Sinomarin kullanıyorum burnu için oda bitince sabahı zor ettim. Bu seferde sabah uyanmaz saat 8 hala uyuyor. Baktım işe geç kalıyorum mecburen bezini değiştirdim hala uyuyor üstünü değiştirmeye başladımki uyandı ama ne mutlu gülücükler atıyor. Biraz burnunu çekince zannedersem onu rahatsız etti hala hafiften yalnız burnundan hırıltı geliyordu. Üzerini giydirip çıkardık eczaneler kapalıydı. Babannesine bıraktık. Sonra babası beni metroya bıraktı dönüşte eczaneden serum fizyolojik almış aynı markanın başka bir muadili söyledi adını ama unuttum. Neyse aradım şimdi sıkmışlar iyiymiş. Belki de bilmiyorum dişlerimi yapıyor hem huzursuz hemde burnu tıkalı bilmiyorum bugün bi bakalımda durumu iyi olmazsa doktora götürcem. Doktorunu da aradım ateşi çıkarsa görelim dedi.Gerçi şimdilik iyiymiş ama umarım ciddi bişey olmaz. Allah dermansız hastalık vermesin bunlar bişekilde gelip geçiyor, aslında bugün cevaplamam gereken 2 mim vardı çok öncelerden mimlenipte birtürlü yazamadığım şeyler ama moralim bozuldu galiba yazamıycam. En kötüsü de sen çalışırken hastalandığını bilmek nasıl olduğunu merak etmek bu çok kötü bir duygu.

İlk Bayram

2009-09-23T15:47:00.000+03:00

Bugün bayram ertesi yoğunluğuyla başetmeye çalışan ben bu blogspota iyice sinir olmaya başladım. Bayramdan önce başlayan bloğuma girememe maceram bazı düzenlemeler yapmama rağmen hala devam ediyor. Gerçi zannedersem birkaç blogda da aynı sorunları okudum kafayı yemek üzreyim. Bişeyler yapıyorum düzeliyor sonra gene aynısı. Şu yağmur olayından sonra başladı bendeki sorun ve hala sürüyor önerisi olan varsa lütfen yazsınnn.

Neyse bu sıkıcı girizgahtan sonra gelişme faslına geçelim. Evet resmen büyük gelişmeler oldu geçen hafta Tarkan'da. Bütün ıkınmalarına, sıkılmalarına çabalamalarına mızıklanmalarına uğraşlarına ve emeklerine nispet yaparcasına emeklemeye başladı. Şuan kaplumbağa hızındayız ama her geçen gün daha rahat ve bir adım daha fazla emekliyoruz. Artık kendi kendine emekleyip tekrar dengesini sağlayarak oturabiliyor öyle güzelki bunu izlemek. Ama tabiri caizse paçalarımdan da ayrılmıyor artık, bi bakıyorum yavaş yavaş ben nereye gidiyorsam oraya gelmeye çalışıyor. Çekmeceler artık açılıp kapatılmaya başlandı nerdeyse elini hafif sıkıştırıyordu bile.

Acayip bana düşkün oldu yanından hiç ayrılmamı istemiyor hele sabahları onu babanneye bırakırken bize bakışı yokmu insan çok tuhaf oluyor ama napalım herşey onun geleceği için.

Bu arada Tarkan'la ilk bayramımızı da yaşadık hayırlısıyla. İlk gün cicilerini giyindi babanne ve dedesine el öpmeye gitti. Malesef benim annemler memleketten hala dönemedikleri için ilk bayramımızı onlar olmadan geçirdik. Tabiki onlarda arandı Tarkan'ın telefonu görmesiyle başlayan sevinç çığlıkları dinletildi Tarkanla hepbirlikte kahvaltı yapıldı çok güzel bir bayram sabahı yaşandı.Malesef makinaya pil almayı unutan ben o günün neşesini fotoğraflayamadım ama sonraki günlerde bol bol resmini çektim.

O gün tabi gelen giden baya oldu ve Tarkan bütün herkesin sevgilisi konumunda oldukça mutlu o kucaktan o kucağa gezinen bir kedicik misali küçük küçük emekleyen bütün bildiği hünerlerini ve şirinliklerini sergileyen yerinde hiç durmayan bir maymuncuk olup çıkıverdi.

Tarkan bayram ziyaretlerine gitti bu arada paraları, ona alınan hediyeleri de kaptı oooh. Özellikle Tarkan'ın bir cici annesi varki Dilek abla ona çok güzel bir yelek örmüş çamaşırlar almış.Burdan emekleri için ve oğlumu çok sevdiği için ona ve kızı Melise çok teşekkür ederim. Öyleki onu görmeden gün geçirmiyorlar o gün görmedilerse akşam gelip biraz bize götürebilirmiyiz diyorlar. Bizimki de Dilek ablayı kızını oğlunu o kadar seviyorki bir seviniyor onlara gidince görmek lazım. Birde orda kocaman ayısı Bora var onunla resmen güreş yapıyor kafasını tosluyor acayip bir atom karıncaya döndü zaten bi oyunlar bi çığlıklar bazen ben bile şaşırıyorum. Birde Ece ve Nalan ablasını da unutmayayımda burdan hep teşekkür etmeyi unutuyorum. Ece ablamız üniversitede okuyor, Nalan ablamızsa halasının arkadaşı ama her ikisi de Tarkan'ı çok seviyorlar zaten bizimki de güzel kızları görmesin hemen atlıyor kucaklarına. Nalan ablası da oğluma çorap hediye etti çok güzeller gerçekten burdan birkez daha teşekkür etmek istedim. Sağolun bütün sevgileriniz için.

Biraz bu sene havanın azizliğine uğramadı değil bayram ama gene de 3 kişilik geçirdiğimiz ilk bayram olması nedeniyle oldukça güzeldi diyebilirim.

Aslında benim küçüklüğümdeki o bol kalabalık sofraların yemeklerin gelenlerin gidenlerin eksik olmadığı şaşaalı bayramlara özlem duymadım desem yalan olur. Herşey gibi bayramlarda yavaş yavaş sönükleşmeye başladı.

Acaba bizden sonraki nesilde nasıl yaşanır bayramlar bilemiyorum ama inşallah gene adına yakışır şeker gibi bayramlar olur, biraz ümitsiz olsam bile genede umut etmek gerekir öyle değilmi.

İkinci ve üçüncü günlerde de birkaç gezinti ve ziyaret yaparak ilk bayramımızı bitirmiş olduk darısı inşallah bir dahaki bayramlara değip herkesin birkez daha geçmiş bayramını kutlayarak sözü biraz resimlere bırakıp ben kaçıyorum sıra şimdi birazda sizleri okumaya geldi.

Salatalık canavarı minik minik koparıp hoop mideye

Seni şımarık seniiiii

Tipe bakarmısınız halası Vecihi diyor bu şapkayı takınca ama napalım hava soğuk kulaklarımız üşüyor.

Babamızla ilk bayram pozumuz

Çok pasaklı ama çok şirinim dimiiii.

DÖNÜŞ

2009-09-12T10:38:00.000+03:00

Dönüşler güzel olur yeniden başlamaktır herşeye

Yarımlarını eteklerinden atmaktır tamamlamaktır herbir noktayı

Dönüşler bazen faydasızlıktır çare getirmez

Bazen carenin takendisidir yüzleştirir hatalarınla doğrularınla,

İstemek yada istememektir istersin olur istemezsin olmaz,

Belki de işte asıl anlatmak istediklerim bu kelimelerde gizli. Evet hani şu meşhur söz vardır ya dönüşüm muhteşem olacak aslında böyle ebatı büyük bişey söylemiycem asla sadece döndüm demek için uğradım.

Neden gittinki derseniz aslında ilk anlarda iş yoğunluğundan fırsat bulamayışımdı yazmayışım sonrasımı sonrası kötü. Aslında son yazımdan birkaç gün sonra 8. ay kontrolümüzü olduk neşeliydik oğluşum az kilo almıştı ama boyu uzamıştı kulağı burnu ciğerleri gözleri herşeyi çok iyiydi maşallah güle oynaya evimize geldik.Aradan iki gün geçmedi ben gribe yakalandım of nerden çıktı gene diye içim içimi yerken maske felan o gün akşamı atlattım gece Tarkan'a bakmak için uyandımki alevler içinde yanıyordu.Hemen ateşini ölçtüm 37,6 civarıydı beynimden vurulmuşa döndüm oysaki ne kolladım ona bişey olmasın diye düşünürken bir yandan babası bir yandan ben hafif ıslak bezlerle koltuk altlarını ovmaya başladık derken saatler birbirini kovaladı ama ateşi düşmedi bir fitil koydum ve bir müddet sonra düştü tabi sabah olmuştu nerdeyse eşimle saat 8 gibi aldık özel hastaneye götürdük doktoruna baktı etti yok bişey dedi muhtemel senden virütik birşey bulaşmıştır dedi şurup ve fitil yazdı gönderdi. Bizde oh dedik ama erken demişiz. Mecbur bıraktık babannesine ve işe gittim ama o gün bana zehir oldu her yarım saatte nasıl diye aramaktan artık onlarda bıktı o denli çok aradım. Eve gittiğimde gene çok ateşliydi hemen ılık bir duş aldırdık şurubunu içti ama nafile çok az bir müddet geçti tekrar baktık olacak gibi değil çocuk hastanesine gittik saat gece 11di.Sonra muayenede doktor boğazı kızarmış dedi kan testi istedi yaptırdık ve saat 2,5 civarıydı sonuşları aldık ve doktorun tahmini doğruydu boğaz iltihabı gene. Ben doktora teleşlı telaşlı daha 1 ay önce olmuştu neden neden diye sorarken doktor bana gülümseyerek olacak bunlar kendini yıpratma dedi. Bunlar 6, 7 yaşlarına kadar ara ara olacak başka hastalıklarda geçirecek böylece vucudu direnç kazanacak dedi. İlaçlarını yazdı ve eve girdiğimizde saat 4 tü.

Sonra ki günler işte onlar çok zorladı tam 4 gün ateşle mücadeleyle geçti ama ne mücadele yemek yemeyen, sürekli ağlayan, sürekli uyur vaziyette geçirdi Tarkan günlerini de. 4 günden sonra da ilaçlar etkisini göstermeye başladı ve ateşi hafifledi 5. günde ara ara ateşlendi ve 6. gün tamamen bitti. Tabi bende bittim. Çünkü hep ağlayan yemek yemeyen sürekli beni kucağınıza alın diyen bir çocukla başetmek o kadar da kolay değil sizler de bilirsiniz. Neyse sonraki hafta dahil bu mızmızlığı ve huzursuzluğu sürdü düşünün artık beni. Sonra da içimde bi yazmama isteği doğdu hani soğursunuz ya veya bi müddet ayrı kalmak istersiniz öyle bişey belki de. Hiç girmedim bile bloğa. Ama giripte bazı meraklanan yorumları görünce bu süreci çok uzattığımı farkettim.
İşte hikaye böyle aslına bakarsınız belki bi müddet daha pek bişeyler yazamıycam malum bayram haftası iş yoğunluğu alışveriş ev işleri tavan yapmış durumda artık kısmetse bayram sonrası ben ve Tarkan yeni maceralar yeni resimler videolarla karşınızdayız.

Geciktim Kusura Bakma Canım

2009-08-14T08:05:00.000+03:00

Evet çok geç farkedişimden ötürü işlerimden fırsat bulup çoğu zaman geç takip edişlerimden ötürü vallaha. Neden mi bahsediyorum ikizlerin annesi beni taaa 15 gün önce mimlemiş ben daha yeni farkediyorum.Napalım geç olsun da güç olmasın dimi. Ne için mimlemiş bakalım:

1))) En sevdiğim 3 erkek:

Tabiki başta her kız çocuğunun en büyük kahramanı olan babalardan başlamak lazım. Benimde ilk sıramda tabiki canım babam var. Seni çoooooooook seviyorum babacım. Evlendikten sonra dahada bi düşkün oluyor insan anne ve babasına.

İkinci sıramda tabiki eşim var seni de çoooook seviyorum aşkım.

Üçüncü sırada benim dünyalar tatlısı aşkların en güzeli oğluşum var ona sevgimi anlatmaya kelimeler yetersiz.

Bu listeye fazladan bi de abimi katayım gönlü kalmasın dimi.

2))) Yaşadığım Şehir Dışında Sevdiğim 3 şehir

Aslında gerçekten buna Bursa dışında bir yanıt yazamıycam birçok yeri görmeme rağmen gene de ÜÇ KEZ BURSAAAAA

3))) En Önemli Fobim:

Biraz hayvanlardan ürküyorum açıkcası sevmemek değil sadece ürkmek çok öyle elleyemem

Bide çocuktan sonra galiba hastalıklar çok korkutuyorum ama bunu yavaş yavaş yenmeliyim biraz da olsa yenmeye başladım galiba artık ilk hastalandığı kadar kendimi kötü hissetmiyorum ve suçlamıyorum.

4))) Giyim Konusunda En Çok Tercih Ettiğin Renk:

Tabiki siyah doğal olarak sonra beyaz ve lila tarzı renkler fuşyalar yada açık lila eflatun hoşuma gidiyor.

Ben sıramı savdım şimdi Fazi, Mine ve Yeşim sıra sizdeeeeeee.....

Devir Teslim

2009-08-11T15:02:00.000+03:00

Zorunlu bir doktor devir teslimi yapmak zorundayız. Bugün randevu almak için doktorumuzu aradığımda izinde olduğunu izinden sonrada çalıştığı özel hastanenin bir başka şubesinde çalışacağını öğrendim. Aslında aynı şubede Tarkanın ilk 2 ay kontrollerini yapan benimde çok sevdiğim çok iyi bir çocuk doktoru da var. Ben hep ona götürmeyi istiyordum zaten ama biraz evimize uzak olunca daha yakın olan şubedeki devam ettiğimiz doktora gitmeye başlamıştık. Biraz sert mizaçlı bir doktorumuz vardı o yüzdendirki hiç ısınamamıştım. Sebep sadece bu değil aslında yeni gideceğimiz doktorumuzun işinde daha profesyonel olması da bizim tekrar kendisine dönmemizi tetikledi diyebilirim. Neyse işte oda aynı şubeye geçince Gönen Bey'le konuşup tekrar ona devam etmek istediğimizi bildirip ilk randevumuzu aldık. Bakalım bir problem olmazsa bundan sonrası için gene kendisine devam edeceğiz. Gönen Bey çok yumuşak mizaçlı sakin konuşan gülümser yüzlü ve sorduğun sorulara güzel cevap veren birisi o yüzden belki de bende yer etti. Hayırlısı diyelim bakalım.

Olanlar Bitenler

2009-08-10T08:59:00.000+03:00

Çarşambadan pazartesiye kadar bir burnu çarpma kazası, hafta sonuna 2 düğün, bu sabah da içli bir ağlamayı sıkıştırdık.

Dedim ya burun çarpma kazası diye perşembe günü işteyken aradılar Tarkan emekleme çabalarından yenik düşmüş olcakki kollarını birden bırakınca burnunu o anda parkeye vuruyor beni aradıklarında herhangi bişey yok dediler ama içim rahat değil tabiki, neyse hemen alelacele çıktım eşimde geldi bir röntgen çektirmeye gittik tabi bu arada hafif bir şişme ve morarma oldu ama neyseki röntgenleri temiz çıktı kocaman bir oh çekti. zaten bugün itibariyle de çok hafif bir morarma kaldı o da umarım geçecek.

Cumartesi akşamı bir kır düğününe davetliydik oldukça güzel ama bol esintili bir düğün oldu Tarkana kapşonlar hırkalar anca yetti o kadar çok esinti vardı yani. Dünde yavru kuş bir sünnet düğününe gitti habire müzik çalındıkça masanın üzerinde hoppidi yaptı durdu.

Bu sabahsa bu şirinlik bi ağladı ama ne içli ağlama kucağıma alıyorum susup rahatlıyor yerine koyuyorum aman ne içli ağlamak gözleri yaşlandı neyse bi müddet sarılı kaldık sonra babasına teslim edip çıktım içim ne acıdı öyle saatlerce bana sarılı kalsaydı ama işe yetişmem gerekiyordu ama neyseki rahatlamış bir şekildeydi yanaklarlarına iki öpücük kondururken canım benim üzgünüm çıkmam gerekiyordu annecim.

Dün Akşam ve Öncesi......

2009-08-06T08:42:00.000+03:00

Kalpler, mumlar, beyaz bir gül ve tatlı bir yavru kedicikle birlikte hoş bir akşamdan sonra gezintisi, bir fincan kahve, huzurlu mutlu bir gün sonu. Dün evliliğimizde tam 3. yılı devirdik bol Tarkan kahkahası eşliğinde. Aklıma hiç aman şuda olsun aman böyle olsun hediyem gelsin düşüncesi gelmedi çünkü dünyalar kadar çok sevdiğim aşkım ve tatlı yavru kedim yanımdaydı daha ne isterimki....

Bakınız altta yaşarken yakaladıklarımda bu yazıya tuz biber olsun. Sizde yaşayın istedim seyre ne dersiniz??????

Hadi Hayırlısı

2009-07-31T09:30:00.000+03:00

Dün bana yazdığınız yorumlar ışık oldu iyice düşündük.Zaten sadece boğaz enfeksiyonu geçirdi Tarkan bademcik başlangıcındaydı tam olmamıştı bile. Kontrollerde enfeksiyonun geçtiğini de söylemiş doktor. Koruma amaçlı belki düşündü bir daha tekrarlamasın diye ama yazdığı iğne de masum ağrı kesici veya antbiyotik tarzında bi iğne değilki. Resmen bir azap iğnesi. Çok acı ve yanma veren hatta vurulan yeri bi müddet uyuşturan 3 sn içinde vurulmazsa donan penisilin iğnesi. 2 gündür inanın hep aklımda acaba yaptırsammı yaptırmasammı? Dün yazdıklarınızdan sonra da iyice karar verdimki yaptırmıycam zaten elzem illa olmalı diye bişey yok yavrum iyi maşallah. 15 gün sonra zaten kendi doktorunun kontrolü var o zamanda durumu izah edeceğim eğerki Allah korusun bu enfeksiyonun tekrarlaması gibi bişey olursa işte o zaman doktora da danışarak test yaptırıp alerjisi yoksa penisiline öyle yaptırırız belki. En iyisi böyle bence.

Çöken bilgisayarımda oluyormuş bilgilerin çoğunu kurtarmışlar geri kalanları da kurtarmaya çalışıyorlarmış çok sevindim. Hadi hayırlısı bakalım umarım herşey yoluna girer bugün bu iki şey beni çok rahatlattı.

Çok Bunaldım

2009-07-30T17:20:00.000+03:00

Bu iki gündür bütün aklınıza gelebilecek can sıkıcı şeyler benim başıma geliyor hayırdır inşallah.

Dün Tarkan'ın bademcikle ilgili kontrolü vardı. Eşim izinde olduğu için kontrole kardeşiyle birlikte götürdüler sonuç iyi geçmiş ama asıl sorun başladı 6 ay süreyle her ay 1 kere olmak kaydıyla penadur denen bir iğne vurulmasını söylemiş. Koruma amaçlı demiş ama. Asıl sorun şuki aynı iğneden eşim 8 yıl vurulmuş. Penisilin iğnesi ve çok ağır bir iğne. Güçlü yalnız o sayede eşim larenjitten kurtulmuş. Ben açıkcası bu iğnenin vurulması taraftarı değilim yarın kendi doktoruna götürsünler bakalım o bu iğneyi vurdurma taraftarı olacak mı? Tabiki ok derse bir test yaptırmadan hiçbişey vurdurtmam. Belki de vurdurtmam ben penisilinden çok korkardım başıma geldi. Canım bu yüzden çok sıkkın.

Sabah abimin boşanma davasında şahittim zaten güne bu yüzden 1-0 yenik başladım.

İşe geldim bi müddet çalıştım hooop bilgisayar gitti çökü. Bütün işle ilgili bilgiler evraklar dosyalar muhasebe bilgileri hepsi gitti. Bi bilgisayarcıya götürdük gitmiş dedi harddisk açmıyor dedi. Diğer bilgisayarcıya götürdük belki bir ihtimal dedi ve kasayı bıraktık oraya ama hiç umudum yok. Nasıl olsa terslik olcak ya. Kesin herşey gitmiştir. İşte o zaman vay benim halime...

Bakalım bugün daha neler gelcek başıma ????

Seni Yerim Totiş Sırıtma Bana Öyle

2009-07-28T09:07:00.000+03:00

Pazar gezintisi

2009-07-27T13:04:00.000+03:00

Pazar günü sevgili arakadaşım Betül ve onun küçük oğlu Burak Taha'yla birlikteydik. Tarkan'da birkaç gündür baya iyi zannedersem ilaçlar iyi geldi kesin sonuçlar çarşambaya belli olacak. İkimizde çalışan anne olunca ve birtek pazar günümüz tatil olunca mecburen pazar günü anca oturma faslını yapabildik. Betül benim çok eskiden tanıdığım fakat bundan yaklaşık 4 yıl kadar önce merhabalaşmaya başladığım iş ortamı olarak ayrılsakta asla bağımızın kopmadığı çok sevdiğim bir arkadaşım. Ben evlilik ve çocuk konusunda onu takip eder gibi hep ondan sonra gerçekleştirdim her iki olayı da.Burak Taha'yla Tarkan arasında da yaklaşık 7 ay kadar fark var.

Bu artist pozlar Burak Taha'ya ait

Bu da Betülcüm.

Benim için çok güzel bol sohbetli harika birgündü. Ama aynı şeyi abimiz Burak Taha için zannedersem söyleyemiyeceğim. Nedenmi? Çünkü eve küçük bir ufaklık gelince ve annesi teyzeleri bizim Tarkan'ı biraz sevince yavrum biraz kıskandı galiba. Oyüzdende Tarkan'a yüz vermedi tabi bizimkide ondan ilgi bekleyince aşağıdaki fotolarda ki durum ortaya çıktı. Yani birbirlerine yanaşmayan iki küçük bücürük. Eee çok doğal bende olsam bende kıskanırdım annem ve teyzelerim benden başkasıyla ilgilenince.

Tarkan'da çok güzel bir gün geçirdi. Etrafında çok güzel 3 bayan deymeyin keyfine.Bi ara oynarken damağını çarpıp içli içli ağlaması hariç onun içinde çok güzel bir değişiklik oldu.

Gün sonunda eşim bizi almaya geldi ve daha sonra onunla Kayhan'da güzel bir pideli köfte yedik oğluşumuza 2 kitap aldık evimize geri döndük.

Biraz Daha

2009-07-23T09:06:00.000+03:00

Dün biraz daha iyiydi yavrum en azından ateşsiz bir gün geçirmiş gecede ateşi çıkmadı. İnşallah yavaş yavaş düzeliyordur. Doğal olarak yeme problemi yaşıyoruz şuan sadece emmek istiyor gündüzleri fena değilmiş ama akşam çok huysuzlanıyor. Gece kalkıyor gözler açık 1 saatte anca uyutabiliyorum. Umarım bu durumların hepsi sağlığıyla birlikte düzelir.

İç Dökme.........

2009-07-21T10:31:00.000+03:00

Benim gibisi varmıdır bilmiyorum???? 7 ayda çocuğu 3 kez ciddi şekilde hasta eden. Ortalamaya vursan her 2 ayda hastalanmış. İki gündür ateş nöbetleri gidip gidip geliyor. Bi bakıyorum çok iyi 5 dk sonra alevler içinde. Neyseki larenjite felan çevirmemiş. İsko bilgisayarda da görmüş kötüydü dedi, doktor başlangıç aşamasındaymış neyseki demiş. İskoda tam 10 seneye yakın larenjit denen boğaz iltihabı illetiyle savaşmış. 10 sene resmen yatalak gibiydim der herzaman bana. Bu sabah ilkkez kesintisiz saat 8 e kadar uyumuş. Ben çıktığımda hala uyuyordu poposunu devirmiş. Bir öpücük kondurdum yüzüne çıktım. Umarım ilaçlar en kısa zamanda etkisini gösterir. 10 gün sonra kontrolümüz var iyileşsinde. Acaba ben o hep gözüne çöp batanlardanmıyım??

İsko son 5-6 gün içinde aralıklarla spor yaptığı yere götürmüştü Tarkan'ı. Çok güzel bir kompleks bahçeli felan ama dağ eteğinde olduğu için çok esintili.Galiba o esintili hava tetikledi bu durumu.

Bir ders daha. Bir daha esintili havalardan uzak durmak.

Neyse fazla uzatmıycam zaten havamda da değilim öylesine bişeyler yazayım dedim.

Badem-cik

2009-07-20T14:28:00.000+03:00

Pazar günü öğle saatleriydi Tarkan yerde oyuncaklarıyla oynuyordu yanına gittim birlikte oynayalım diye bi baktım ateşler içinde ölçtüm 37,5 çıktı. Ara ara başına ve koltuk altlarına ıslak bez koydum biraz rahatladı ama bi müddet sonra ölçtüğümde 38,3 ü gösteriyordu derece. Hemen doktorumuzu aradım ama malesef çaldı çaldı açan yok. Yarım fitil koydum bi müddet sonra ateşi düştü neşesi yerine geldi bende iyi oh sevindim herhalde sıcaktı ondan oldu felan dedim. Eşimi aradım hadi bizi serin bi yerlere götür çok sıcak ateşi çıkıyor dedim. Kurşunlu'ya gittik keyfi yerinde ateşi yok gene herkese gülücükler atıyor havada serin çorbasını hatta annesinin siparişi köftelerden birtanesinin yarımını güzel güzel yedi bende sevindim bak sıcaktanmış demek diyorum kendi kendime. Birkaç gündür mama yerken özellikle ağlıyordu yavrum bide ağzında tutuyordu oyun sanıyorum yada doydu ondan yapıyor herhalde. Bu sanmalarımın hepsinin aslında bir sebebi varmış. Dün akşam Kurşunlu'dan geri dönerken gene ateşi yükseldi ölçtüm 38,3 kendimizi kayınvalidemlere zor attık ılık duş aldırdık tabi anlık bi rahatlaması oldu doktoru arıyoruz gene cevap yok çıldırcam. Doktorumuzun çalıştığı özel bir haftane var oraya götürdük uzman doktor olmadığı için bu akşam bi takip edelim sabah ateşi devam ederse götürelim dedik ve bütün gece belki sadece 1 saatlik uykuyla başında nöbetleşe bekledik. Sabah hemen kaptığımız gibi doktora götürdük ve diş huzursuzluğumu diye beklediğimiz şeyin aslında boğazında oluşan alfler olduğunu öğrenmemle benim yıkılmam biroldu. Yavrum benim ben sana yemek verirken meğerse senin boğazın ne acıyormuş. İlaçlarını aldık Tarkan'ı babannesine bıraktım ama kolum kanadım kırık bi haldeydim. Zaten bunu gören eşim daha sonra kendinin bakıldığı dalında uzman bir prof. olan doktoruna durumu anlatıyor ve randevu alıyor. Beni aradı saat 4 gibi baba,babanne ve halayla birlikte tekrar kontrole gittiler ve baya detaylı bilgisayarlı tarama sonucu durumun bademcikler olduğu ve mikrop kaptığı anlaşılmış. Az önce aradım tekrar iyi dedi eşim, yavrum o halde bile gülücüklerini asla ihmal etmiyor ne dayanıklı şaşıyorum. Umarım çok çabuk iyileşir benim bitanem Yarabbim sen büyüksün. Dün kandildi ne dualar ettim bişey olmasın diye. Ama ben ne zaman bu suçluluk ve hastalık piskozu halinden çıkarım onu tam bilemiyorum. Canım yavrum annen senin o kuş ağzını yesin çabuk iyileş olurmu seni çok seviyorum.

Ölün Bile Diriltiyor İnsanı

2009-07-18T13:30:00.000+03:00

Ne sıcak gene, ne sıcak (iki gün önce yağmur yağarkende keşke sıcak olsa diyordum:):):) )

Şu an şuralarda olmayı isterdim şiddet ve arzuyla...(Bir iç çekiş)

Bu resimler ve bu yer gerçekmi yoksa photoshop sen nelere kadirsinmi demek lazım. Bilemedim ?
Yalnız bakması bile güzel okadar.....
Malum bu yaz izin stoğumuzu tüketmemiz ve tatile çıkamayışımızın şerefine bakıp bakıp duruyorum.
Ama gelecek yaz innnşaaaallah o günlere çıkarsak intikamım acı olacak.

Kara Gözlü Kız

2009-07-16T15:28:00.000+03:00

Hayatıma oturduğum pencereden bakıyorum...

Siyah saçlı, kara gözlü bir kızın yaşamı gördüklerim,

Hayallerinin çok azı gerçekleşmiş milyonda biri anca,

Hep hayat getirmiş hayallerini,hayallerim değil,

Hep bir koşturmaca , evin tekne kazıntısı,

Sevdiği arkadaşları vardı 9-10 yaşlarında

Kimbilir şimdi herbiri nerde, kader bir daha birleştirir mi ki bizi???

Biri doktor oldu biliyorum, diğeri 2 çocuklu ev hanımı,,

Hep çok çalışırdım ilk sıra yıllarım, büyük kız edalarıyla geçirdiğim ortaokul senelerim,

Hep taktir görülen ben olmalıydım, öğretmenim bana çözdürmeliydi bütün soruları,

Gece gündüz çalışırdı kara kaşlı, kara gözlü,

Hayali sınavlara girip fen liselerine gitmekti,

Aile inadı bırakmadı, düz liseye gitmeliydim,

Devam devam devam

Lise gene devam gene devam

Bir hocam vardı " seni kıracağıma kafamı kırarım derdi"

Sevdirirdi böyle hocalar okulu

Uzun boylu olma hayallerim sınırsızdı

Neler yapardım ne atlamalar, zıplamalar,

Ne uğraşlar vermişim de şimdi iki kelimeye sığabiliyor mesela,

Üniversiteye girmişim,

Hayalim beyaz bir önlük

Hayat bilmem ne firmanın, bilmem ne kadar ödemesini yapıp yapmadığını, ne gittiğini, ne geldiğini, faturasını, bankasını, ıdısını, dıdısını takip etmek ve yönlendirmeyi getirdi bana,

Yirmi dokuz koca yılın son demlerinde birtek hayalim gerçekleşti,

Hayallerimin ötesinde avuçlarıma küçük kara gözlü o kıza benzer cıvıl cıvıl bir bebek verildi.

Pencerenin aralığından bakıyorum,

Hemen hemen hiçbir hayalim gerçekleşmemiş,

Hep hayat hayallerimi doğurmuş, hayallerim değil

Memnunmuyum bu duruma, inanılmaz ama, hem de nasıl

Yoksa tüm bu yazılanlar nasıl dökülürdü dilimden satırlara

Yoksa nasıl böyle gülümseyebilirdim yazarken bunları, başka Sibel olsaydım,

Hayallerimin değil hayatımın getirdiği prensimi bu kadar sevip ve bu kadar sevilemezdim eminim.

Bu masalar,kalemler,hesaplar, ezberimde benmişim gibi kalırmıydı?

Ve dilimde bu şarkı olmazdı şuan eminim,

İyiki herşey hayatın bana getirdiği gibi olmuş.

İyiyiz, iyiyiz

2009-07-15T11:20:00.000+03:00

Bugün kontrol günümüzdü. Değerlerimiz doktora göre iyi ama kilo biraz az almışız bence. Genelde her ay 700 gr'a yakın alıyorduk ama bu ay sadece 400 gr almış Tarkan.Biraz ona takıldım. Aslında çocukcağaz alıyom kiloları alıyom gene yaranamıyom, bak anne sende o kiloları vermeye çalışıyosun bana kilo al diyosun diyordur eminim.

Kilo: 8,600

Boy: 70

Baş çevresi: 42,8

Birkaç gündür vucudunun ön kısmında isilik oluşmuştu. Aslında sanırım bunda benim hatam oldu. Vucudu yumuşasın diye bebek yağı sürdüm ve o gün hava çok sıkıntılı ve bunaltıcıydı. Zannedersem vucuduna ağır geldi bu yağ ve sıcakla da birleşince attı. Gerçi banyo yaptırmamız ve sürekli havalandırmamız birkaç gündür havalarında serin gitmesi işe yaradı galiba. Sabah çok azalmıştı kızarıklıklar. Doktorumuzda zaten durumun sıcaktan kaynaklandığını sıkca banyo yaptırmamız gerektiğini söyledi. Birde rötavirüs aşımızın son dozunuda olduk şükür o da bitmiş oldu.

Doktorumuz bu ay için artık etlere geçiş yapabileceğimizi söyledi. Gerçi çorbalarını yavaş yavaş et suyuyla yapmaya başlamıştık. Artık balık, tavuk, et ve kıyma yavaş yavaş verebilirmişiz. Laf aramızda maşallah bizim oğlan tabağımızda ne görse saldırıyor yani bu arada yavaş yavaş et felanda yemeye başlamıştı zaten.

İşyerinde çalışanlardan bir arkadaşımızın eşi bugün yarın doğum yapacak onunla konuşuyorduk sabahta. Gece gündüz nöbetteyiz dedi bende kolay olmadığını söyledim ama 3 dört ay sıkıntı çekersiniz dedim ondan sonra çocuk bir düzen oturtuyor zaten. Mesela Tarkan'ın şuan tam böyle sıkımlık halleri. Eller kollar balık gibi bir çırpınıyor biR çıpınıyor, sonra da gülüyor yaptıklarına. Ben bu aralar ona küçük paluk diyorum sizde görseniz hak verirsiniz bi saniye durağı yok. Sürekli bir ayağa dikelme ve dik durma durumlarımız var. Sonrada hobbala hopbala yapıyor sonra yüzümüze bakıp bi gülüyor çok hoşuna gidiyor. Elini havada tutunca gel annesi gel diyoruz oda hemen eliyle gel gel işareti yapıyor. Birde iki elini yumruk yapıp çatlaşında patlaşın der gibi birbirine vurması yokmu bitiyorum o zaman. Ne çabuk öğreniyorlar daha 1 ay önce cisimleri elinde zor tutarken şimdi oyuncağının lamba düğmesini ezberlemiş basıp yakıyor bide gözüne doğru yaklaştırıyor içini merak ediyormuş gibi.

Artık sürekli dönüyor sırt üstü yatır hemen dönüyor ama daha kollarıyla vucudunu kaldırmayı beceremiyor. Geçenlerde yere minderine koydum 1 dk geçmedi bi geldimki hem dönmüş hemde koltuğum altına girmiş.

Tahtalara vurayım yemesi gayet iyi meyveleri çok seviyor bide yemekleri. Çorbadan daha ziyade yemek yemeği seviyor. Yemek yerkem haaaam diyor bide üstüne üstlük. O yüzden babanneside özellikle sebzeli (yeşil fasulye, patates, kabak, bamya, patlıcan,) yemekler yapmaya çalışıyor. Bamyayı ve taze fasulye yemeğini çok seviyor.

Uyku düzeninde yeryer oynamalar olsada genellikle 12 gibi bi uyanıyor emiyor ve hemen uyuyor 2,5 gibi ve 5,5 gibi gene uyanıp emiyor ve tekrar uyuyor. Yani fiks bu saatlerde bi uyanması var yatıpta 6 saat boyunca uyuduğu en fazla 1 veya 2 keredir.

İşte günler böylece gelip geçiyor. Aslında çok şeyler yazasım var ama bugünlük bu kadar diyelim sonra yeni yazılarda buluşmak üzere.

Bir Pazar Sabahı

2009-07-14T09:51:00.000+03:00

Galiba mart ayıydı bir pazar sabah kahvaltısında CNNTÜRK'te her yerde bir haber var'da izlemiştik aşkımla.

O gün söz verdik muhakkak yazın gidelim diye.

Bir avuç köy kadını elele vererek oluşturmuşlar burayı.

Yağışlı hafif bozuk bir havada yolunu tuttuk bu aynı şehirde yaşayıp bihaber olduğumuz yerin.

Yanımıza da sevgili arkadaşlarımızı ve onların oğulları Egemen'i alarak.

Sora sora Bağdat bulunurmuş misali her gördüğümüze sorduk gidene kadar.

Tam Uludağ eteklerinde olan bu köy dahada bir sisli dahada bir soğuktu ama harika yeşillikle bezeli misgibi bir havası vardı.

Sıkısıkı giyindik ve oturduk çardağa.

Önümüze güzel bir kahvaltı geldi.

Sıcacık Tarhana çorbasıyla başladık ve devam ettik.

Tarkoş'a tattırdık tabiki kahvaltı sofrasından

Yedik içtik akan şelaleye baktık turladık ve çocuklar mızmızlanınca ve hava soğuk olunca 11 gibi tekrar evimizin yolunu tuttuk.

Birtek şu varki hakikaten bir kahvaltı için düşündüren bir rakam ödedik. Baya pahalı geldi bize.

Bi pazar sabahını da böyle geçirmiş olduk.

4N 1K + 1Y 1İ ?????????????

2009-07-11T15:51:00.000+03:00

Özgür anne de gördüğüm ve içerik olarak çok hoşlandığım aynı zamanda üzerime alındığım bu mimde benimde bir iki sözüm olsun istedim.

Neden yazıyorum:

Aslında bu hikaye 2,5-3 yıl öncesine dayanan blog olayını keşfetmemle başlıyor galiba. Yeni evli olduğum dönemler ve ben habire büyük bir istekle yeni yemekler pastalar börekler yapma hevesindeyim. Kocişe şirin görünmek amaçlı tabi, bu kız hiçbişeyi bilmiyor demesin. Neyse işte ben yemek adları yazdım karşıma portakal ağacı diye birşey çıktı tıklayıp girdiğimde işte bu blog denizine hoop diye düşmüş oldum. Nasıl hoşuma gitti o yemekler tarifler resimler, yazılar sonra ordan diğer bloglara geçtim. Devletşah, Pembelinin Mutfağı, Annemin mutfak kokusu, Yeşimin Mutfağı, Aintab sofrası...... liste aslında çok uzun. Artık pasta börek yemek ne varsa çıktısını alıp dosya yapıyordum. Ama bu arada okuduğum blogların yazdıkları günlük hayatlarıyla ilgili yazıları okuyor, Devletşah gibi bloglardaki farklı konularla ilgili yazılardanda bazı şeyler öğrenmeye çalışıyordum. Bu durum yaklaşık 1 seneden fazla yemek bloglarını takip ederek devam etti. Aslında itiraf edeyim ben bu işin çok zor bişey olduğunu, ne bileyim web sitesi gibi hazırlandığını felan zannediyordum. Sonra birgün Pembelinin ve Nailenin yan bağlantılarında çocuklarıyla ilgili olan yazılarını farkettim ve yeni bir blog denizine tekrar düşmüş oldum. Mine'yi, crestal'ı, Prima'yı, Yeni bir rüya'yıkeşfettim.Ordan başka bloglara ve çocuklara geçtim. Garip bişey belki bu durum roman okumak gibi.Her seferinde yeni sayfalar yeni hayatlar, yeni uğraşlar, yeni bebekler,yeni yüzler tanımak belkide beni bu kadar cezbetti. Zincir gibi ordan bir başkasına geçmek hem zevk vermeye hem merak uyandırmaya başladı. Düşünsenize bir hafta önce hamile fotosuyla gördüğüm birinin bir hafta sonra minik bebeğini görmeye başladım. Ve sonra birgün hamile kaldım. Hiç bilmediğim bişeyi yaşamaya başladım. Neler yapmalıydım, neleri yapmamalıydım, atıyorum beni 4. ayımda veya 5. ayımda neler bekliyor hepsini hem internetten hem bloglardan takip ederek çözmeye başladım. Sonra bebişim doğdu. Zorlu süreçlerden geçtim, işe başladım ve artık sonunda karar verdim bende geri dönüp baktığımda bişeyleri tekrar yaşayabileceğim birilerine bu benim oğlum bakın deyip açıp gösterebileceğim,resimlerini videolarını izleyebileceğim bir günlük yapmalıydım. Ve Tarkan'ın annişini oluşturdum.Ve aslında ne kolay bişey olduğunu anladım. İlk önceleri kimsenin haberi yoktu sonradan yorumlar, takip edenler, bloğuna ekleyenler derken kısa zamanda yol katettim.Hala da devam etmekteyim.(girizgah biraz uzun oldu ama napcan herşeyi yazayım istiyorum)

Nasıl Blogcuyum:
Yani elimden geldiğince, zamanım el verdiğince herkesi takip etmeye çalışan kendi çapında bişeyim işte. Yorum bırakmak favorim. Daha yeniyim o yüzden mükemmelim felan gibi büyük laflar edemiycem ama bişekilde biryerlerde insanların Sibel'de varmış dediklerine yavaş yavaş inanıyorum artık.

Neden Tarkan'ın Annişi:
Ne bileyim birkaç saniyede çıkan bişey çok düşünülmüş değil belki düşünsem gerçi daha karizmatik daha akılda kalıcı bişeylerde çıkabilirdi. Sadece eşime genelde hep kociş derim yada bu aralar babişko demem Tarkan'ın annesi değilde Tarkan'ın annişi koymama sebep olmuş olabilir o kadar.

Neden Blog Okuyorum ve Yazıyorum:

Başta da dediğim gibi yeni hayatlar, yeni olaylar, yeni bebekler, yeni insanlar okumak paylaşımlarını izlemek,yaptıklarından yeni fikirler edinmek, acabalarımın genelde herkeste olduğunu görüp rahatlamak bi tecrübe.Roman okumak gibi, profil analizi yapmak gibi şiir gibi ne bileyim resim yapmak gibi bişey. Yada benmi abartıyorum bilmiyorum ama işte bu şey bana haz veriyor.

Düşünsene boş zamanın var saçma sapan yazılar okuyacağına iki insan sıfatı görüp iki şey öğreniyorsun.

Bide en önemli şeylerden biri çok uzaklarında hiç tanımadığın insanlarla üzüntünü ve sevincini paylaşıyorsun. Serzenişlerini yazabiliyorsun. Ve sana destek verenlerin yorumlarını okuyorsun bir çeşit terapi.Piskolojin düzeliyor haklıyım bak bana destek veriyorlar diyorsun rahatlıyorsun. Daha rahat açılabiliyorsun herkese.Kimse sana ya saçmalamışın yada çok uzattın yada afra tafra üfff püfff demiyor. Bazen sayfalarca yazıyosunda yazıyosun hiç kimse sıktın demiyor.

İlk yazılarıma ve resimlere bakıp şimdiki resimlere baktığımda ne kadar çabuk büyümüş diyebiliyorum.

Uzaktaki teyzeleri yavruyu takip edebiliyorlar.

İddealımıyım:

Ben Koç burcuyum inatçı, çalışkan, hırslı, azaimli bir yapım var. O yüzden mütevazi başlayan ama neden olmasınlarla devam eden bir serüven bu. Neden olmasınki birgün belki birileri de şunu diyebilir ben Sibel ve Tarkan'ı okumaya başlayarak bloger oldum. Sanki benim okuduklarımda başta bu kadar popülermiydiki??? Herşey zamana bağlı. Neden olmasın????

Yazmaya zamanım varmı???:
Şiiiit patronlar duymasın vallaha işte yazıyorum naaapıyım.

Kimim:

Ben 18/12/2008'e kadar hırslı, bazen dikbaşlı, kendini hala çocuk zanneden, gereksiz ayrıntılara kafayı takan, hep en iyisi olmalıyım diye kendini yiyen, bazen çekilmez,hiçbirşeye boşveremeyen, bazen sevimli, herkes gibi bir faniydim. Sonrasındaysa şimdi sadece Tarkan'ın annesiyim. Hiç hırs yapmıyorum, hiç bişey beni üzmüyor çocuğumun sağlığı dışında, bişey olmadıysa olmadı diyorum kendimi yiyip bitirmiyorum ve kendimi çok şanslı hissediyorum Allah-u Teala'nın verdiği bu nimete şükreden biriyim artık.

Aklımdaki Beni Yiyenler

2009-07-10T10:57:00.000+03:00

Aslında masada o kadar iş varki, hepsi sabırsızlıkla bekliyor önce beni işle önce beni yap diye. Amaaa ben deliler gibi ne istiyorum??? Yazmak. Nelermi yazmak o kadar çok şey varki kafamda hepsi çorba gibi. Belki o yüzden de daldan dala konaraktan tek tek basaraktan hepsinin üstüne bir sürü şeyler yazmak istiyorum.

Varya bu aralar şu evlerinde oturup pasta börek yapan, günlere gidip dedikodu yapan, ora benim şura senin gezen, deniz havuz bahçe üçgeninde gününü gün eden blogculara gıpta ile yok yok kıskanarak bakıyorum. Vallaha beni duyanda dört duvar arasına hapis hiçbiryere gidip gezmeyen biri zannedecek. Ama işte tüm bu tarz yazıları okuyup sonra kafamı çevirip tekrar işlere dalan ben için bu kıskançlık olayı yavaş yavaş baş göstermeye, kocişi hadi beni şuraya götür hadi beni buraya götür diye didiklemeye başlamam bir oluyor. Aslında yorgunum ama dışarda olasım var garip bir tezat.

Kociş bazen bloğa koyduğum fotolardan da anlıycağınız üzre kilolu. Hele doğum ve doğumdan sonra sanki hamile olan o, kıvamında kilolarla birlikte almış başını gidiyordu nerdeyse ki Tarkan'la ben hemen önüne geçtik. Kocişte bir bucuk aydır bir spor salonuna gitmeye başladı. Haftanın 3 günü. İlk ay için 4,5 kilo vermişki onun için büyük başarı.Hergün anlatıyor arkadaşlar böyle iyi böyle mükemmel diye cumartesi Tarkaşu onlarla tanıştırmış çok sevmişler benimlede tanışmak istemişler. Bende gezme yaaa hemen atladım üstüne (hakkaten bu aralar gün kadınları gibi gezme merakı başladı yaşlanıyormuyum ne halbuki hiç tarzımdeğildir)saat 9 gibi spordan sonra kociş beni almaya geldi. Zaten çok yakın tam Uludağın eteklerinde bu cehennem sıcaklarında orası bir esintili bir serin püfür püfür. Tarkoşa kapşonlu yeleğini giydirdik pusetine koyduk ve arkadaşları bir üşüştü başımıza. 2 masa yanyana koyduk oturduk dışarı bahçeye. Aman Allah'ım ne sevdiler ne sevdiler her gelen kucağına almak istiyor kızlar inşallah bizimde böyle bir çocuğumuz olur, hele bi kız bana dönüp dönüp bende birtane istiyorum deyip Tarkan'a bi sarılıyor bizimkide kızların kucağında ya ooh yayıldıkça yayılıyor, gülücükler, parmak emmeler, şirinlikler havada uçuşuyor. Gerçi kız dediysem en ufakları 29 felan. İlkkez bu kadar ilgi gördüm ve kendimi resmen prenses veya çok zor birşeyi başarmış biri olarak gördüm. Çünkü masadaki bütün bayanlar evli olmasına rağmen tek çocuğu olan bendim. Ama hepsinde o kadar büyük bir özlem gördümki umarım dedim sizlerde bu duyguyu yaşarsınız çok farklı bişey. Neyse zaten Tarkoş yarım saat sonra pusetinde uykuya daldı ona korunaklı bir yer yaptık ve saat 12 ye kadar hafif esen rüzgarda sohbet, muhabbet, tartışma, yemek, içmek (malum hepsi yemek sevdaları yüzünden kilolu olduklarını kabul edip) üzerine bir sürü konuştuk. Gelsin çaylar gitsin kahveler. İnanın şaka değil ama içlerindeki en zayıf bendim 6 ay önce doğum yapmış biri olarak hemde. Kimisi 45 kilo vermiş 130 kiloymuş yani, işte kimisi 25 kilo vermiş sonra 20 kilo almış tekrar vermeye çalışıyor. Yani anlıycağınız geneli hafif toplu ama herbiri okadar neşeli o kadar zevkli ve kültürlü o kadar güzel insanlarla tanıştım ve sohbet ettimki o akşam çok güzeldi. Saat 12 e geliyordu eve girdik Tarkan hala uyuyordu neyseki ince şeyler giydirmiştim hiç uyandırmadan yatağına yatırdım.

Bu aralar bana gene alışveriş krizleri gelmeye başladı. Çarşıdan çıkmasam diyorum. Geçen hafta kendime çıkıp yazlık elbise, tunik v.s aldım işte fitili ateşleyende bu oldu 1 haftadır ne görsem almaya çalışıyorum. Dün gene bişiyler aldım bu seferkiler gerçi bana değildi Tarkoş'un halasına hediyemiz birde ucuzlamışki herşey sormayın gitsin o yüzden insan her gördüğünü almak istiyor işte zaman olsa onu pek bulamıyorum o kadar.

Bir haftadır bende acayip Funda Arar dinleme isteği doğdu. Döndür döndür dinliyorum.Bunu, bunu, bunu ,bunu. Çok klas bir kadın gerçi bazen oda Seda Sayan vari konuşmalar yapmıyor desem yalan olur ama gene bi hoşluğu var.

Tarkan bu aralar çok tatlı memmemme mem mem mem ,,,, bababa babbababa demelere başladı. Bazen altına kullanmadığım bi sergim var bide alt açmasını seriyorum bezini çıkarıp külot giydiriyorum aman bir hoşuna gidiyor o altının açılması, dön o yana dön bu yana ayakları resmen ağzına sokmaya çalışmalar, bi muhabbet bıdır bıdır bi sesler sonra konuşmalarına ara ara gülmeler ne arasanız var yani.

Bide şeye kızıyorum gene baya uzun zamandır hala devam ediyor. Biri görüyor beni napıyon: çalışıyorum, aaa çocukla zor değilmi: tabiki zor kim kolay demiş, kim bakıyor: şu aralar babannesi halası, bu çocuk seni unutur (bende anlık bir dumur yüz hatlarım aşağı sarkmaya başlıyor) niye ya???? görde bak işte nebileyim benim bir akrabam vardı çocuk şimdi babanneden veya ananeden eve gitmek istemiyor onları annesi sanıyor. Unutur çocuk seni bak gör bütün gün seni görmüyor ya. Eeee ablacım o zaman para verde bende evimde oturayım. Ha böyle diyenlere bir dip not hiçde öyle diğil işten döneyim Tarkan bi üstüme atlıyor kaşım gözüm yanaklarım yüzüm resmen yalanmadık yerim kalmıyor bana öyle bir sarılıyorki (tamam özlüyor bunun farkındayım) buda bana bunu diyen öyle koca koca ablalara kapak olsun haaa.

Temmuzun sonu geldi gidilmesi gereken bir arkadaş evi bir yeni taşınan komşu evi var ve Ramazan'da Ağustosun ortasında. Ben hangi arada hem bu ziyaretleri yapcam hem daha açmadığımız deniz sezonunu Tarkan bey için aralıycam ne zaman evi temizletcem dip köşe kadın alıp, bilmiyorum birini yapsam biri kalıyor. İşte çalışan bayan zorluklarının başlıcası zaman.

Bide bu aralar okuduğum bir mim olayı var hani şu nasıl blogcu oldun kimsin nasıl blogcusun v.s. tarzındaki olan var ya. Çok hoşuma gitti. Kaç gündür niyetleniyorum yazayım diye ama hep bişey çıkıyor bir sonraya atılıyor. Umarım birkaç gün içinde de bununla ilgili bişeyler yazmak istiyorum çünkü uzunca bir hikaye de bu konuda bende var.

Bide bugün Google açarken resminin değiştiğini gördüm açıklamasında Nikole Tesla'nın doğum günü yazısı vardı. Hani şu ünlü elektrik akımı ve alternatif akımı bulan kişi. Hemen aklıma aylar önce okuduğum bazı yazılar geldi. İnternette merak edenler için tavsiye ederim. HAARP yazıp girdiğinizde Haarp teknolojisi ve Tesla teoremiyle ilgili daha doğrusu Amerika'nın bu teoremden yola çıkıp nerdeyse yağmur bulutlarını bile yönlendirebilecek, yer altındaki yüklü elektrik akımını(depremler) boşaltabilecek bi üssü kuzey kutbunda konuşlandırdığını ve buranında Haarp olarak anıldığını bende okuyunca öğrendim. Aslında şok oldum. Okudukça küresel ısınma etkenlerinden birinin belki, Gölcük depreminin gerçek bir deprem olup olmadığının çok bilimsel açıklamalarına kafa yormaya başladım. Aslında oyunlarla çevrili olduğumuzunda farkına varmaya. Göz atma imkanınız varsa tavsiye ederim. Belki bazı şeylerin nedenlerine benim gibi daha farklı bakmaya başlarsınız.

Aslında yazcak inanın bir sürü şey daha var ama daha çok çorbaya dönmeden herşey, şimdilik bana müsade malum masadakiler iyice savruklaşmaya ve melül melül bana bakmaya devam ediyorlar.

Tarkan'ın bir pozuyla veda edelim o zaman

Kalanlar

2009-07-06T16:39:00.000+03:00

Biraz kavun yedik şapur şupur

Biraz oyun oynadık tarağıyla bağırdık, çağırtık, çığlık attık, mızırdandık, sıkıldık en sonunda

Uyuduk bolcana alışveriş yaparken

Biraz kahve molası verdik maksatsa muhabbetti

Turladık denize nazır

Vak vaklara baktık esen hafif rüzgarda

Güneşi batırdık Mudanya sahilinde

Dönüş yolunda ise arabada hafif bir müzik ve Funda Arar resmen şakıyordu. İlk parça buydu ikincisi bu.

Elde kalansa hoş bir hafta sonuydu.

Ah Aşı Ah

2009-07-03T10:20:00.000+03:00

Hay dilimi eşşek arısı soksun. Dün Tarkan'ı almaya gittik babannesinden hiç ateşi yok ne güzel dedim. Gündüzde çok iyiydi ara ara arayıp sordum. Senmisin böyle söyleyen daha kapıdan çıkmadan bi baktım hafif ateşi var. 3 dk evlerimizin mesafesi eve bi girdik bi baktım alevler içinde yanmaya başlamış. Dereceyle bi ölçtüm 38. Şok oldum. Hemen ıslak bez koltuk altlarına vucudunu hafif hafif sildim biraz sonra ölçtüm 35,7 . Bu arada Tarkan mızırdanmalara başladı tabiki. Hele ıslak bezle silerken vücudunu başladı ağlamaya. biraz daha bekledik ölçüm 37 hadi bi ılık duş aldıralım dedik o suyu seven çocuk nasıl ağlıyor nasıl ağlıyor baktım olacak gibi değil hemen üstüne bir atlet geçirdim sırtı bildiğiniz bir alev topu olmuş ölçtüm 37,8 yanakları resmen kızardı. Baktım olacak gibi değil artık son çare bir fitil koydum ve mamasını yedirdim yastığa başını koyar koymaz uyudu. Bütün gece ara ara ölçtüm ateşini en fazla 37 i gördüm. Ama sabah gene yükseldi. Ve sürekli ağladı bir fitil daha koydum mecburen az önce aradım durumu iyiymiş umarım artık ateşlenmez. Yani anlıycanız gene bugün için sıkkın. Hiç bişey yapmak istemiyorum onun yanında olabilsem keşke. Ama bugün çok zor. Bugün ödeme yapılması gereken çok önemli yerler var ve bişekilde para bulmak lazım. Offf bu ekonomik krizden de bıktım artık yaaa.

Aşı, Aşı, Aşı Yani Birtane Daha Aşı Kevgire Döndü Canım Baldırlar

2009-07-02T17:42:00.000+03:00

Bugün aşı günümüzde. Size hangisini sayayım şaşırdım. Yavrum 3 tane baldırdan bir tane de ağızdan damla 4 aşı oldu. 3. iğnede çok ağladı ama neyseki kucağımıza aldığımızda sustu. Laf aramızda babası bile ağladı. Şimdi artık 12 ayda bir sonraki aşımız. Vallaha inanın seviniyor gibiyim. Aslında aşı olmasının ne denli önemli olduğunu tabiki de biliyorum ama şu iğne piskozu işte adamı böyle bir sevince sürüklüyor.

Bugün bütün gün evi aradım noldu ateşlendimi diye. Neyseki bi ateş olayı olmamış şimdiye kadar bakalım.

BAAAAYYY

IIIIIIIMMMMİİİİİİMMMMM

2009-07-01T11:01:00.000+03:00

Ya inanın bu mim olayına çok kafam basmıyor yani laf aramızda çokta anlam veremiyorum bazı konulara. Örnek sen bebişe ne aldın hangimarka aldın mama sandalyesi neydi kaşığı neydi gibilerinden mevzular olunca özellikle daha da bi anlam veremiyorum. Ama arkadaş hatrına çiğ tavuk bile yenirmiş ya. O sebebtendir ki Mine'nin hatrına bu mim olayına bir girelim bakalım:

Biiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiir

Kullandığım parfüm: J-LO (şu Jenıfer Lopez'in parfümü çok hoşuma gidiyor kokusu) ara arada Catherina Arley.... Deodorant kullandığımda da Catherina Arley tercihim

İkiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii

Nıvea favorim. Hem el kremi hem nemlendirici yüz kremi çok hoş pamuk gibi yapıyor cildi. Makyaj temizleme ve vücut kremini de hep Nivea'nın ürünlerinden seçiyorum.

Üüüüüüüüüüüüç

En Son Okuduğum 3 Kitap: İşte bu mevzuya gelince vallaha inanın anne ve çocuk mevzulu kitaplar okudum genelde ama ilki Hakan Turan ve Sedat Cömert'in hazırladığı ANNE VE ÇOCUK SAĞLIĞI, gene doğum yaptığım Jimer Hastanesi'nin doktorları tarafından sadece kendi hastalarına verilen Hamilelik ve Ay Ay Çocuk Gelişimi Kitabı, en sonda iki hafta önce Robin Sharma'nın Ferrarisini Satan Bilge kitabını okudum. Yani bir tek bu içinde çocuk mevzusu olmayan bir kitaptı. Bazen birşeye kendinizi kaptırıp hep onunla ilgili şeyler okur ve yaparsınız ya işte çocuk mevzusuna çok kapılmıştım. Sıyrılmak için iyi oldu.

Dööööööööööööört

Son Aldığım 3 ürün:

Kayın valideme bir bluz bu arada Tarkan'ın halasına da bir tişört

Eşime babalar günü için çok hoş bir gözlük

Tarkan'ıma da bissssürü yazlık kıyafet.

Bu arada bi kendime bişey almamışım onu gördüm ve bir iki gün içinde Sibel hiç dururmu aynen alışverişe (Allah zaman versinde iiiiiinşallah)

Beeeeeeeeeeeeeş

Seyrettiğim 3 dizi:

Yaprak Dökümü(favorim), Umutsuz Ev Kadınları(bazen denk gelirse Uydudan bazen bilgisayardan), ara ara da Lost (çoğunlukla bilgisayardan)

Şimdi efenim bu mim olayınıda hayırlısıyla bitirdikten sonra geriye ne kalıyor adet üzre bizimde birilerinin adını zikretmemiz. Erdem'in annesi Naile, İkra ve Yüsra'nın annesi Oya, Seda'yı, Rüya'nın annesi Elif'i mimleyelim yanıtlamak isterlerse tabiki....

Bu arada bu İş bankası'na hakkaten sinir oluyorum. Bu kadar yavaş işleyen bir tane numara kalmışken sıramın gelmesine hiç abartısız yarım saati geçgin beklediğim bir başka banka daha bilmiyorum. Bu sitemi mi de araya sıkıştırayım istedim az önce bankadan geldimde o sinirle yazayım istedim. Gerçi blogu İş Bankası'ndan yetkili kimsenin izleyeceğini sanmıyorum ama gene de belki hani ya tutarsa hesabı...

Sadece Ben mi Böyleyim Diyodum Taki Prima Bana Not Bırakana Kadar

2009-06-30T09:06:00.000+03:00

Neden mi bahsediyorum. Şundan ki bana bişeyler oldu sanıyordum. Çünkü doğum yaptığım andan beri beni bir çocuk ve hastalık korkusudur aldı gidiyordu.

Ne???

Ne olmuş??????

Kimin çocuğuna ne olmuş????

Hastamı??????

İşte şöylemi??? Böyle mi???

Tarkan Nasıl????( Özellikle işte olunca günde defalarca evdekileri arayıp bu soruyu soruyorum)

Ateşi varmı????

Öksürüyormu??? Aksırıyormu???

Öyleki artık Tarkan ikikere üstüste hapşırsa veya aksırsa alıyor beni bir telaş. Çocuğa, yavrum noldu niye hapşırıyorsun üşüttünmü diye sorular sorup resmen saatlerce oturup acaba niye haşırdıki veya niye öksürdüki, tükrüğümü kaçtı genzine burnundamı bişey var hastamı oldu, acaba neden???acaba neden??? deyip deyip duruyorum. Çocuğun burnunu eviriyorum çeviriyorum serum fizyolojik sıkıyorum.Sonunda küçücük bir sümük çıkıyor tabi sorun anlaşılıyor ama ben o çıkana kadar Allah'ım kendimi yiyip bitiriyorum.

Bu çocuklardaki hastalık olayı bende fobi olmaya başladı ya dün bir haftadır halledilemeyen, benim artık resmen sinirden teltel saşlarımın neredeyse dikeldiği, hergün aramama rağmen bi türlü düzenlenemeyen ve bu yüzden işlerimizin aksadığı bir olay yüzünden artık bardağın son damlasıda taşmak üzereyken aradığım ve artık sizinle çalışmak istemiyoruz diyeceğim Müşteri Temsilcisiyle aramızda konuştuğumuz diyolog şöyleydi:

Ben : Alo Serkan bey ben Sibel nasılsınız???

M.T: Hiç iyi değilim Sibel Hanım???

Ben: Noldu hayırdır bizim işi halletmeye çalışıp halledemiyorum moralim bozuk demeyin sakın bir haftadır aynı şeyi söylüyorsunuzda..(Ama napıyım çok sinirlenmişim)

M.T: Yok bizim ufaklık havale geçirdide hastaneden dönüyoruz.( Bende bir şok daha Allah'ım nedir havale mevzusu hergün karşıma çıkıyor. Benim bütün yelkenler suya iniyor tabi işi mişi bırakıyorum)

Ben: (Bir telaşla ve panikle) Nasıl peki??? İyimi?? Doktor Ne Dedi??? Naptınız???

gibi binumum bütün sorulabilecek soruları sorup geçmiş olsun benim yerime öpün ufaklığı deyip bitik ve üzgün telefonu kapıyorum.

Benden cevap bekleyenlere de ya çocuğu hastaymış halledecek birkaç gün içinde deyip gene onunla çalışmaya devam edilmesini söyleyip olayı kapatıyorum.

Yani bu aralar ve eminimki bundan sonra hep bu hastalık lafı bende takıntı olmaya devam edecek ve aklım çıkarcasına hep beni düşündürecek. Ben yavaş yavaş bu durumun anormal olduğunu düşünmeye başlamışken aslında çoğumuzun aynı korkular içinde olduğumuzun bu hastalık olgusunun bizi ne denli üzüp etkilediğini Primanın bana bıraktığı bir notla anlamış oldum.
Galiba anne olmanın bir getirişi de bu telaşlarımız ve korkularımız olsa gerek.
Hani anneler babalar hep der ya çocuğun olursa beni anlarsın diye evet galiba annemin neden sürekli bizi kontrol ettiğini, koşma, terleme, soğuk su içme, terli terli dondurma yeme demesini şimdi daha iyi anlıyorum.